Η ταινία του Φίντσερ σε σενάριο Ταραντίνο ακολουθεί μια ασυνήθιστη, και ενδιαφέρουσα ίσως, στρατηγική στην επικοινωνία της, καθώς μέχρι στιγμής δεν υπήρξε αυθεντικό υλικό υψηλής ποιότητας από το Netflix. Τώρα πιάσαμε το αυθεντικό, η υψηλή ευκρίνεια μας διαφεύγει. Αλλά στο κάτω-κάτω στα... '70ς είμαστε.
Όσοι πρόλαβαν να δουν το τρέιλερ στο ημίχρονο του Super Bowl τον Κύριο είδαν, οι υπόλοιποι καταδικαστήκαμε σε b υλικό χαμηλής ευκρίνειας. Ομολογώ ωραίο το χουνέρι του Netflix, σίγουρα με την συγκατάθεση του «Φιντσερίνο» διδύμου που δεν χολοσκάει με τις μοντέρνες πρακτικές. Είναι άλλωστε από τους τελευταίους που όσο και να αγκαλιάζουν μια τεχνολογία, το σινεμά που εκπροσωπούν είναι αναλογικό.
Χάρη στο The Fincher Analyst, ωστόσο το μάρκετινγκ της ταινίας προχώρησε ένα βήμα και έχουμε μια σωρεία φωτογραφιών σε ανεκτότερη ανάλυση και οπωσδήποτε πιο αποκαλυπτική της όψης της ταινίας. Που θα έχει την κρυστάλλινη βρωμιά του Φίντσερ, μια απόχρωση σέπιας, έναν «ρεαλισμό» φουλ κινηματογραφικό στην αναπαράσταση του '70 και τόσο-όσο Ταραντίνο στην αναφορά του. Γενικά, από το πλήθος των φωτογραφιών η όψη είναι Φίντσερ 100% - αν και μια grindhouse αισθητική παραφυλά. Πώς αλλιώς;
Στην ταινία, που έρχεται (και σε αίθουσες λέγεται) σε κάποια στιγμή του 2026, ελπίζει κανείς να μην υπάρξουν αναβολές, έχουμε παρουσίες θεάρεστες επίσης στα πρόσωπα των Ελίζαμπεθ Ντέμπικι, Κάρλα Γκουτζίνο, οπότε και σας παραδίδουμε σε μια καλύτερη πρώτη γεύση από το έργο, συν βέβαια το teaser που έχει την γοητεία του.








