Με αφορμή την είσοδο του Σεπτέμβρη (καλό μήνα είπαμε;) και την επίσημη έναρξη της νέας σεζόν, μια δηλωση – μανιφέστο της Μέριλ Στριπ κάνει το γύρο των κοινωνικών δικτύων για να μας δώσει λίγη από τη σοφία της κινηματογραφικής ντίβας που θα μας συνοδεύει τη νέα χρονιά.
Ναι, ο Σεπτέμβρης μοιάζει λίγο με την Πρωτοχρονιά, τα πρέπει, τα θέλω, αυτά που επιδιώκουμε κι εκείνα που ορκιζόμαστε ότι δε επιτρέψουμε να συμβούν ξανά, χορεύουν μπροστά από τις καλοκαιρινές αναμνήσεις και με αφορμή την αλλαγή εποχής δε θα πούμε «όχι» σε μια πυξίδα ζωής, ειδικά όταν την υπογράφει η Μέριλ Στριπ. Την παραθέτουμε αυτούσια, σε μετάφραση. Πάει με όλα, ανεξαρτήτως περιστάσεων.
«Δεν έχω πια υπομονή για κάποια πράγματα, όχι επειδή έχω γίνει αλαζονική, αλλεπειδή απλώς έχω φτάσει σε ένα σημείο στη ζωή που δε θέλω να χάσω άλλο χρόνο με ότι με δυσαρεστεί και με πληγώνει. Δεν έχω υπομονή για κυνισμό, υπερβολική κριτική και απαιτήσεις κάθε φύσεως. Έχω χάσει κάθε επιθυμία να ευχαριστήσω αυτούς στους οποίους δεν αρέσω, να αγαπήσω αυτούς που δε με αγαπούν και να χαμογελάσω σε όποιους δε μου χαμογελούν. Δεν έχω πια ούτε ένα λεπτό για να περάσω με αυτούς που λένε ψέματα ή χειραγωγούν. Αποφάσισα να μην συνυπάρχω πια με την προσποίηση, την υποκρισία, την ατιμία και τους ψευτο-επαίνους. Δεν ανέχομαι πια την επιλεκτική γνώση και την ακαδημαϊκή αλαζονεία. Δεν συμβιβάζομαι όμως ούτε με το καθημερινό κουτσομπολιό. Μισώ τις συγκρούσεις και τις συγκρίσεις. Πιστεύω σε έναν κόσμο αντιθέτων και γι΄αυτό αποφεύγω τους ανθρώπους με αυστηρή, άκαμπτη προσωπικότητα. Στη φιλία αντιπαθώ την απιστία και την προδοσία. Οι υπερβολές με κάνουν να βαριέμαι και δυσκολεύομαι να να αποδεχτώ όσους δε συμπαθούν τα ζώα. Και πάνω από όλα, δεν έχω υπομονή με όποιον δεν αξίζει την υπομονή μου».
Εντάξει, h Μέριλ Στριπ μπορεί να είναι λιγότερο διαλλακτική από εμάς τους υπόλοιπους στις προγραμματικές δηλώσεις της.
