O Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ δεν είναι mainstream σκηνοθέτης. Διαθέτει τη δική του προσωπική ματιά, είναι απρόβλεπτος, φιλόδοξος και υπομονετικός. Διαφορετικά δε θα μπορούσε να οραματιστεί μια ταινία γυρισμένη λίγο λίγο μέσα σε δώδεκα ολόκληρα χρόνια!
Το επονομαζόμενο «twelve year project» έχει τον τίτλο «Βoyhood» (μέχρι τώρα αναφερόταν και ως «Growing Up») και χρειάζεται ακόμα περίπου δυο χρόνια προετοιμασίας πριν κυκλοφορήσει στις αίθουσες. Πρωταγωνιστεί και πάλι ο Ίθαν Χοκ, αυτήν τη φορά με την Πατρίσια Αρκέτ ως γονείς ενός εξάχρονου (Έλαρ Σάλμον) που η ταινία παρακολουθεί στιγμές της ζωής του μέχρι την ενηλικίωση.
Οποιοσδήποτε άλλος σκηνοθέτης θα είχε αφηγηθεί την ιστορία με τουλάχιστον τρεις νεαρούς ηθοποιούς στον ίδιο ρόλο. Όμως το κόνσεπτ του «Boyhood» είναι ακριβώς αυτό: να αποτυπώσει στην κάμερα το πέρασμα του χρόνου επάνω στα ίδια πρόσωπα που μεγαλώνουν αληθινά και μεταμορφώνονται εξωτερικά κι εσωτερικά.
Αθόρυβα ο δημιουργός του «Πριν τα Μεσάνυχτα» γύριζε από το 2002 μικρά αποσπάσματα, επιτρέποντας όχι μόνο στον ανήλικο πρωταγωνιστή, αλλά και στους ηθοποιούς που τον πλαισίωναν να «φορτώσουν» με φυσικό τρόπο στους ώμους τους, στην εικόνα τους, αλλά και στην ερμηνεία τους μια δεκαετία ωριμότητας.
Ο Ίθαν Χοκ αποκάλυψε από τη σελίδα κοινωνικής δικτύωσης Reddit AMA μερικά ενδιαφέροντα πράγματα για την ταινία: «Ο Λινκλέιτερ κι εγώ γυρίζαμε κάθε χρόνο για τα τελευταία έντεκα χρόνια ένα μικρού μήκους κι απομένει άλλο ένα γύρισμα για να ολοκληρωθεί η εξέλιξη της ζωής ενός παιδιού από τα 6 ως τα 18.»
«Νόμιζα ότι η τριλογία του «Before…» ήταν ό,τι πιο ξεχωριστό είχα κάνει μέχρι σήμερα, αλλά ο Ρίτσαρντ με έκανε συμμέτοχο ενός ακόμα πιο παράξενου σχεδίου. Το να κάνεις μια σκηνή με ένα επτάχρονο που σε ρωτάει γιατί πεθαίνουν τα ρακούν και το ίδιο παιδί στα 12 σου μιλάει για βιντεογκέιμ και στα 17 σε ρωτάει για τα κορίτσια, είναι λίγο σαν time lapse φωτογραφία ενός ανθρώπινου όντος. Είναι ο ίδιος ηθοποιός και παρακολουθείς την εξέλιξή του στο χρόνο, ακούς τη φωνή του να αλλάζει, βλέπεις ένα διαφορετικό σώμα – ανυπομονώ να δείξουμε αυτό το πράγμα στον κόσμο. Σε ένα χρόνο το παιδί θα αποφοιτήσει από το λύκειο και η ταινία θα ολοκληρωθεί με πιθανή κυκλοφορία εντός διετίας».
Ίθαν Χοκ και Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ στο κόκκινο χαλί της Μπερλινάλε
Όλα αυτά πραγματικά ακούγονται εξαιρετικά ενδιαφέροντα, ενώ η περιγραφή του γυρίσματος «ενός μικρού μήκους κάθε χρόνο» ίσως υποδηλώνει ένα σπονδυλωτό έργο σε κεφάλαια. Ο ίδιος ο Λινκλέιτερ έχει μιλήσει για ταινία μεγάλης διάρκειας, τουλάχιστον δυόμιση ωρών, ενώ ο Ίθαν Χοκ είχε περιγράψει ένα πρώτο cut, στο παρελθόν, όταν ακόμα δεν ήξερε ακριβώς κανείς τι είναι το «twelve year project»: «Είδα το πρώτο μοντάζ από τα γυρίσματα 7 χρόνων και είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα που έκανα ποτέ. Για 20 λεπτά τα μάτια σου γεμίζουν δάκρυα χωρίς να καταλαβαίνεις το γιατί. Είναι μια δουλειά για το φυσικό πέρασμα του χρόνου και για το πώς αυτό μας συνθλίβει όλους».
Μέχρι ο Λινκλέιτερ να ολοκληρώσει τη φιλόδοξη επόμενη ταινία του ας απολαύσουμε το ελληνικής αύρας «Πριν τα Μεσάνυχτα» που κάνει πρεμιέρα την Τρίτη στο 3ο Φεστιβάλ Θερινού Κινηματογράφου της Αθήνας και κυκλοφορεί από τις 13 του μήνα στις αίθουσες από τη Feelgood.
