Τα αφιερώματα στους μεγάλους δημιουργούς Γιόρις Ίβενς και Κριστόφ Κισλόφσκι ταξιδεύουν από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα, σε μια συνεργασία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με την Ταινιοθήκη της Ελλάδος.
Το αθηναϊκό κοινό θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει στο σύνολό τους τα αφιερώματα στους Γιόρις Ίβενς (Joris Ivens) και Κριστόφ Κισλόφσκι (Krzysztof Kieślowski) που παρουσιάζονται με επιτυχία στο πλαίσιο του 12ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης ? Εικόνες του 21ου Αιώνα στη Θεσσαλονίκη, στο νέο χώρο της Ταινιοθήκης της Ελλάδος στον Κεραμεικό από την Πέμπτη 25 έως τη Δευτέρα 29 Μαρτίου.
Με τη φιλοξενία του διπλού αυτού αφιερώματος στην Αθήνα συνεχίζεται η συνεργασία μεταξύ του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και της Ταινιοθήκης της Ελλάδος, που ξεκίνησε από τα εγκαίνια της νέας Ταινιοθήκης τον Οκτώβρη του 2009 με την παρουσίαση του περσινού προγράμματος του τμήματος Experimental Forum που ήταν αφιερωμένο στο Bela Balazs Studio (BBS) της Ουγγαρίας και συνεχίστηκε τον Ιανουάριο του 2010 με την παρουσίαση του φετινού ψηφιακού ελληνικού διαγωνιστικού τμήματος του Φεστιβάλ DigitalWave04.
Στη σύντομη αλλά πλούσια σε κινηματογραφικό έργο ζωή του, ο Κριστόφ Κισλόφσκι (1941-1996) διερεύνησε σε βάθος το εύθραυστο τοπίο της ανθρώπινης ύπαρξης, ενώ η θητεία του στο ντοκιμαντέρ -σε μια περίοδο που το είδος γνώριζε μεγάλη άνθηση- καθόρισε τα στοιχεία που όρισαν την κινηματογραφική του εξέλιξη. Πιο συγκεκριμένα, τα ντοκιμαντέρ του Πολωνού κινηματογραφιστή, έχοντας ως σημείο εκκίνησης το ατομικό, ανιχνεύουν το συλλογικό και με εφαλτήριο το ορατό διερευνούν το αόρατο.
Όσο για τον ασυμβίβαστο, πρωτοπόρο Ολλανδό δημιουργό Γιόρις Ιβενς, το αφιέρωμα σε αυτόν περιλαμβάνει 20 ταινίες από τις πάνω από 80 που γύρισε συνολικά σε περισσότερες από 20 χώρες του κόσμου, διαγράφοντας μια συναρπαστική κινηματογραφική διαδρομή στην ιστορία του 20ού αιώνα.
Από τον ισπανικό εμφύλιο έως τα πρώτα βήματα της ΕΣΣΔ στον σοσιαλισμό, από την ιαπωνική εισβολή στην Κίνα έως τον πόλεμο του Βιετνάμ, από τον μετασχηματισμό της Κίνας του Μάο έως την επαναστατημένη Κούβα του Κάστρο, ο Ιβενς δήλωνε πάντα παρών με μόνιμη “σύντροφό” του την κάμερα, απαθανατίζοντας τις πλέον καθοριστικές στιγμές του αιώνα που έφυγε.
Με το κύκνειο άσμα του A tale of the wind (1988), ο Γιόρις Ιβενς απευθύνει έναν προσωπικό ποιητικό αποχαιρετισμό, συνθέτοντας την ίδια στιγμή ένα ευφυές φιλμικό δοκίμιο για τη σημασία της τέχνης. Με αφορμή αυτή την ταινία ο Ιβενς τιμήθηκε με το Χρυσό Λιοντάρι για το σύνολο του έργου του στο Φεστιβάλ Βενετίας, λίγο πριν από το θάνατό του στο Παρίσι το 1989.
