Οι προσευχές κάποτε εισακούονται: Ένα ακόμα από τον Ντε Πάλμα, «Sweet Vengeance»

Ποτέ δεν είναι περιττό να πλέξεις, έστω και στα γρήγορα, ένα ακόμα εγκώμιο στον Μπράιαν Ντε Πάλμα, τον πρωθιερέα (μαζί με Κόπολα και Φρίντκιν) της μεγάλης και αναντικατάστατης γενιάς των Αμερικανών του '70. Αν υπήρξε σε κάτι θύμα ο Ντε Πάλμα, πλην του ότι πράγματι οι ταινίες του απευθύνονταν σχεδόν πάντα σε ένα εκλεκτικό, σινεφίλ γούστο και δεν προορίζονταν για μεγάλα εισιτήρια και ακαδημαίκές ευλογίες, ήταν στο ότι παραήταν κινηματογραφικός, δηλαδή οπτικός, για ένα κοινό που ακόμα και σήμερα, παρά την εξέλιξη στην οπτική γραμματοσύνη, δεν είναι προετοιμασμένο για αναλόγως εγγράμματες οπτικοακουστικές εμπειρίες στο σινεμά του.

Τα τελευταία πολλά χρόνια δεν είναι ευγενή με τον Ντε Πάλμα, και η αλήθεια είναι πως περισσότερο από ποτέ μια «ελίτ» θεατών κουβεντιάζει μαζί του - και ως ελίτ δεν πολυενδιαφέρεται να προσηλυτίσει «αυτούς που δεν καταλαβαίνουν». Ένοχοι είμαστε και πολλοί από τους λάτρεις του - κι ας είναι δεδομένο ότι και αυτός δεν έκανε ποτέ πολλά για να κερδίσει το μεγάλο κοινό.

Προσωπικά πρέπει να πω ότι με την σχετική εξαίρεση του Mission to Mars (2000) και στην αρχαιότητα του Fury (1978) δεν έχω απογοητευθεί ποτέ από ταινία του - και αυτό περιλαμβάνει και το σακατεμένο από την παραγωγή (μετά και από την κριτική), Domino (2019), το οποίο και μέχρι πρότινος φοβόμασταν ότι θα ήταν ο αποχαιρετισμός του στο σινεμά. (Ως προς το Domino υπάρχει μια αναλογία με το The Dead Don't Die του Τζάρμους. Το ότι βαφτίστηκε αποτυχία από μια κριτική που αυτολανσάρεται ως τζαρμουσική, δεν αλλάζει το γεγονός ότι την εκθέτει -ανεπανόρθωτα- ως ακατάλληλη να αυτοψυχαναλυθεί που πλέον δεν αναγνωρίζει ως τζαρμουσικό το προφανές. Κατ΄αναλογία το Domino είναι μια εκθαμβωτική, ντεπαλμική ταινία, και αυτό κανένα πρόβλημα οικονομικό δεν μπόρεσε ποτέ να το θαμπώσει).

Είναι λαμπρό κι ελπιδοφόρο το νέο λοιπόν ότι ο Ντε Πάλμα βρήκε λεφτά και ξεκινά γυρίσματα στην Πορτογαλία το καλοκαίρι. Το Sweet Vengeance το έχει προλαλήσει από το 2018, θα είναι ένα true crime θρίλερ, εμπενυσμένο από δύο ιστορίες φόνων, με τον ίδιο να λέει ότι θέλει να το κάνει «όπως το κάνουν στην τηλεόραση». Αυτό, ασφαλώς, δεν σημαίνει ότι θα κάνει «τηλεοπτικά». Είναι ευλογημένα ανήμπορος για κάτι τέτοιο ο Ντε Πάλμα.

Μένει να προλάβει. Είναι 85 στα 86, η υγεία του δεν είναι κραταιά (ένας βασικός λόγος που δεν βρίσκει οικονομική εξασφάλιση on set), να τον κρατήσει η κράση του και η συγκυρία, να είναι καλά, να ευχαριστηθεί την κατασκευή της. Εμείς ευτυχισμένοι θα είμαστε.