Από την «Ονειρική Ιστορία» του Άρθουρ Σνίτζλερ στα ονειρικά «Μάτια Ερμητικά Κλειστά» του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, είναι 73 χρόνια δρόμος, φροϊδική ονειροπαρσία και ογκώδης μελέτη του πώς ένα βιβλίο γίνεται σινεμά.
Στο ακόλουθο βίντεο-δοκίμιο θα διαπιστώσει κανείς με τον εύχρηστο τρόπο του cinefix πώς ο Κιούμπρικ κατάφερε να μεταγράψει την μεσοπολεμική Βιέννη στην νεοϋορκέζικη fin de siècle του 20ού αιώνα. Μαζί μ΄αυτό και με απίθανη διατήρηση του κορμού και των περιστατικών της ιστορίας (ο καινούργιος χαρακτήρας, το ιδιοφυές alter ego του σκηνοθέτη, είναι ο Σίντνεϊ Πόλακ), τα «Μάτια» περιγράφουν την εσωτερική άβυσσο, παίζουν με τις δαιδαλώδεις πτυχώσεις που δημιουργεί ένα φιλμ με την εικόνα, τον ήχο και τις διαδοχές τους και παραδίδουν το magnum opus ενός σινεμά που είναι καταδικασμένο να αναγνωρίζεται σαν νεοανακαλυφθείσα ήπειρος και σαν πρωτοφανές υποσυνείδητο μαζί.
