Στο σινεμά οι ντετέκτιβ έχουν την τάση να γοητεύονται από τις μοιραίες γυναίκες και το σχήμα αυτό επαναλαμβάνεται σε διάφορες παραλλαγές. Το 1975 η Σαρλότ Ράμπλινγκ άπλωνε τα δίχτυα της επάνω από τον ντετέκτιβ Ρόμπερτ Μίτσαμ στο «Farewell my Lovely». Κι επειδή η τέχνη της αποπλάνησης δεν ξεχνιέται, η ηθοποιός επιτστρέφει σε ρόλο femme fatale για να γοητεύσει τον Γκάμπριελ Μπάιρν (τηλεοπτικά τον γνωρίζουμε από το “In Treatment”, ενώ φέτος εμφανίζεται και στο «Κεφάλαιο» του Γαβρά) σε ένα ψυχολογικό θρίλερ με τίτλο «Εγώ, η Άννα», που σκηνοθετεί για πρώτη φορά ο γιος της Μπάρναμπι Σάουθκομπ. Το πρωταγωνιστικό δίδυμο πλαισιώνουν οι Έντι Μάρσαν, Χέιλι Άτγουελ και Όνορ Μπλάκμαν.
Μια ιστορία μυστηρίου (βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα της Έλσα Λιούιν) που ξετυλίγεται από τη σκοπιά της Άννας, μιας γοητευτικής, ώριμης γυναίκας, η οποία φέρεται να συχνάζει σε βραδιές γνωριμιών και speed dating και βρίσκεται ύποπτη για το φόνο ενός άνδρα σε διαμέρισμα του Λονδίνου. Ένας ντετέκτιβ αναλαμβάνει να εξιχνιάσει το έγκλημα, αλλά στη συνάντησή τους με την Άννα, η έλξη του γι’ αυτήν τον αποσπά από τα καθήκοντά του. Οι δυο τους ερωτεύονται και καθώς τα μυστικά της Άννας αναδύονται σταδιακά στην επιφάνεια, η σχέση τους μοιάζει με μοιραίο λάθος. Μεταξύ νεο-νουάρ και αστυνομικού θρίλερ μυστηρίου, η ταινία μοιάζει με φόρο τιμής στο σινεμά των δεκαετιών του ’70 και του ’80 και προβλήθηκε στη Μπερλινάλε, αλλά και στο πρόσφατο Φεστιβάλ του Λονδίνου. – το τρέιλερ, εξόχως ατμοσφαιρικό και καλοστημένο, βασίζεται στο μαγνητισμό που ασκεί η πρωταγωνίστρια στο φακό.
Σε ένα ακόμα κλιπ, βλέπουμε την πρώτη συνάντηση των δυο κεντρικών ηρώων σε βραδιά γνωριμιών σε μπαρ της πόλης, όπου η Άννα, φλερτάροντας, περιγράφει στον ντετέκτιβ τους κανόνες του παιχνιδιού. Ενός παιχνιδιού που θα αποδειχτεί πολύ πιο επικίνδυνο.
