Ο σκηνοθέτης και στιχουργός Γιώργος Κορδέλλας, η παραγωγός Ελένη Κοσσυφίδου, ο μοντέρ Γιάννης Τσιτσόπουλος και ο σκηνοθέτης Φίλιππος Κουτσαφτής αποτέλεσαν την κριτική επιτροπή του διαγωνισμού, που συγκέντρωσε πάνω από 65 συμμετοχές.
Η τελική λίστα με τις 12 που προκρίθηκαν, θα διαγωνιστούν αυτή τη Κυριακή 30 Μαρτίου για τα δύο μεγάλα βραβεία: Βραβείο Καλύτερου Έργου και Βραβείο Κοινού Καλύτερου Έργου. Πριν από την απονομή, οι υποψήφιες ταινίες θα προβληθούν στην Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών σε τρεις διαδοχικές προβολές, ανοιχτές προς το κοινό: στις 11:00, στις 14:00 και στις 17:00.
Οι ταινίες που απαρτίζουν την τελική δωδεκάδα είναι οι εξής:
«Άνορακ» της Αλεξάνδρας Ματθαίου (27' 12'')
Ένα κορίτσι συναντά ένα αγόρι σε μια πόλη χωρις γεωγραφική ταυτότητα και ζωή. Το κορίτσι δεν έχει σπίτι, ούτε και το αγόρι. Για εκείνον, η καθημερινότητα στο δρόμο είναι μια μποέμ περιπέτεια με ημερομηνία λήξης. Για εκείνη, η κάθε ημέρα που περνάει είναι η υπενθύμιση μιας αδιέξοδης πορείας ζωής. Το καταφύγιό του είναι οι λέξεις, και μόνη, δική της βεβαιότητα, ένα φθαρμένο κίτρινο άνορακ παντός καιρού.
«Ελεύθερη Βούληση» του Αντώνη Σωτηρόπουλου (24' 26'')
Η «Ελεύθερη Βούληση» μας ταξιδεύει στην Αθήνα του 2020. Η πολύχρονη ευρωπαϊκή οικονομική κρίση επέφερε σημαντικές αλλαγές στην καθημερινότητα των ανθρώπων με σημαντικότερη αυτή της έναρξης των ηλεκτρονικών συναλλαγών σε αντικατάσταση του χρήματος όπως το ξέραμε. Ποιες είναι οι νεες παράμετροι που δημιουργούνται, ποιες αλλαγές υπάρχουν στην καθημερινότητα των ανθρώπων και ποιοι είναι οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν πίσω από ένα ολοκληρωτικό σύστημα διαφάνειας; Προφητικός, ο Μάνος Χατζιδάκις φαίνεται να είχε προβλέψει στις ραδιοφωνικές του εκπομπές το μέλλον και το «τέρας» που σχηματίζεται από την ανοχή μας. Το τραγούδι «Κυρ Αντώνης» αποτέλεση έμπνευση για τον ήρωα-άστεγο.
«6 Τραγούδια» των Γιώργου Χαντζή, Νίκου Καρανικόλα και Γιώργου Φετούρη (19' 38'')
Δώδεκα διαφορετικοί άνθρωποι ακούνε 6 τραγούδια που αντιπροσωπεύουν ένα μεγάλο φάσμα της ελληνικής μουσική. Οι παρατηρήσεις τους γίνονται αφορμή -μέσω ενος «άτυπου» μεταξύ τους διαλόγου- να γνωρίσουμε καλύτερα τόσο τους ίδιους, όσο και την επίδραση της ελληνικής μουσικής πάνω τους.
«Μεταμόρφωσις» των Έλενα Παπασπύρου και Γιώργου Κτιστάκη (7' 17'')
Σε μια συνεχώς μεταβαλλόμενη φύση συμπορεύει η ελληνική μουσική δημιουργία ως μέρος της ανθρώπινης εξίσωσης. Η διαδικασία της δημιουργίας είναι ένα ταξίδι που τελικά οδηγεί στην ίδια της την αφετηρία έχοντας όμως προκαλέσει μια αλλαγή, μια μεταμόρφωση.
«Όντα Ιδανικά Παράξενης Ζωής» του Παύλου Σταμάτη (3' 26'')
Μια βόλτα ε ποιαδήποτε δυτική κοινωνία, και θα συναντήσεις ανθρώπους φαινομενικά καταναλωτές, φιλήσυχους, κοινωνικά αποδεκτούς, οι οποίοι εσωτερικά αργοπεθαίνουν από τη μιζέρια, την ρουτίνα και κυρίως την μοναξιά τους. Χωρίς να μπορούν να φωνάξουν, αδύναμοι να κάνουν οτιδήποτε για να αλλάξουν την ζωή τους. Αποτελούν την σύγχρονη σκλαβιά των κοινωνιών αυτών. Ταινία εμπνευσμένη από τον στίχο μιας ανεξάρτητης παραγωγής των «Χάσμα» (συγκρότημα που έχει σημαδέψει την ελληνική πανκ σκηνή) με τίτλο «Μέσα της Σφαγής».
«Πόλις Εξόδιον» των Ιορδάνη Θεοδοσιάδη και Θανάση Καφετζή (4' 14'')
Μια διαστρεβλωμένη όψη της χριστουγεννιάτικης Αθήνας. Κλεφτές ματιές πίσω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το μοιρολόι σαν θρήνος για τα χαμένα όνειρα των ανθρώπων της πόλης. Αθέατες φιγούρες ανθρώπων παγώνουν στη ροή της καθημερινότητας. Μια διαδρομή και ένας τελευταίος χαιρετισμός για μια πόλη που μένει να σαπίζει στα όνειρα της ιστορίας της.
«Σ' Αγαπώ Γιατί Είσαι Εσύ» του Μιχαλή Μαυρομούστακου (7' 00'')
Ένα ταξίδι αναμνήσεων από τη ζωή ενος ζευγαριού. Κάθε εικόνα γυρίζει τον χρόνο στις σημαντικές στιγμές μιας αγάπης που ξεκίνησε από ένα τραγούδι σε ένα παγκάκι, μέχρι την γέννηση μιας νέας ύπαρξης και κρατάει πέρα από τον θάνατο. Με το φλιτζάνι του καφέ, η μοίρα δίνει το ρυθμό στον κύκλο της ζωής αλλά και κρατάει ζωντανές τις αναμνήσεις μιας εποχής που ο ρομαντισμός ήταν παρών και η κάθε στιγμή σημαντική και δυνατή. Η μελωδία ξυπνάει τις εικόνες.
«Η Σερενάτα της Σεξουαλικής Απουσίας» της Σοφίας Γεωργοβασίλη (4' 10'')
Μια σύνθεση σωμάτων και προσώπων σε έναν χώρο. Οι κινήσεις των σωμάτων μέσα σε αυτόν τον χώρο σε μια συνεχόμενη ροή που όμως δεν συναντιούνται ποτέ, αποτελούν την περίεργη αυτή σερενάτα της σεξουαλικής απουσίας.
«Το Βαλς των Χαμένων Ονείρων» της Ειρήνης Δερμιτζάκη (3' 42'')
Μια Ελληνίδα μετανάστης στο Λονδίνο, ντυμένη κλόουν κάνει σόου στους δρόμους για να βγάλει τα προς το ζειν. Με μια πλαστική κιθάρα προσποιείται οτι παίζει το αγαπημένο της τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι. Στο τηλέφωνο με την μητέρα της περιγράφει μια άλλη πραγματικότητα. Εκείνη που οι γονείς της θα ήθελαν για να είναι περήφανοι για το παιδί τους. Το τραγούδι «Το Βαλς των Χαμένων Ονείρων» συμβολίζει τα χαμένα όνειρα των νέων στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης.
«Games of Trust» της Μαρίας Χατζηγίαννη (4' 19'')
Ποιος άραγε κινεί τα νήματα της ζωής μας; Στιγμές, σκηνές και πράξεις μιας καθημερινότητας που μοιάζουν να υπόκεινται σε μια κεκτημένη ταχύτητα. Παιχνίδια του μυαλού μας, παιχνίδια μεταξύ οντοτήτων, σχέσεις αλληλεξάρτησης, σχέσεις θύτη και θύματος. Ο,τι κι αν κρύβεται πίσω από τα νήματα, η αιώρηση διακόπτεται απότομα με ένα μόνο τρόπο.
«The Figures of Enormous Grey» του Χρήστου Χουλιάρα (4' 50'')
Στο απόλυτο μαύρο, αντικείμενα πέφτουν αργά, μια ανεπαίσθητη κίνηση σε διάφορα χέρια, πόδια, πρόσωπα, μάτια, παιδικά, ανδρικά και γυναικεία τα οποία όλα μαζί συνθέτουν ένα παζω ανθρώπων, δεμένων με την ίδια μοίρα που μας κρατάει δέσμιους και ψυχρά κοιτάμε κατάματα χωρίς να αντριδράσουμε. Μια μοίρα που κρατάει παγιδευμένες τις σάρκινες φιγούρες μας στο σκοτάδι ανήμπορες να ξεφύγουν τον βέβαιο θάνατο.
«Pale Light» του Παύλου Κοσμίδη (5' 18'')
Παρελθόν, παρόν, μουσική και εικόνα. Ένα ταξίδι στον χρόνο μέσα από ένα πορτραίτο δρόμου του Μανώλη Αγγελάκη, μέλους των «Illegal Operation».
