Ο 24χρονος Ρέντμοντ Ο’ Νιλ επισκέπτεται την κατάκοιτη μητέρα του, Φάρα Φόσετ στο νοσοκομείο. Αγκαλιάζονται, μιλούν, δακρύζουν. Είναι αλυσοδεμένος, υπό αστυνομική προστασία. Εχει πάρει ειδικό εξιτήριο από τη φυλακή, όπου μπήκε λίγους μήνες πριν για ναρκωτικά, και ακολουθεί πρόγραμμα αποτοξίνωσης. Είναι η τελευταία φορά που ο Ρέντμοντ συναντά τη μητέρα του. Η 62χρονη ηθοποιός, μις Τέξας στα 17 της και υπερδημοφιλής «Αγγελος του Τσάρλι» στα τέλη του ‘70, θα υποκύψει στον καρκίνο του παχέoς εντέρου στα τέλη του περασμένου Ιουνίου, και μετά από 8ετή μάχη με την επάρατη νόσο.
Διαδρομή
Η σκηνή είναι απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ «Η ιστορία της Φάρα», που προβλήθηκε έναν μήνα πριν τον θάνατό της από το τηλεοπτικό κανάλι NBC, καθηλώνοντας κάπου 9 εκατομμύρια Αμερικανούς θεατές. Ιδιαιτερότητά του: το σκηνοθέτησε η Αλάνα Στιούαρτ, προσωπική φίλη της Φόσετ από το 1979.
Μια διαδρομή στη ζωή και την καριέρα του αξέχαστου ινδάλματος των εφήβων, στη βάση εκτεταμένων εικόνων από τα τελευταία χρόνια της πάλης της με τον καρκίνο, στη Γερμανία και στις ΗΠΑ, μπρος και πίσω, από νοσοκομείο, σε νοσοκομείο, από θεραπεία σε θεραπεία. Πολλά ειπώθηκαν τότε, στην τηλεοπτική προβολή, για τους πιθανά απώτερους σκοπούς της σκηνοθέτιδας (το φιλμ, πάντως, στήθηκε με πλήρη συγκατάθεση της Φόσετ), διάφορα λέγονται και τώρα, που η πρώην σύζυγος του Ροντ Στιούαρτ αποφάσισε να δημοσιεύσει το βιογραφικό της βιβλίο «Το ταξίδι μου με τη Φάρα: Μια ιστορία ζωής, αγάπης και φιλίας».
Το λογιστικό κομμάτι είναι το ένα, οι υποψίες για κρυφή σχέση της Στιούαρτ με τον Ράιαν Ο’ Νιλ, που στάθηκε στο πλευρό της Φόσετ ως την τελευταία της πνοή, είναι ένα άλλο.
Οπως και να ‘χει, τα homemade «ντοκιμαντέρ» που ασχολούνται με θέματα υγείας δεν είναι κάτι το ασυνήθιστο, ούτε πλέον προς αποκλειστική κατ’ οίκον χρήση όσων τα γύρισαν.
Καθότι για ερασιτέχνες μιλάμε, συγγενικά πρόσωπα και φίλους που πήραν την ψηφιακή κάμερα στο χέρι και αποφάσισαν να χρονογραφήσουν δια της εικόνας την καθημερινότητα του οικείου τους ασθενούς.
Απόδειξη για το παραπάνω «συνήθειο»: οι 87 ταινίες, μικρού, μεσαίου και μεγάλου μήκους που έχει προγραμματίσει για προβολή το Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ για θέματα Υγείας «Ιπποκράτης».
Στο ίδιο το νησί του Αρχαιοέλληνα ιατρού, την Κω. Σ’ ένα κυλιόμενο πρόγραμμα έξι ημερών, από την 1η έως τις 6 Σεπτεμβρίου, στις αίθουσες του Δημοτικού Κινηματογράφου Ορφέας και στον θερινό κινηματογράφο Ορφέα, στην πόλη της Κω. Με πρωτοβουλία της ομάδας της σκηνοθέτιδας Λουκίας Ρικάκη και του δήμου της Κω. Πρώτη έκδοση ενός νέου φεστιβάλ, και πρώτη και μοναδική έως σήμερα στον κόσμο θεματική κινηματογραφική διοργάνωση που θα εστιάζει σε ζητήματα υγείας. Περί τις 30 χώρες φιλοξενεί το διαγωνιστικού χαρακτήρα φεστιβάλ, που θα απονείμει τρία βραβεία – χρυσό, αργυρό και χάλκινο Ιπποκράτη – δια των διεθνών κριτικών του επιτροπών, στις οποίες θα συμμετέχουν εκπρόσωποι όλων των σχετικών ειδικοτήτων, από γιατρούς και επιστήμονες μέχρι καλλιτέχνες και ανθρώπους ειδικών ΜΜΕ.
Αρκετοί είναι και οι Ελληνες στο τεσσάρων ενοτήτων πρόγραμμα (Μικρού, Μεσαίου και Μεγάλου μήκους και Πανόραμα), όπως η Μαριάννα Οικονόμου με το «Ακουσέ με», η Εύα Στεφανή με τους «Λουόμενους», ο Δημήτρης Καλλούδης με το «Ασκληπιός και Ιπποκράτης» ή ο Αντρέας Θωμόπουλος με το «Ασάντε Σάνα».
Ηδη από κάποια ελληνικά ονόματα γίνεται φανερό ότι οι συμμετέχοντες δεν θα περιορίζονται σε ερασιτεχνικές δουλειές, αλλά θα περιλαμβάνουν και επαγγελματίες που συνήθως συνδέονται προσωπικά με το θέμα ή το υποκείμενό τους.
Σε ένα νοσοκομείο της Ουκρανίας, γεμάτο απεγνωσμένους ασθενείς και αυτοσχέδιο εξοπλισμό, ο νευροχειρουργός Χένρι Μαρς δίνει τη δική του μάχη. Παλεύει με τα διλήμματα της σχέσης γιατρού και ασθενούς και αγωνίζεται με κάθε μέσο καθώς χειρουργεί δωρεάν στην Ουκρανία εδώ και δεκαπέντε χρόνια: Ο «Αγγλος χειρουργός» του Τζέφρι Σμιθ είναι μία από τις ταινίες που θα φιλοξενήσει το Φεστιβάλ. Παρόντες θα είναι ο σκηνοθέτης με τον Βρετανό γιατρό και πρωταγωνιστή του.
Χαρακτηριστική είναι επίσης η περίπτωση του «Ο νεκρός Φρόιντ στη Γάζα», όπου οι ντοκιμαντερίστες Πίο Χόλμκιστ και Σουζάν Καρντασιάν παρακολουθούν, στο διάστημα μιας διετίας, τη δράση του φίλου τους Αγιέντ, του μοναδικού εν ενεργεία ψυχολόγου στη βόρεια Γάζα, μέσα από κατ’ οίκον επισκέψεις του σε οικογένειες πρώην μαχητών της Χαμάς.
‘Η ακόμα το ντοκιμαντέρ «Τουρίστας αυτοκτονίας» του πολυβραβευμένου Αμερικανού σκηνοθέτη Τζον Ζαρίτσκι, που μελετά, μέσα από προσωπικές ιστορίες τεσσάρων βίων κι ενός θανάτου (ένα ζευγάρι, μάλιστα, από τους «Τουρίστες» είναι Ελληνες του Καναδά), τα ζητήματα της νόμιμα υποβοηθούμενης αυτοκτονίας και της διαμάχης γύρω από το δικαίωμα ενός ανθρώπου να πεθάνει όταν και όπου επιλέξει.
Τούτο το τελευταίο ηχεί εξαιρετικά επίκαιρο αυτή την περίοδο, μετά το αποκαλυπτικό άρθρο των «Sunday Times» για μια ελβετική οργάνωση που βοηθά όσους επιλέγουν να τερματίσουν τη ζωή τους, αλλά έναντι υπέρογκων αμοιβών και κάτω από άθλιες συνθήκες υποβοήθειας, όπως και μετά την ανακοίνωση του Αλ Πατσίνο ότι στην επόμενη ταινία του, «You don’t know Jack», θα υποδυθεί έναν γιατρό ειδικευμένο στην ευθανασία.
Ρόμπυ Εκσιέλ
