Το φετινό καλοκαίρι συνεχίζεται με επανεκδόσεις και αφιερώματα. Χαρακτηριστικό δείγμα του Ευρωπαϊκού κινηματογράφου των ’60ς είναι και η ταινία του Μικελάντζελο Αντονιόνι “Κόκκινη Ερημος”. Η επανέκδοση της κλασικής αυτής ταινίας έχει επίκεντρο τη βροχερή και ομιχλώδη Ραβέννα, η οποία μολύνεται από τα απόβλητα ενός εργοστασίου. Η Τζουλιάνα, (Μόνικα Βίτι) μια νοικοκυρά και μητέρα, είναι παντρεμένη με τον διευθυντή του εργοστασίου και προσπαθεί να κρύψει τις καταθλιπτικές και αυτοκτονικές τάσεις της. Ο Ζέλλερ (Ρίτσαρντ Χάρις), είναι ένας μηχανικός που ετοιμάζεται να πάει στην Παταγονία για να ανοίξει εκεί ένα εργοστάσιο. Μεταξύ τους αναπτύσσεται μία ερωτική σχέση, χωρίς όμως η Τζουλιάνα να μπορέσει να ανατρέψει τις καταθλιπτικές της διαθέσεις.
Μια πενταετία πριν αναπτύξει τις σκηνοθετικές του μανιέρες, ένας άκρως πειραματικός Αντονιόνι στοχάζεται γύρω από τον αυξανόμενο ρόλο της τεχνολογίας και του περιβάλλοντος στην καθημερινή ζωή μέσα από τα μάτια μιας κοινής μεγαλοαστής της δεκαετίας του ’60, της οποίας “η νευρωτική φύση δεν της επιτρέπει να προσαρμοστεί στις ανάγκες του περιβάλλοντός της”, όπως έχει δηλώσει χαρακτηριστικά. Κυρίαρχα στοιχεία της ταινίας- που δεν έχει την ίδια φήμη με τις επόμενες, κλασικές δημιουργίες του Ιταλού σκηνοθέτη (“Blow Up”, “Επάγγελμα ρεπόρτερ”)- είναι η έλλειψη εμπάθειας των χαρακτήρων, η πρωταγωνιστική “βαρύτητα” που της προσφέρει η Μόνικα Βίτι και η δυναμική εμφάνιση του Ρίτσαρντ Χάρις σε μια από τις σπάνιες επισκέψεις του στο μη αγγλόφωνο σινεμά.
