«Από τη Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου θα βρίσκομαι σε απεργία πείνας. Αυτή είναι μια ακραία μέθοδος , αλλά είμαι πεπεισμένη ότι είναι ο μόνος τρόπος διαφυγής από την παρούσα κατάστασή μου.
Η διοίκηση της φυλακής αρνείται να με ακούσει. Αλλά και εγώ, με τη σειρά μου, αρνούμαι να αποποιηθώ των απαιτήσεών μου. Δε θα μείνω σιωπηρή, παρακολουθώντας καρτερικά όσο οι συγκρατούμενες μου καταρρέουν υπό την πίεση συνθηκών δουλείας. Απαιτώ η διοίκηση της φυλακής να σεβαστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα. Απαιτώ το “στρατόπεδο συγκέντρωσης” της Μορντόβια να λειτουργήσει σύμφωνα με το νόμο. Απαιτώ να μας συμπεριφέρονται σαν ανθρώπους και όχι σαν σκλάβες.»
Έτσι ξεκινά η πύρινη ανοιχτή επιστολή της Ναντέζντα Τολοκονίκοβα που εξηγεί τους λόγους που την οδήγησαν στην απεργία πείνας.
Η Νάντια είναι το πιο διάσημο μέλος της ακτιβιστικής πανκ κολεκτίβας των Pussy Riot, που εδώ και ένα χρόνο έχει γίνει ένα παγκόσμιο σύμβολο αντίστασης, λόγω της πολύκροτης φυλάκισης της μαζί με άλλα δύο μέλη του συγκροτήματος, την Μάσα και την Κάτια.
Την ιστορία των τριών νεαρών κοριτσιών που συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν επειδή εκτέλεσαν μια μουσική περφόρμανς ενάντια στο θρησκόληπτο καθεστώς της Ρωσίας του Πούτιν στον μεγαλύτερο καθεδρικό της Μόσχας, αλλά και το κύμα αντιδράσεων που προκλήθηκε παγκοσμίως, καταγράφει το ντοκιμαντέρ «Pussy Riot: Μια Πανκ Προσευχή», που προβάλλεται την Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου στις Νύχτες Πρεμιέρας.
Την Πέμπτη, όμως, θα είναι ήδη η τέταρτη μέρα που η Νάντια θα βρίσκεται σε απεργία πείνας διαμαρτυρόμενη για τις συνθήκες στο σωφρονιστικό ίδρυμα Νούμερο 14 της Μορντόβια, αποκαλύπτοντας τις αποτρόπεες συνθήκες κράτησης, που θυμίζουν τις εποχές των Σοβιετικών γκουλάγκ.
Στην μακρά επιστολή της, η Τολοκονίκοβα περιγράφει πως οι κρατούμενες – που σαν μέρος της τιμωρίας τους πρέπει να ράβουν αστυνομικές στολές – αναγκάζονται να δουλεύουν για 16 ή 17 ώρες τη μέρα, έχοντας μόλις μια μέρα ρεπό ανά έξι εβδομάδες, σε απαράδεκτες συνθήκες.
Όποια κρατούμενος δεν είναι πειθήνια τιμωρείται με διάφορους τρόπους, όπως το να την αφήνουν εξώ στο κρύο και το χιόνι όλη τη μέρα, να της απαγορεύεται να πηγάινει στο μπάνιο ή την τουαλέτα ή ακόμα και να φάει. Οι βίαιες σωματικές επιθέσεις από κρατούμενες που κάνουν τη βρώμικη δουλειά της διοίκησης και τρομοκρατούν τις συγκρατούμενές τους είναι επίσης ένα καθημερινό φαινόμενο, ενώ σύνηθης πρακτική είναι και η ομαδική τιμωρία αν κάποιος διαμαρτυρηθεί.
Η Νάντια κάνει λόγο για κάτεργα και αναφέρει πως όταν διαμαρτυρήθηκε στον διοικητή αυτός της είπε ότι η ομάδα της θα δουλέυει μόνο οκτώ ώρες ανά ημέρα από τότε και στο εξής. Αλλά θα έπρεπε να εξακολουθούν να πετυχαίνουν τον ίδιο ρυθμό παραγωγής – κάτι πρακτικά αδύνατο σε οκτώ ώρες – αλλιώς θα τιμωρούνταν όλες τους.
«Και αν μάθουν όλες ότι αυτό έγινε εξ αιτίας σου, τότε σίγουρα δε θα αίσθάνεσαι άσχημα πια» υποστηρίζει η Νάντια ότι της είπε «Γιατί δεν μπορείς να νιώθεις άσχημα όταν είσαι νεκρή».
Μετά το συμβάν η ζωή στη φυλακή έγινε ανυπόφορη για την Νάντια και οποιαδήποτε συγκρατούμενή της είχει πιο κοντινές σχέσεις μαζί της, μην αφήνοντάς της άλλη επιλογή δράσης πέρα από αυτή που έχει θέσει σε ισχύ απο χθες. Την απεργία πείνας και την άρνηση εργασίας.
«Θα το κάνω αυτό μέχρι η διοίκηση αρχίσει να ακολουθεί το νόμο και να σταματήσει να μας συμπεριφέρεται σαν κτήνη που έφτυσε το σύστημα δικαιοσύνης μόνο και μόνο για να υπηρετούν τη βιομηχανική παραγωγή. Μέχρι να αρχίσουν να μας συμπεριφέρονται σαν ανρθώπους.»
Το «Pussy Riot: Μια Πανκ Προσευχή» θα προβληθεί την Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου στον κινηματογράφο Odeon Όπερα 1 στις 20:30.
