Ο Μαρκ Προτόσεβιτς είναι ο σεναριογράφος του πρώτου «Thor», του «I Am a Legend» και ο άνθρωπος που βρέθηκε στο στόχαστρο των απανταχού φαν του «Old Boy», από τη στιγμή που τόλμησε να γράψει το αμερικανικό ριμέικ του. Κι όμως, η πένα της ταινίας του Σπάικ Λι που κάνει «άνοιγμα» στην Αμερική σε τέσσερις ημέρες, καθόλου ανυποψίαστη δεν ήταν για τις εχθρικές διαθέσεις του κοινού απέναντι στο ριμέικ του πρόσφατου αριστούργηματος του Παρκ Τσαν Γουκ, ήδη cult-classic του παγκόσμιου σινεμά.
«Όταν είχα δει την πρωτότυπη ταινία, έπαθα πλάκα. Το εννοώ, τη λάτρεψα και αυτό δε θα αλλάξει μέχρι να πεθάνω. Θεωρώ ότι είναι ένα εξαιρετικό δείγμα τέχνης και μια από τις πιο δυνατές εμπειρίες που έζησα ποτέ σε κινηματογραφική αίθουσα. Αυτό το τέλος δεν το ξεχνάς ποτέ. Κι επιπλέον το στιλ του σκηνοθέτη δε μοιάζει με κανενός άλλου – σε επίπεδο εικόνας υπάρχει παντού μια εκλεπτυσμένη ποιητική για την απουσία ενός καλύτερου κόσμου. Νομίζω ότι συνολικά πρόκειται για τρομερή δουλειά».
Ο Προτόσεβιτς εξηγεί γιατί του είναι απολύτως εύκολο να καταλάβει τις οργισμένες αντιδράσεις των φαν της ταινίας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όταν ανακοινώθηκε η αμερικανική εκδοχή: «Πριν από λίγα χρόνια θυμάμαι ότι άκουσα για τα σχέδια του Τζάστιν Λιν να κάνει το ριμέικ του Old Boy. Και η αντίδρασή μου ήταν “τιιι;” Οπότε είμαι εντελώς στο ίδιο μήκος κύματος με όσους διαμαρτύρονται.»
«Πραγματικά υπάρχουν ταινίες που αγαπάς και είσαι τόσο κολλημένος μαζί τους που όταν ακούς την προοπτική μιας επανέκδοσης, είσαι αρνητικός 100%. Από την άλλη υπάρχουν ταινίες που έγιναν ριμέικ και τις αγαπώ εξίσου και τις δυο. Όπως το "Wages of Fear" και το "Sorcerer" του Φρίντκιν. Είναι η ίδια ιστορία. Ή oι "Επτά Σαμουράι" και το "Magnificent Seven" με τον ΜακΚουίν που επίσης το αγαπώ. Ή σκεφτείτε το "The Thing" του Χάουαρντ Χοκς και του Κάρπεντερ. Όταν πρόσφατα έγινε λόγος για ένα νέο ριμέικ όλοι αντέδρασαν “πώς είναι δυνατό να αγγίξουν την ταινία του Κάρπεντερ”. Δε συνειδητοποιούσαν ότι κι εκείνη είναι ριμέικ».
«Ακόμα κι έτσι, καταλαβαίνω την οργή. Υπάρχει μέσα μας ένας σκληροπυρηνικός εαυτός μας που θέλει να προστατεύσει αυτό το οποίο αγαπάμε κι αρχίζει να διαμαρτύρεται “ποιος είναι αυτός που νομίζει ότι μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο”. Αν και αποφεύγω να διαβάζω τα σχόλια στο ίντερνετ, καθώς δεν είμαι μαζοχιστής, αναφέρω ενδεικτικά ένα χαρακτηριστικό: “τυπική τακτική του Χόλιγουντ που έχει ξεμείνει από ιδέες και εκμεταλλεύεται ακόμα μια πρωτότυπη ξένη ταινία για να βγάλει λεφτά”. Πραγματικά υπάρχει κάποιος που μόλις δει το "Old Boy" θα σκεφτεί αμέσως ότι αυτό είναι το ιδανικό υλικό για χολιγουντιανό μπλοκμπάστερ; Αν ήταν αυτό το κίνητρο, υπάρχουν καλύτερες και ασφαλέστερες επιλογές».
«Η δική μου εμπλοκή σε αυτό έγινε όταν με πλησίασε ο Γουίλ Σμιθ, συνεργάτης μου από το «I Am a Legend» για να γράψω μια διασκευή, για την οποία μάλιστα ενδιαφερόταν ο Στίβεν Σπίλμπεργκ. Ήθελαν να το κάνουν μαζί κι όλοι έλεγαν “τι αλλόκοτος συνδυασμός”. O Στίβεν πάντως είχε δείξει μεγάλο ενδιαφέρον και είχε πρόθεση να κάνει κάτι πραγματικά σκληρό και βρώμικο. Τελικά δεν υπήρξε συμφωνία, αλλά εγώ έγραψα ένα 30σέλιδο προσχέδιο – έλεγα μέσα μου “αυτή είναι μια ευκαιρία για σένα, δε χωρούν αντιρρήσεις για το αν πρέπει να γίνει ριμέικ ή όχι. Κάνεις ό,τι καλύτερο μπορείς και αυτό είναι”»
Ο σεναριογράφος συνεχίζει την ιστορία του, αποκαλύπτοντας ότι, παρά την αποχώρηση των μεγάλων ονομάτων, ο παραγωγός πίστεψε στο σενάριό του και επέμεινε να κάνει την ταινία, την οποία ανέλαβε τελικά ο Σπάικ Λι. «Νομίζω ότι όλοι όσοι εμπλέκονται, πραγματικά συμμετέχουν από μια αφετηρία πάθους για την πρωτότυπη ταινία και δημιουργικής πρόκλησης. Και το βασικό κίνητρο ήταν να κάνουμε κάτι ενδιαφέρον που δεν έχουμε συχνά την ευκαιρία να το κάνουμε».
«Για τον κόσμο που αγαπάει μια ταινία, αυτή η αγάπη μπορεί να γίνει σχεδόν θρησκευτική και η όποια παρέμβαση να μοιάζει βλάσφημη. Ελπίζω ότι ο κόσμος θα είναι ανοιχτόμυαλος. Γιατί ακούγονται πολλές φωνές διαμαρτυρίας κι από ανθρώπους που δεν έχουν καν δει το πρωτότυπο! Γιατί να μη σκεφτούμε ότι αν αυτή η εκδοχή είναι επιτυχημένη, θα παρακινήσει και κάποιους να στραφούν και στο πρωτότυπο».
«Ομολογώ ότι δε βασάνισα πολύ την ιδέα να το αναλάβω. Και δε θέλω να ακουστώ υπεροπτικός. Αλλά αγάπησα τόσο πολύ το στόρι και την ατμόσφαιρα του Old Boy που η σκέψη μου δούλεψε κάπως ανάποδα. “Καλύτερα να το κάνω εγώ, γιατί μπορεί να το κάνει κάποιος άλλος χωρίς τον ίδιο βαθμό σεβασμού και ευαισθησίας προς το υλικό”. Ίσως κάποιοι δουν εγωισμό σε αυτή τη σκέψη, αλλά δεν μπορώ να πω τίποτα περισσότερο από το ότι σε κάθε γραμμή που έγραφα, νοιαζόμουν για το αποτέλεσμα αυτού του σεναρίου».
Παρόλο που αυτές οι δηλώσεις μοιάζουν λίγο με απολογία, είναι αλήθεια ότι το μέχρι τώρα υλικό της ταινίας – από τα πρώτα τρέιλερ μέχρι τις ημερολογιακές αφίσες– δείχνει μια δημιουργική συνεργασία, με αγάπη στο κορεατικό αριστούργημα, νέες ιδέες, αλλά και έναν πρωταγωνιστή σαν έτοιμο από καιρό γι΄αυτό το ρόλο, τον Τζος Μπρόλιν. Είμαστε κι εμείς από τους σκεπτικιστές των ριμέικ, όταν πρόκειται για ταινίες τόσο εμβληματικές όσο αυτή του Παρκ Τσαν Γουκ, αλλά θα προσπαθήσουμε να προσέλθουμε με ανοιχτό μυαλό στο κάλεσμα του Προτόσεβιτς.
