Σε ηλικία 79 ετών άφησε την τελευταία του πνοή ο βρετανός ηθοποιός και τραγουδιστής Νόελ Χάρισον, που έμεινε στην ιστορία του σινεμά για την ερμηνεία του τραγουδιού «The Windmills Of Your Mind» του Μισέλ Λεγκράν, το οποίο έντυνε μουσικά την «Υπόθεση Τόμας Κράουν» του 1968, με πρωταγωνιστές τους Στιβ ΜακΚουίν και Φέι Ντάναγουεϊ και απέσπασε τελικά το όσκαρ στην κατηγορία του καλύτερου τραγουδιού.
Ο Νόελ Χάρισον ανέπτυξε αρχικά ενδιαφέρον για τον αθλητισμό. Παθιασμένος με το αλπικό σκι, συμμετείχε στους χειμερινούς Ολυμπιακούς αγώνες της δεκαετίας του ’50 με τα χρώματα της Βρετανίας, αλλά μεγαλωμένος σε καλλιτεχνική οικογένεια, στράφηκε γρήγορα προς τις τέχνες. Ο πατέρας του, Ρεξ Χάρισον βραβεύτηκε με Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα και BAFTA για το ρόλου του καθηγητή Χίγκινς μιούζικαλ «Ωραία μου Κυρία», με την Όντρεϊ Χέπμπουρν στο πλευρό του ως Ελίζα Ντουλίτλ, ενώ υπήρξε και κάτοχος Τόνι για τις θεατρικές του εμφανίσεις.
Ο Νόελ έκανε τα πρώτα του βήματα στο τραγούδι τραγουδώντας σε μικρές σκηνές και διάφορους χώρους στο Λονδίνο -ακόμα και σε ένα ελληνικό εστιατόριο- προτού φύγει για τις Ηνωμένες Πολιτείες, μέρος κι αυτός της «βρετανικής εισβολής στην Αμερική» τη δεκαετία του ’60, όπως αστειευόταν ο ίδιος συγκρίνοντας την πορεία του με τους Beatles: «εκείνοι έκαναν τεράστια επιτυχία και συναυλίες παντού, εγώ πήρα σπίτι στο Λος Άντζελες».
Με διάσημο όνομα, αλλά και με την εμπιστοσύνη που του έδειξαν αρχικά οι ατζέντηδες στο Χόλιγουντ, κατάφερνε να βρίσκει δουλειές σε τηλεοπτικά σόου, μικρές μουσικές σκηνές και κινηματογραφικές παραγωγές. Η επιλογή του από τον Μισέλ Λεγκράν για το τραγούδι του «Τόμας Κράουν» απογείωσε την άνιση ως τότε καριέρα του με ένα όσκαρ. Ο ίδιος πάντως δεν κατάφερε να παραστεί στην απονομή και να ερμηνεύσει το νικητήριο τραγούδι όπως συνηθίζεται, αφού βρισκόταν σε γυρίσματα στην Αγγλία και τον αντικατέστησε στη σκηνή ο Ζοζέ Φελισιάνο. Ο Χάρισον είχε εξομολογηθεί ότι δεν είχε υποψιαστεί από την αρχή πόσο ψηλά μπορούσε να φτάσει το «The Windmills Of Your Mind»: «Δεν είχα καταλάβει πόσο θα άρεσε αυτό το τραγούδι. Εκείνη την εποχή δεν έμοιαζε να είναι κάτι ιδιαίτερο. Το είπα, το ηχογραφήσαμε τότε με τον Μισέλ στο στούντιο και μετά σχεδόν το είχα ξεχάσει».
Η καριέρα του συνεχίστηκε με μουσικές παραστάσεις, μικρούς ρόλους και τηλεοπτικές εμφανίσεις, αλλά ποτέ δεν άγγιξε ξανά τα επίπεδα ενός όσκαρ. Στα τέλη της δεκαετίας του ’90, ο γιος του sir Ρεξ και της πρώτης από τις έξι συζύγους του Κολέτ Τόμας επιστρέφει στην Αγγλία, ενώ παράλληλα με τις συνεργασίες του με άλλους καλλιτέχνες κυκλοφόρησε και νέο προσωπικό δίσκο, το 2010. Το διάσημο τραγούδι των Όσκαρ το ερμήνευσε ξανά το 2011 στο Γκλάστονμπερι, στην επέτειο των 40 χρόνων μετά την πρώτη του εμφάνιση εκεί.
Όπως ανέφερε το BBC, ο Χάρισον, ενεργός και γεμάτος ζωή μέχρι το τέλος, πέθανε στο σπίτι του στο Ντέβον από καρδιακή προσβολή.
