Το όνομα Μαίρη Τάιλερ Μουρ μπορεί να μη θυμίζει πολλά στο ελληνικό κοινό, αν και την είδε έστω και ετεροχρονισμένα όταν προβλήθηκε εδώ το «Dick Van Dyke Show», σημαίνει πολλά όμως πρώτα για το κοινό των ΗΠΑ που μεγάλωσε με την τηλεόραση της δεκαετίας του 60 και 70, αλλά και για το ίδιο το μέσο για τις αλλαγές που επέφερε στα στερεότυπα που ακολουθούσαν τις ελεύθερες και παντρεμένες τηλεοπτικές ηρωίδες εκείνων των χρόνων.
Η Μουρ πέθανε χθες στα 80 της, αφήνοντας πίσω μια σπουδαία καριέρα, σχεδόν αποκλειστικά στην τηλεόραση, που ξεκίνησε από τα τέλη της δεκαετίας του 50 φτάνοντας σε κάποιες αραιές εμφανίσεις μέσα στα 00ς.. Στο σινεμά θα τη θυμόμαστε για την ερμηνεία της δύστροπης και απομονωμένης Μπεθ που θρηνεί για τον αγαπημένο της γιο, την ίδια εποχή μάλιστα και η Μουρ έχασε το γιο της, στο «Συνηθισμένοι Άνθρωποι» του Ρόμπερτ Ρέντφορντ (ερμηνεία που της έδωσε και οσκαρική υποψηφιότητα) και τη νευρωτική Περλ στο «Flirting with Disasters» του Ντέιβιντ Ράσελ το 1996. Οι μεγάλοι και πιο επιδραστικοί ρόλοι της όμως ήταν στην μικρή οθόνη, σε μια πολύ πιο συντηρητική εποχή.
Η Μουρ ήταν η Λόρα Πέτρι, σύζυγος του Ντικ Βαν Ντάικ στην ομώνυμη κωμική σειρά, χωρίς να αποτελεί διακοσμητικό στοιχείο της. Στα χρόνια που πρωταγωνίστησε (1961-66) έφτιαξε έναν χαρακτήρα που προοδεύει χωρίς αυτό να αποτελεί κάτι αξιοπερίεργο, ούτε να είναι αφορμή για ζήλια από το σύζυγό της. Σε χρόνια που τα παντρεμένα ζευγάρια κοιμόταν ακόμη σε χωριστά κρεβάτια για να μην σκανδαλίζεται το τηλεοπτικό κοινό, η χημεία τους ως ζευγάρι έβγαζε αβίαστα έναν ερωτισμό και αποτέλεσε βάση για αντίστοιχα ζευγάρια στο μέλλον. Εκεί όμως που έκανε πραγματική επανάσταση η Μουρ, ήταν στη σειρά που πρωταγωνίστησε η ίδια, στο «The Mary Tyler Moore Show», που διήρκεσε 7 χρόνια (1970-1977) και αφορούσε μια ελεύθερη γυναίκα που μάχεται καθημερινά στο εργασιακό της περιβάλλον και στην προσωπική της ζωή. Με φιλελεύθερα θέματα που αφορούσαν τους μισθούς των γυναικών, θέματα απιστίας, σεξ, ακόμη και ομοφυλοφιλίας, η σειρά έδειξε το δρόμο στα sitcom του μέλλοντος. Βραβεύτηκε τρεις συνεχόμενες χρονιές με EMMY, επηρέασε μια γενιά Αμερικανίδων γυναικών και αποτελεί ως σήμερα τη μεγαλύτερη κληρονομιά που αφήνει πίσω της Μουρ, που προσπάθησε να αναπτύξει κι άλλο τον ομώνυμο ρόλο μετά το τέλος του σόου, κάνοντας μέχρι και τηλεταινία, χωρίς όμως να έχει την ίδια επιτυχία.
Το 2012, βραβεύτηκε από το Σωματείο Ηθοποιών για το σύνολο της καριέρας της, βραβείο που της έδωσε ο ο Ντικ Ναν Ντάικ. Πέθανε ήσυχα,στα 80 της, στην κατοικία της στο Κονέκτικατ.
