Η underground πλευρά του σινεμά βγαίνει στην επιφάνεια στη νέα ενότητα του 53ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, (2-11 Νοεμβρίου) με τίτλο «Νυχτερινές Εικόνες». Ταινίες που καταρρίπτουν ταμπού, εξερευνούν τη σκοτεινή όψη της ανθρώπινης φύσης και επαναστατούν με τον δικό τους τρόπο, προκαλούν τους υποψιασμένους θεατές και προσκαλούν τους μη μυημένους να τις ανακαλύψουν.
Η καυστική, αιρετική ματιά του Ελληνα σκηνοθέτη Κώστα Ζάπα και το πειραματικό ανήσυχο βλέμμα του νέου Ισραηλινού δημιουργού Λιόρ Σαμρίζ θα εγκαινιάσουν στη φετινή διοργάνωση την «απαγορευμένη» ζώνη του φεστιβάλ.
Ο Κ. Ζάπας ξεγυμνώνει με σκληρό ρεαλισμό μια κοινωνία σε αποσύνθεση, δυναμιτίζοντας τα όρια των προκαταλήψεων. Ενδεικτικό της ιδιαίτερης ταυτότητάς του είναι η συμφωνία με την Trust Film Sales, την εταιρεία διεθνών κινηματογραφικών πωλήσεων της Zentropa του Λαρς φον Τρίερ, για εκπροσώπηση του συνόλου του έργου του Ελληνα σκηνοθέτη. Προσεχώς, αναμένεται και η επόμενη ταινία του Κώστα Ζάπα με τίτλο «Frankenstein: A Death Odyssey», τη μουσική της οποίας θα υπογράψει ο διεθνούς φήμης Ιάπωνας συνθέτης Σιγκέρου Ουμεμπαγιάσι, γνωστός από τις συνεργασίες του, μεταξύ άλλων, με τους Ζανγκ Γιμού και Γουόνγκ Καρ Γουάι στις ταινίες «Ιπτάμενα στιλέτα», «2046» κ.ά.
Αστική καθημερινότητα
Στον φακό του Ζάπα, η αστική καθημερινότητα ιδωμένη μέσα από την οικογένεια, τη σεξουαλικότητα και την πολιτική, εκτίθενται πρωτόγονα, απαλλαγμένα από καθετί συμβατικό. Ο απαγορευμένος ερωτισμός, η αυταρχική βία και η κατάλυση των ηθικών νόμων μέσα στους κόλπους του κλειστοφοβικού ενδοοικογενειακού περιβάλλοντος κυριαρχούν στην τριλογία των ταινιών «Uncut Family» (2004), «The Last Porn Movie» (2006) και «Μικρές ελευθερίες» (2008), ενώ η άποψη αυτή αποκρυσταλλώνεται στην τελευταία του ταινία «Η ανταρσία της Κόκκινης Μαρίας» (2010).
Το ίδιο ανατρεπτικό πνεύμα ορίζει και το έργο του Λιόρ Σαμρίζ. Γεννημένος το 1978 στο Ισραήλ, με βάση του το Βερολίνο, ο νεαρός σκηνοθέτης χαράσσει πρωτόγνωρες κινηματογραφικές διαδρομές. Χαρακτηριστικό της ανήσυχης φύσης του δημιουργού, είναι και το ημιαυτοβιογραφικό ντεμπούτο του «Japan Japan» (2007), με ήρωα ένα νεαρό που ζει στο Τελ Αβίβ, αλλά ονειρεύεται να πάει στην Ιαπωνία, το οποίο κόστισε μόλις 200 ευρώ. Η ταινία προβλήθηκε σε διεθνή φεστιβάλ ανά τον κόσμο, αλλά και στο Μουσείο MoMa της Νέας Υόρκης. Η μοντέρνα πολυπολιτισμικότητα απασχολεί τον σκηνοθέτη και στο «Saturn Returns» (2009), έναν πολιτικά ανορθόδοξο φόρο τιμής στο punk underground σινεμά.
