Γυρίζοντας το ρολόι 24 χρόνια πριν, το «Λος Άντζελες: Εμπιστευτικό» γινόταν μια μεγάλη έκπληξη της χρονιάς, έφτανε με 9 υποψηφιότητες στα Όσκαρ της εποχής, έφευγε με δύο (Μπέισινγκερ και Σενάριο) και γινόταν το πιο εμπορικά επιτυχημένο φιλμ του είδους του στην ιστορία. Ο κόσμος το αγάπησε, η κριτική το αγάπησε, παραμυθένια πράγματα.
Βασισμένο σε βιβλίο του Τζέιμς Έλροϊ, που έχει κάνει ένα κουρτέτο νουάρ βιβλίων με επίκεντρο το Λος Άντζελες, το έργο είναι η καλύτερη στιγμή του στο σινεμά, παρότι και ο Ντε Πάλμα προσπάθησε μια μεταφορά της «Μαύρης Ντάλιας» (2006), που έχει αρετές αλλά.
Εν πάση περιπτώσει ο Χέλγκελαντ, ο Χάνσον και ο Έλροϊ είχαν καταλήξει σε ένα ολοκληρωμένο σενάριο συνέχειας της ταινίας του 1997, τοποθετημένο στην δεκαετία του '70, στο οποίο μάλιστα θα επέστρεφαν οι Ράσελ Κρόου και Γκάι Πιρς και θα προστίθονταν στον ρόλο ενός νεαρού αστυνομικού και ο Τσάντγουικ Μπόουζμαν.
«Το φτιάξαμε, το ολοκληρώσαμε, ήταν τέλειο. Και η Γουόρνερ προσπέρασε», λέει ο Χέλγκελαντ. Μάλλον κάποια ευκαιρία χάθηκε δώ. Κι όχι τίποτε άλλο. Ο Χέλγκελαντ, που τελικά συνεργάστηκε με τον Μπόουζμαν χρόνια μετά στο (ωραίο) «42», ίσως θα τιμούσε τις μεγάλες προσδοκίες με τις οποίες ξεκινούσε τον 21ο αιώνα («Ένοχο Αίμα» και «Σκοτεινό Ποτάμι» για τον Ίστγουντ), τις οποίες έχει αργήσει δυστυχώς πολύ να επιβεβαιώσει στην συνέχεια.
