Ο Έντουαρντ Νόρτον δεν είναι από εκείνους που αρέσκονται στη σύγκριση με το παρελθόν και βαρέθηκε να ακούει ότι «δεν τα φτιάχνουν πια όπως παλιά». Μιλώντας με αφορμή την προώθηση της ταινίας του Αλεχάντρο Γκονζάλεθ Ινιάριτου «Birdman», όπου συμπρωταγωνιστεί με τον Μάικλ Κίτον, την Έμα Στόουν, τον Ζακ Γαλιφιανάκη και τη Ναόμι Γουότς, διευκρινίζει ότι δε συμφωνεί με όσους βλέπουν το σινεμά να φτάνει σε ένα αδιέξοδο.
«Ο κόσμος λέει ότι η ισορροπία τέχνης και εμπορικού σινεμά γέρνει προς τη λάθος πλευρά. Και θυμάμαι να διαβάζω κάτι αντίστοιχο πίσω στο 1998 ή το 1999 όταν ο γνωστός σεναριογράφος Ουίλιαμ Γκόλντμαν έλεγε δεξιά κι αριστερά “μα πού είναι η νέα ελπιδοφόρα γενιά; Τίποτα σημερινό δεν μπορεί να συγκριθεί με την παραγωγή από το ’67 στο ‘75”. Και τότε σκεφτόμουν, ότι to ‘99 είχαμε το «Matrix», το «Fight Club», το «Three Kings», το «Being John Malkovich», το «Election», το «Magnolia». Κι έλεγα μέσα μου “με κοροϊδεύετε;” Βρείτε μου μια χρονιά από το ’67 ως το ’75 που τόσοι πολλοί νέοι κινηματογραφιστές έριξαν μαζεμένα στο τραπέζι τόσα πολλά καλά πράγματα».
«Αντιστοίχως φέτος αισθάνομαι ότι αφιερώνουμε πολύ χρόνο στο να λέμε πόσο δύσκολος είναι πια ο χώρος και η βιομηχανία. Όμως ο Ντέιβιντ Φίντσερ έκανε μια υπέροχη ταινία. Ο Ινιάριτου επίσης έφερε εις πέρας τη δική του. Ο Γουές Άντερσον μας χάρισε ένα από τα καλύτερα φιλμ του. Ο Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ γύρισε μία ακόμα «μεγάλη» ταινία. Ο Πολ Τόμας Άντερσον το ίδιο. Η δουλειά του Μπένετ Μίλερ είναι απίστευτη. Βρέθηκα στο φεστιβάλ της Νέας Υόρκης και κάθε βράδυ ήμουν στις προβολές γιατί οι καλές ταινίες ήταν τόσο πολλές. Ο Νόα Μπάουμπαχ έφερε κάτι νέο. Οι αδελφοί Νταρντέν… τι άλλο θέλετε δηλαδή; Καταλαβαίνετε τι εννοώ; Αυτό που θέλω να πω είναι να μη γινόμαστε εύκολα κυνικοί. Δεν το καταλαβαίνω , αντιθέτως είναι πάντα τόσο όμορφο να συμμετέχεις σε κάτι από όλα αυτά…»
Κάπως έτσι θέτει το ζήτημα ο Νόρτον, δίνοντας μια νότα αισιοδοξίας στους σινεφίλ, που ακούνε όλο και περισσότερους ανθρώπους της βιομηχανίας να εκφράζουν παράπονα για τα στούντιο, την παρέμβαση των παραγωγών στα σενάρια και τις επιλογές των εταιρειών με αποκλειστικό στόχο το μποξ όφις. Ναι, το σινεμά αλλάζει όπως όλες οι αγορές, αλλά, σύμφωνα τουλάχιστον με φωνές σαν του Νόρτον, κινηματογραφικά αριστουργήματα εξακολουθούν να γυρίζονται και να δείχνουν το δρόμο.
