Δύο σπουδαίοι και αγαπημένοι σύγχρονοι Βρετανοί ηθοποιοί, ο Μπένεντικτ Κάμπερμπατς κι ο Τομ Χίντλστον μπορεί να ξαναβρεθούν μαζί σε δράμα εποχής (μετά το «War Horse» του Σπίλμπεργκ), καθώς είναι στις πρώτες θέσεις των προτιμήσεων των παραγωγών για την κινηματογραφική μεταφορά του κλασικού θεατρικού του Ρόμπερτ Σ. Σέριφ «Το Τέλος του Ταξιδιού» («Journey's End») με φόντο τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το πρότζεκτ είχε παγώσει για αρκετά χρόνια και σύμφωνα με τους λονδρέζικους Times, την επανεκκίνησή του οφείλει στον ίδιο τον πρίγκιπα Άντριου, δούκα του Γιορκ και αδελφό του Καρόλου, διαδόχου του βρετανικού θρόνου, με αφορμή την επερχόμενη επέτειο των 100 χρόνων από το ξέσπασμα του πολέμου, τον προσεχή Αύγουστο.
Ο πρίγκιπας φέρεται να απέστειλε στη Warner (που κρατούσε τα δικαιώματα του έργου), επιστολή με την οποία ζητούσε από το στούντιο να μη σταθεί εμπόδιο στη δημιουργία μιας νέας ταινίας επάνω στο θεατρικό του Σέριφ, την οποία στα επιχειρήματά του παρουσίαζε ως βασικό πυλώνα των επίσημων πολιτιστικών δράσεων της Βρετανίας σε μνήμη της επετείου.
Η ιστορία, με ήρωες Βρετανούς αξιωματικούς στο τέλος του πολέμου, έχει στο παρελθόν μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη δύο μόλις χρόνια μετά την παρουσίασή της στη σκηνή, το μακρινό 1930, αλλά στην όψιμη δεκαετία του ’80 είχε εμφανιστεί κανά ως τηλεοπτική σειρά με κεντρικό πρωταγωνιστή τον Τζέρεμι Νόρθαμ.
Σύμφωνα με τους Times, ο Κάμπερμπατς θα κρατάει τον κεντρικό ρόλο του διοικητή Στάνχοουπ, με τον Χίντλστον ως ενθοσιώδη λοχαγό Όσμπορν, ενώ και ο Έντι Ρεντμάινε των «Αθλίων» είναι ανάμεσα στα ονόματα του πιθανού καστ.
«Αισθνόμαστε ότι αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα αντιπολεμικά κείμενα που έχουν γραφτεί ποτέ» λέει ο παραγωγός Γκάι Ντε Μποζέ. «Ο Σέριφ βέβαια δεν το έβλεπε έτσι στην εποχή του – είναι λοιπόν εξαιρετικής σημασίας να εξασφαλίσουμε τους καλύτερους ηθοποιούς της γενιάς τους για να συμμετασχουν.
Θέλουμε να είναι όσο πιο ελκυστικό γίνεται στο ευρύ κοινό» λέει για την ταινία που θα σκηνοθετεί ο Ντέιβιντ Γκρίντλεϊ, θεατρικός σκηνοθέτης που έχει αναβιώσει το «Journey’s End» σε Γουέστ Εντ και Μπρόντγουεϊ. «Κυνηγούσαμε τα δικαιώματα για πάνω από ένα χρόνο και νομίζαμε πια ότι είχε χαθεί η μάχη» συμπληρώνει αναγνωρίζοντας την καίρια παρέμβαση του πρίγκιπα, αλλά και την καλή διάθεση της άλληε πλευράς (του στούντιο της Γουόρνερ) να διευκολύνει την κατάσταση, αφού διαπιστώθηκε ότι δεν είναι κάτοχος των δικαιωμάτων του θεατρικού έργου για τη βρετανική επικράτεια.
Απομένει να επιβεβαιωθεί ότι οι δύο πρωταγωνιστές είναι διαθέσιμοι για να βυθιστούν και πάλι στη δίνη του πολέμου.
