Και όμως ο Ασγκάρ Φαρχαντί διασκευάζει Κριστόφ Κισλόφσκι! - νεα , ειδησεις || cinemagazine.gr
9:45
7/4

Και όμως ο Ασγκάρ Φαρχαντί διασκευάζει Κριστόφ Κισλόφσκι!

Έχει τα καλά του να μην σκορπίζονται πληροφορίες δεξιά-αριστερά για αναμενόμενες ταινίες. Παράδειγμα ένα.

Από τον Ηλία Δημόπουλο

Ας μην αναφερθούμε στο αυτονόητο («ο Δεκάλογος του Κισλόφσκι είναι το κινηματογραφικό ανάλογο των Εντολών που η Διαθήκη θέλει να κατέβασε Μωυσής από το Όρος Σινά», απλά, ωραία και κατατοπιστικά.) Ας πάμε σε μια θεώρηση που λέει ότι πολλά-πολλά χρόνια προτού στο σινεμά κερδίσουν οι βάρβαροι, μακράν προτού το σινε-λεξιλόγιο καταληφθεί από σύμπαντα, multiverses και world-building, ένας μοναχικός τύπος στην Βαρσοβία, ένας φίλος καρδιακός που παραήταν ευαίασθητος για να κρατήσει η καρδιά του πάνω από μόλις 54 χρόνια, έφτιαξε το μόνο multiverse που μπορείς αλήθεια να χρειαστείς στη ζωή σου. Ο Δεκάλογος του Κισλόφσκι είναι ένα ηθικολογικό (με την άπταιστη έννοια) πολυσύμπαν που ανάλογό του δεν υπάρχει στο σινεμά. Και μέσα του χωράνε τόσα που η ταινία ως ολότητα να αρκεί.

Αν ο Ασγκάρ Φαρχαντί δεν ήταν ο... Ασγκάρ Φαρχαντί, η ιδέα ότι κάποιος καταπιάνεται με ένα ιερό βιβλίο του κινηματογράφου («το μόνο αριστούργημα που μπορώ να σκεφτώ», έλεγε ο Κιούμπρικ) θα ήταν αντικείμενο χλεύης. Τώρα, το από το πουθενά νέο ότι το «Parallel Tales» είναι μεταγραφή της 6ης «Εντολής» του Κισλόφσκι, το 'Ου Μοιχεύσεις' του Δεκαλόγου, αποκτά επί πλέον διάσταση γεγονότος. Και στην παραγωγή της ταινίας, που θα εκτυλίσσεται στο Παρίσι αντί στην Βαρσοβία, θα είναι ο Μάτσιετζ Μουσιάλ και ο Κριστόφ Πιεσιέβιτς, ο οποίος Πιεσιέβιτς ήταν συνεργάτης του από 30ετίας εκλιπόντος. Το όλον ανήκει σε ένα πλάνο διασκευών και των δέκα ωριαίων ταινιών, εκ των οποίων άλλες δύο είναι ήδη σε παραγωγή.

Η ταινία του Φαρχαντί θα επικεντρωθεί στην ιστορία ενός νεαρού ανδρα που ερωτεύεται μια ηλικιωμένη γυναίκα μέχρι εμμονής, την οποία ο Κισλόφσκι είχε περίφημα επεκτείνει και στο 86λεπτο «A Short Film About Love». Η «αντιπαράθεση» ενός καλλιτέχνη από την Μέση Ανατολή με έναν από την Ανατολική Ευρώπη, ενός Μουσουλμάνου με έναν Χριστιανό, δύο βαθιά ηθικολόγων δημιουργών ωστόσο που καταπιάνονται τόσο διεισδυτικά με την ηθική φύση των πράξεών μας, δεν είναι μόνο συναρπαστική καλλιτεχνικά, περιέχει κάτι το οικουμενικά συγκλονιστικό για την κατάσταση του κόσμου μας.