Αιθουσάρχης, διανομέας, παραγωγός, ακόμη και δημιουργός στο τέλος, ο Μπεν Μπάρινχολτζ υπήρξε μια κομβική μορφή του ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά, ο άνθρωπος που θα ήθελε δίπλα του κάθε νέος δημιουργός ξεκινώντας το ταξίδι του προς την επιτυχία. Από την Ευρώπη, τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, τη ζωή στα δάση της Πολωνίας όπου κρύβονταν ως μικρός εβραίος για 2 χρόνια, ήρθε το μεγάλο ταξίδι στις ΗΠΑ και η ενασχόληση με το σινεμά από τη δεκαετία του 60 και έπειτα.
Ο Μπάρινχολτζ ανέλαβε αίθουσες στη Νέα Υόρκη υποστηρίζοντας ταινίες άγνωστων τότε σκηνοθετών, ενώ ξεκίνησε τη συνήθεια των μεταμεσονύχτιων προβολών, συστήνοντας στο κοινό των αρχών του 70 ταινίες όπως το «El Topo» του Χοντορόφσκι και το «Pink Flamingos» του Τζον Γουότερς. Εκείνη την περίοδο ανέπτυξε τη Libra Films για την οποία είχε να καμαρώνει πως αποτέλεσε το πρώτο «σπίτι» του Ντέιβιντ Λιντς, τον οποίο βοήθησε πολύ στο «Eraserhead».
Πέρα από τη διανομή της ταινίας, ο Μπάρινχολτζ φιλοξένησε στη Νέα Υόρκη τον Λιντς, βοηθώντας τον να τελειώσει την ταινία του, κάτι που θυμήθηκε και ο ίδιος ο σκηνοθέτης σε τιμητική εκδήλωση για τον Μπάρινχολτζ το 2010: «Ο Μπεν έσωσε την καριέρα μου στο σινεμά. Για να πετύχω την καλύτερη δυνατή κόπια της πρώτης μου ταινίας, μου έδωσε χώρο στο σπίτι του και λεφτά για φαγητό γιατί μου 'λεγε πως τρώω μόνο McDonalds και πίνω μόνο καφέ. Σ' ευχαριστώ Μπεν. Αξίζεις πολλά βραβεία.»
Η εταιρεία του Μπέρινχολτζ συνέχισε να ανακαλύπτει νέες φωνές, βγάζοντας τις πρώτες ταινίες των αδερφών Κοέν και του Τζον Σέιλς, ενώ ο ίδιος όταν την πούλησε τη δεκαετία του 80 μπήκε στην παραγωγή, αναλαμβάνοντας σημαντικό ρόλο σε ταινίες όπως το «Barton Fink» των Κοέν ή αργότερα το «Ρέκβιεμ για ένα Όνειρο» του Αρονόφσκι. «Ο Μπεν ήταν ο οδηγός μας. Μας έμαθε να παίρνουμε τη δουλειά μας στα σοβαρά και ότι μπορούμε να διασκεδάζουμε κάνοντας κάτι τέτοιο.»
Τα τελευταία χρόνια γύρισε ο ίδιος 2 ντοκιμαντέρ, ενώ το 2017, στα 82 του, γύρισε την πρώτη και τελευταία του ταινία μυθοπλασίας, το «Alina». Πέθανε χθες στην Πράγα αφήνοντας ως κληρονομιά τους σκηνοθέτες για τους οποίους είχε την οξυδέρκεια και το θάρρος να προωθήσει.
