Πολλά μπορούν να συμβούν σε μια μεγαλούπολη, κατά την διάρκεια των πιο ζεστών μηνών του χρόνου. Τότε που το θερμόμετρο σκαρφαλώνει στα ύψη, η ερωτική διάθεση ανεβαίνει γαργαλιστικά και οι άδειοι δρόμοι γεμίζουν από ιστορίες σαγήνης, ξενοιασιάς, αποπλάνησης και καθημερινής τρέλας. Το σινεμά έχει μερικές ιδέες…
«Διακοπές Στη Ρώμη» («Roman Holiday», 1953)
του Γουίλιαμ Γουάιλερ
Χρησιμοποιώντας τη Ρώμη ως φυσικό σκηνικό για το μοντέρνο παραμύθι του, ο Γουίλιαμ Γουάιλερ συλλαμβάνει αυτούσιο τον σφυγμό μιας πόλης λουσμένης σε έναν λαμπρό, καλοκαιρινό ήλιο όπου κάθε γωνιά και κάθε της αξιοθέατο μεταμορφώνονται σε ρομαντικό καταφύγιο για την Όντρεϊ Χέπμπορν, τον Γκρέγκορι Πεκ και τον πρόσκαιρο έρωτά τους.
«American Graffiti» (1973)
του Τζορτζ Λούκας
Μερικά μόλις χρόνια πριν ταξιδέψει με τον «Πόλεμο των Άστρων» σε έναν γαλαξία πολύ, πολύ μακριά, ο Τζορτζ Λούκας επιστρέφει πίσω σε μια συγκεκριμένη θερινή βραδιά του 1962, στο Σαν Φρανσίσκο, για να συναντήσει μια χούφτα παιδιών λίγο πριν την αυγή της ενηλικίωσης, σε αυτό που μοιάζει με την τελευταία νύχτα της αθωότητας και της ξενοιασιάς τους, συνοδεία μερικών από τα ωραιότερα τραγούδια της εποχής.
«Οι Απέναντι» (1981)
του Γιώργου Πανουσόπουλου
Απ’ όλες τις ελληνικές ταινίες που έχουν γίνει για το καλοκαίρι στη μεγαλούπολη, η ωραιότερη εξακολουθεί να ανήκει στον Γιώργο Πανουσόπουλο. Γυρισμένη έναν ζεστό Ιούλιο των αρχών της δεκαετίας του ’80, σε μια Αθήνα την οποία καίει αλύπητα ο πρωινός ήλιος, προτού μεταμορφωθεί κάθε νύχτα σε ένα ντεκόρ που αποπνέει σαγήνη και κίνδυνο, αυτή είναι η ιστορία μιας ηδονοβλεψίας, ενός εξ αποστάσεως εμμονής και ενός πάθους που δεν θα αργήσει να εκδηλωθεί.
«Λεωφορείο Ο Πόθος» («Α Streetcar Named Desire», 1951)
του Ηλία Καζάν
Η Νέα Ορλεάνη πυρπολείται στα ηλεκτρισμένα πλάνα του Ηλία Καζάν από έναν δυσβάσταχτο καύσωνα αλλά και από την φλογερή συνεύρεση της ταραγμένης ψυχικά Μπλανς Ντιμπουά με τον εκρηκτικό Στάνλεϊ Κοβάλσκι, μέσα σ’ ένα ασφυκτικό διαμέρισμα που στεγάζει μέσα του ανομολόγητα πάθη και σεξουαλικές εντάσεις οι οποίες κάνουν μέχρι και τους τοίχους του να ιδρώνουν από λαγνεία και προσμονή.
«Έξαψη» («Body Heat», 1981)
του Λόρενς Κάσνταν
Σε μια αποπνικτική καλοκαιρινή Φλόριντα την οποία τρελαίνει ο διαολεμένα καυτός νοτιάς που φυσά διαρκώς, ο Γουίλιαμ Χαρτ συναντά νύχτα την Κάθλιν Τέρνερ, μια γυναίκα- αράχνη που θα τον παρασύρει στον ιστό της, θα τον αποπλανήσει και θα τον οδηγήσει στο έγκλημα. Όλα αυτά στο θαυμάσιο νέο-νουάρ που τοποθέτησε το όνομα του Λόρενς Κάσνταν στη λίστα με τους πιο περιζήτητους σκηνοθέτες της δεκαετίας του ’80 και την φιγούρα της Καθλίν Τέρνερ ανάμεσα στις πιο διαχρονικές αρσενικές φαντασιώσεις.
«Εφτά Χρόνια Φαγούρα» («The Seven- Year Itch», 1955)
του Μπίλι Γουάιλντερ
Καλοκαίρι στη Νέα Υόρκη και η Μέριλιν Μονρόε είναι η γειτόνισσα- πειρασμός του παντρεμένου Τομ Γιούελ ο οποίος απομένει ολομόναχος στην πόλη, όταν η φαμίλια φεύγει για διακοπές. Η ξανθιά νοικάρισσα του πάνω ορόφου δροσίζει τα εσώρουχά της στο ψυγείο πριν τα φορέσει, αφήνει τον αέρα από τα τρένα που περνούν να σηκώσουν γαργαλιστικά το λευκό της φόρεμα και σπρώχνει αργά αλλά σταθερά τον υποδειγματικό οικογενειάρχη στην αμαρτία.
«Σιωπηλός Μάρτυρας» («Rear Window», 1954)
του Άλφρεντ Χίτσκοκ
Η πόλη παραδίδεται στο έλεος του καύσωνα κι εσύ βρίσκεσαι καθηλωμένος με σπασμένο πόδι στο θερμό διαμέρισμά σου. Τι μπορείς να κάνεις για να διασκεδάσεις την πλήξη σου; Μα, να κατασκοπεύσεις ανενόχλητος τις ζωές των γειτόνων σου. Αυτό τουλάχιστον προτείνει ο Άλφρεντ Χίτσκοκ, βάζοντας τον Τζέιμς Στιούαρτ να παρακολουθεί μέσα από τον τηλεφακό της φωτογραφικής του μηχανής τι ακριβώς συμβαίνει στα γύρω διαμερίσματα όταν το θερμόμετρο σκαρφαλώσει σε δυσβάσταχτα ύψη.
«Days Of Being Wild» (1991)
του Γουόνγκ Καρ Γουάι
Καυτός αέρας που φυσά από τα μισόκλειστα παράθυρα, ένας ανεμιστήρας που προσφέρει μια ψευδαίσθηση δροσιάς, ο καπνός από ένα τσιγάρο, μια λευκή φανέλα που κολλά στο σώμα, το μετάξι που ντύνει το λυγερό κορμί μιας γυναίκας, μια παθιασμένη ερωτική περίπτυξη μέσα στο μεσημέρι: καλοκαίρι στο Χονγκ Κονγκ του ’60 , δια χειρός Γουόνγκ Καρ Γουάι.
«Αγαπημένο Μου Ημερολόγιο» («Caro Diario», 1993)
του Νάνι Μορέτι
Ο Νάνι Μορέτι βολτάρει στα προάστια της Ρώμης ανεβασμένος σε μια Βέσπα. Με έναν αέρα απόλυτης ευτυχίας περιπλανιέται σε άδειους δρόμους, απολαμβάνει το άπλετο καλοκαιρινό φως και εξομολογείται μερικές από τις εμμονές του στην κάμερα. Η ταινία του μοιάζει με ερωτικό γράμμα όχι μόνο σε μια πόλη αλλά και σε μια συγκεκριμένη εποχή του χρόνου που τυχαίνει να είναι η πιο ζεστή.
«Κάνε το Σωστό» («Do the Right Thing», 1989)
του Σπάικ Λι
Πίσω από την ιστορία μιας πολυφωνικής φυλετικά γειτονιάς του Μπρούκλιν που ετοιμάζεται να εκραγεί στην διάρκεια μιας μέρας με ανυπόφορο καύσωνα, ο Σπάικ Λι αποτυπώνει μια από τις πιο γλαφυρές ατμόσφαιρες καλοκαιριού που έχει απαθανατιστεί ποτέ στο σινεμά, διαπερνώντας τον θεατή με την ίδια αίσθηση ανυπόφορου καύσωνα που διαπερνά και σπρώχνει εκτός ελέγχου τους ήρωες του φιλμ.
Περνάτε κι εσείς το καλοκαίρι στην πόλη; Δείτε εδώ το πρόγραμμα του Athens Open Air για να το γεμίσετε κινηματογράφο, μουσική και άλλες εκπλήξεις!
