Τα στρογγυλά τραπέζια του Hollywood Reporter συνεχίζονται καθώς εντείνονται σιγά σιγά οι προβλέψεις και οι αναλύσεις γύρω από τα μεγάλα βραβεία της χρονιάς. Και η φετινή σεζόν έχει απ’όλα. Αληθινές ιστορίες, δράματα εποχής, κοινωνικό σχόλιο και λίγο παραμύθι με έξι υπέροχες πρωταγωνίστριες που περιμένουν το λάκτισμα του αφέτη για την οσκαρική κούρσα.
Η Έιμι Άνταμς του στιλιστικά εντυπωσιακού «American Hustle» του Ντέιβιντ Ο. Ράσελ, η Έμα Τόμσον ως συγγραφέας της «Μέρι Πόπινς» στο πλευρό του Τομ Χανκς – Γουόλτ Ντίσνεϊ στο «Saving Mr Banks», η Τζούλια Ρόμπερτς, μέλος της αβάσταχτα δυσλειτουργικής οικογένειας του «August: Osage County», η Οκτάβια Σπένσερ του συγκινητικού indie δράματος «Fruitvale Station», η Λουπίτα Νιόνγκ’ο του κατά τις πρώτες κριτικές συγκλονιστικού «12 Years a Slave» του Στιβ ΜακΚουίν και η διάσημη Όπρα Γουίνφρι σε ρόλο ηθοποιού στο πολιτικής αύρας «The Butler» του Λι Ντάνιελς.
Οι έξι κυρίες θυμούνται τα πρώτα τους βήματα, ανακαλούν ενδιαφέροντα στιγμιότυπα από τα γυρίσματα, μιλούν για την εμπειρία τους στην κινηματογραφική βιομηχανία και για τις ταινίες που πρωταγωνιστούν, μοιράζονται τους φόβους τους, αλλά και πολύτιμες συμβουλές.
Ανάμεσα σε άλλα η Όπρα θυμάται την πρώτη της δουλειά στο σινεμά στο «The Color Purple» του Στίβεν Σπίλμπεργκ και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στη μετάβαση από το talk show που την καθιέρωσε στις συνθήκες ενός κινηματογραφικού γυρίσματος. «Ήμουν στο Color Purple το 1985. Δεν ήξερα τίποτα από ηθοποιία και δεν είχα ξαναπατήσει το πόδι του στα στούντιο της Universal. Στην πρώτη σκηνή που γυρίσαμε την πρώτη κιόλας μέρα μπήκα στο πλάνο κοιτώντας απευθείας την κάμερα, γιατί αυτό κάνεις στην τηλεόραση. Είπα την ατάκα μου ('How you doing, Miss Celie?') κι αμέσως ο Σπίλμπεργκ φωνάζει “στοπ”! Μου λέει “πού κοιτάς”; “Κοιτάζω την κάμερα” ψέλισα εγώ. “Η Miss Celie όμως είναι από την άλλη μεριά!” Ήμουν κυριολεκτικά τρομοκρατημένη» θυμάται η Γουίνφρι, που δε θα ξεχάσει ποτέ πόσο δύσκολη έβρισκε, μην έχοντας κανένα τεχνικό υπόβαθρο ηθοποιού, τη σκηνή όπου έπρεπε να κλάψει. «Δεν ήξερα πώς να το κάνω αυτό ξανά και ξανά. Άκουγα τους ήχους από το συνεργείο και αισθανόμουν μια ολόκληρη αίθουσα να περιμένει τα δάκρυά μου».
Η Λουπίτα Νιόνγκ’ο του «12 Years a Slave» θυμάται τις ημέρες της σαν βοηθός στα σετ του «Επίμονου Κηπουρού» στην Κένυα. Αποστολή της ήταν ανάμεσα στα άλλα να οδηγεί τους ηθοποιούς από τα καταλύματά τους στα πλατό και θυμάται τις αμήχανες ερωτήσεις τύπου «ποια ήταν η αγαπημένη σας ταινία από όσες έχετε κάνει μέχρι σήμερα;» προς τον Ρέιφ Φάινς. «Προσπαθούσε να είναι ευγενικός, αλλά φαινόταν ότι δεν ήθελε να απαντήσει. Και τώρα πια καταλαβαίνω! Οι στιγμές που ο ηθοποιός πάει στο γύρισμα είναι πολύτιμες».
Δείτε ολόκληρη τη συζήτηση των γυναικών ηθοποιών:
