Είναι αστεία -και λυπηρή μαζί- η σοσιομιντιακή καχυποψία, που αμέσως μετά την γνωστή ιστορία που θα μείνει από τα 94α Όσκαρ έβλεπε πεπεισμένα ότι «όλα είναι στημένα» σαν αγώνας κατώτερου ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος. Η δυσπιστία απέναντι σε αυτούς που έχουν μια εξουσία ή μια διασημότητα, όπως στην περίπτωσή μας εδώ, είναι πλέον τέτοια που το μέσο κοινωνικό θυμικό αρνείται να πιστέψει οτιδήποτε, όλοι κλίνουν ότι για λόγους δημοσιότητας τίποτε δεν συμβαίνει πραγματικά. Ίσως είναι μια λογική σκέψη, σ' έναν κόσμο που οι άνθρωποι κάνουν κυριολεκτικά τα πάντα για την (λογιών) αναγνώριση, αλλά χρήσιμη είναι και μια κοινή λογική – κι ας κάνει ενίοτε κι αυτή τα λάθη της. Ειδάλλως όλοι κι όλα στο έλεος της συνωμοσίας. Ακόμα και οι ίδιοι οι συνωμοσιολόγοι.
Μετά από αυτό το σύντομο παραλήρημα μέσου αναγνώστη ΜΚΔ, στο ψητό: Ο Γουίλ Σμιθ πληρώνει και επίσημα τη νύφη για τα χαΐρια του, εν πρώτοις από το Netflix. Το «Fast and Loose», μια ήδη χτυπημένη παραγωγή αφού ο (έγκαιρος, ε;) Ντέιβιντ Λιτς αποχώρησε από την σκηνοθετική καρέκλα πριν το περιστατικό των Όσκαρ, παγώνει και επίσημα από την πλατφόρμα, εισερχόμενη στο limbo των γεγονότων που αν συμβούν θα συμβούν αργότερα και μάλλον με εντελώς άλλους συμμετέχοντες. Ο Λιτς πήγε στο «Fall Guy» της Universal, με τον Ράιαν Γκόσλινγκ, που ξεκινά την παραγωγή του τον Αύγουστο. Πάντως, να σημειωθεί, ότι οι ταινίες του Σμιθ στην πλατφόρμα, παραμένουν στη θέση τους.
Για τον ηθοποιό μένει το «Emancipation» της Apple+, το οποίο βρίσκεται ήδη σε post production, για κακή τύχη της πλατφόρμας. Υποτιθέμενα ήταν να βγει μέσα στο τρέχον έτος, εκμεταλλευόμενο και το hype του διαφαινόμενου νικητή του Α' Ανδρικού, όμως ο Παράδεισος από την Κόλαση – για να κρατήσουμε και την θρησκευτική ορολογία των Σμιθ-Ουάσινγκτον – απέχει συνήθως μια στιγμή. Τώρα ποιος ξέρει πότε – και αν ή και πώς – η ταινία θα πάρει ημερομηνία.
Το «Bad Boys 4» ήταν ενεργό πριν, ο Σμιθ είχε πάρει 40 σελίδες σενάριο, τώρα είναι και αυτό σε παύση, αν και κάτι επίσημο δεν έχει ακουστεί, ο ιθύνων Μάικλ Μπέι δεν κοντοστάθηκε ιδιαίτερα στην καρπαζιά. Αλλά ο λόγος του δεν αρκεί.
Κατά την γνώμη μας οι κακές στιγμές είναι κακές στιγμές, οι τιμωρίες επιβάλλονται και εκτελούνται, ήδη ο ηθοποιός έχει δεχθεί και τα δύο. Σιγά-σιγά πρέπει να προχωράμε και στην συγχώρεση, συμβαίνουν αυτά τα πράγματα, αλλά συμβαίνουν και πολύ χειρότερα, όπως διαπιστώνουμε ολημερίς, δεν συντρέχει λόγος πασσαλώματος.
