• ΝΕΑ
  • ΤΑΙΝΙΕΣ
  • ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ
  • ΠΡΟΣΕΧΩΣ
  • ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ
  • ATHENS OPEN AIR
  • ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ

  • AIFF 2026
  • ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
  • ΑΤΖΕΝΤΑ
NEWSLETTER
Οι Νύχτες μας πλησιάζουν! Όλα τα νέα του 32ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας εδώ

Η Νάταλι Πόρτμαν σε παιχνίδι με καθρέφτες και παραισθήσεις

27 Σεπ 2013 | Νέα | 0 comments

Η Νάταλι Πόρτμαν μετά το «Μαύρο Κύκνο» του Ντάρεν Αρονόφσκι είχε τόσες προτάσεις για μελλοντικά πρότζεκτ που δε συνειδητοποιούμε ότι περισσότερο μιλάμε γι’ αυτήν παρά τη βλέπουμε στην οθόνη.
Συντάκτης: Ανθή Νταουσάνη
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

Η Νάταλι Πόρτμαν μετά το «Μαύρο Κύκνο» του Ντάρεν Αρονόφσκι είχε τόσες προτάσεις για μελλοντικά πρότζεκτ που δε συνειδητοποιούμε ότι περισσότερο μιλάμε γι’ αυτήν παρά τη βλέπουμε στην οθόνη.

Τελευταία της εμφάνιση ήταν στον υπερηρωικό «Thor» (αναμένεται και στο Σκοτεινό Κόσμο του σίκουελ), ενώ δεν ξέρουμε πόσος χρόνος της αναλογεί στις δύο ταινίες του Μάλικ που συμμετείχε (η λέξη πρωταγωνίστησε θα ήταν ριψοκίνδυνη σε μια δουλειά του σκηνοθέτη που μπορεί να αλλάξει τα πάντα στο μοντάζ).

Όσο για το πολύπαθο «Jane Got a Gun», είναι ακόμα στην ατζέντα της, μετά από πολλές αναβολές και περιπέτειες. Αυτά είναι όσα μπορεί κανείς να πει με βεβαιότητα για τις προσεχείς εμφανίσεις της, ανάμεσα σε άλλες εμφανίσεις της σε πρότζεκτ που ακόμα δεν έχουν πάρει το πράσινο φως – ξεχωρίζει η επιλογή της ως Λαίδη Μάκβεθ πλάι στον Μάικλ Φασμπέντερ, η πρώτη τηε σκηνοθετική απόπειρα με την «Ιστορία Αγάπης και Σκότους» του Άμος Ο, αλλά και το ψυχολογικό θρίλερ «Heathers».

Σήμερα ξετρυπώσαμε ένα δίλεπτο ταινιάκι μικρού μήκους σκηνοθετημένο από την Ιρανή φωτογράφο και εικαστικό Σιρίν Νεσάτ, που σύμφωνα με την ιστοσελίδα των φαν της Νάταλι, πρόκειται για απόσπασμα ενός μεγαλύτερου – δεκάλεπτου- εγχειρήματος που οι δυο τους επεξεργάζονται με τίτλο «Through the Abyss», στα πλαίσια της συνεργασίας τους με τον οίκο Dior. Πριν από την κυκλοφορία του ολοκληρωμένου φιλμ, αυτό το μικρό κομμάτι με τίτλο «Illusions and Mirrors» αποσπάστηκε για να ενταχθεί στα τρέιλερ του Φεστιβάλ της Βιέννης.

Αυτή η μίνι βερσιόν μοιάζει περισσότερο με προβολή που θα συναντούσαμε σε κάποια εικαστική εγκατάσταση, με τη Νάταλι να περιπλανιέται σε μια παραλία και να ακολουθεί έναν άγνωστο που την οδηγεί σε ένα μυστηριώδες άδειο σπίτι, όπου έρχεται αντιμέτωπη με φιγούρες ανθρώπων (από το παρελθόν;) – μεταξύ αυτών και με τον ίδιο τον εαυτό της.

Αυτό το παιχνίδι «αντικατοπτρισμών και ψευδαισθήσεων» έχει τη σφραγίδα του Ντάριους Κοντζί στην καλλιτεχνική διεύθυνση (υπογράφει τη φωτογραφία του «My Blueberry Nights» του Γουόνγκ Καρ Γουάι επίσης με Πόρτμαν στο καστ) με εμφανές το εκλπεπτυσμένο αισθητικό κριτήριο στα ασπρόμαυρα κάδρα.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ