Ο Κρίστοφερ Νόλαν πήρε για άλλη μια φορά σαφή θέση υπέρ της επιβίωσης του φιλμ, εκφράζοντας παράλληλα τις έντονες ανησυχίες του για το μέλλον του σινεμά συναρτήσει της τεχνολογικής εξέλιξης και της επέλασης του ψηφιακού μέσου.
Ο Βρετανός σκηνοθέτης των «Inception», «Interstellar» και της θαυμαστής τριλογίας του Σκοτεινού Ιππότη, μίλησε χθες [Παρασκευή] σε εκδήλωση του London Film Festival για τη σημασία να διατηρηθεί η χρήση του φιλμ στην κινηματογραφική βιομηχανία, από την παραγωγή ταινιών ως την προβολή τους, συμπεριλαμβάνοντας ακόμα εκτός από το κλασσικό 35άρι και το σαφώς πιο σπάνιο φορμά των 70mm, το οποίο υποστηρίζεται σε εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό αιθουσών παγκοσμίως.
«Για κάποιο λόγο, έχει γίνει αποδεκτό να λέμε [στο κοινό] πως του παρέχουμε μία άδεια αίθουσα με μία τηλεόραση μέσα, μόνο και μόνο για να δουν μια ταινία», σχολίασε με νόημα την ψηφιακή οδό όπου έχουν πάρει στην πλειοψηφία τους οι σύγχρονες κινηματογραφικές παραγωγές, γεγονός που κατά τον Νόλαν περιορίζει σημαντικά για λογαριασμό του θεατή την απόσταση που θα πρέπει να έχει η εμπειρία της σκοτεινής αίθουσας από εκείνη της τηλεοπτικής θέασης στο σπίτι.
Για τον ίδιο, η κινηματογραφική εμπειρία πρέπει να σηματοδοτεί για το κοινό κάτι σπουδαίο, το οποίο κατά τη γνώμη του εξασφαλίζεται από το παραδοσιακό φιλμ σε αντίθεση με την επέλαση των ψηφιακών αρχείων. «Αυτή η κατάσταση πρέπει να αλλάξει και αν δε γίνει, ξεχάστε το φιλμ, ξεχάστε το ψηφιακό. Αν η εμπειρία για το κοινό δεν είναι κάτι που να αξίζει τον κόπο, πολύ απλά ο κόσμος θα πάψει να πηγαίνει σινεμά».
«Όταν συζητάω με τους επικεφαλής των στούντιο και σε κάποιο σημείο με πάθος θα υποστηρίξω τη χρήση του φιλμ, μου λένε “στο τέλος-τέλος αυτό που έχει σημασία δεν είναι η ιστορία που αφηγείται κανείς;”. Και τους απαντάω “όχι, γιατί τότε θα κάναμε παραστάσεις μόνο για το ραδιόφωνο, όπου θα κόστιζαν και πολύ λιγότερο”».
Δεν παρέλειψε μάλιστα να εξάρει την πρωτοβουλία του Ταραντίνο να εξοπλιστούν 100 κινηματογράφοι με μηχανές προβολής φιλμ 70mm, προκειμένου να προβάλλουν την επόμενη ταινία του, «The Hateful Eight», στο αυθεντικό φορμά όπου γυρίστηκε και όπου αξίζει να ιδωθεί.
Επιπλέον, ο Νόλαν απέρριψε τα οικονομικής φύσεως επιχειρήματα που συνοδεύουν συνήθως την αυξανόμενη στροφή προς το ψηφιακό μέσο έναντι του υπό εξαφάνιση φιλμ. «Είναι συνηθισμένο να ακούμε αιθουσάρχες και διανομείς να λένε πως το φιλμ είναι πιο ακριβό, με το κοινό να καλείται να αποδεχθεί τη μετάβαση [στο ψηφιακό] χωρίς να βλέπει κάποια μείωση στις τιμές των εισιτηρίων».
Η εκ νέου τοποθέτηση Νόλαν πάνω στο περίφημο ντιμπέιτ γύρω από τη σπουδαιότητα διατήρησης του φιλμ ως ενεργή επιλογή παραγωγής και διανομής ταινιών, αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, όχι μόνο επειδή συντάσσεται με τη θέση ονομάτων σαν τον Μάρτιν Σκορσέζε και τον Κουέντιν Ταραντίνο. Εξίσου σημαντικό είναι πως οι θέσεις αυτές βγαίνουν από τα χείλη ενός πανίσχυρου σκηνοθέτη με τεράστιες εισπρακτικές επιτυχίες στο ενεργητικό του, ο λόγος του οποίου δεν περνά αψήφιστα στους επικεφαλής των χολιγουντιανών στούντιο. Σε εκείνους δηλαδή που ορίζουν τις τύχες της μεγαλύτερης κινηματογραφικής βιομηχανίας στον κόσμο και που –κακά τα ψέματα– θα μπορούσαν είτε να διασφαλίσουν τη διατήρηση του φιλμ, είτε να επικυρώσουν τη ληξιαρχική πράξη θανάτου του.
