H Τζιν Σίμονς, η Αγγλίδα ηθοποιός που γοήτευσε το Χόλιγουντ στη δεκαετία του ’50, «έφυγε» στα 80 της χρόνια την περασμένη Παρασκευή, έπειτα από μάχη με τον καρκίνο.
Μεγάλη σταρ στα μέσα του 20ού αιώνα, η γεννημένη σε προάστιο του Λονδίνου Σίμονς έπαιξε στο πλευρό «ιερών τεράτων», όπως ο Λόρενς Ολίβιε, ο Μάρλον Μπράντο και ο Ρίτσαρντ Μπάρτον. Στο Χόλιγουντ βρέθηκε στις αρχές του ‘50, αφού το συμβόλαιό της με τον Βρετανό παραγωγό Τζ. Αρθουρ Ρανκ, πουλήθηκε στον Χάουαρντ Χιουζ – μια συνηθισμένη για εκείνο τον καιρό πρακτική, όπως και το στενό φλερτ του μεγιστάνα στις σταρ της εποχής. Φρεσκοπαντρεμένη με τον Βρετανό συνάδελφό της Στιούαρτ Γκρέιντζερ, η Σίμονς ξέφυγε από τα δίχτυα του Χιουζ που την εκδικήθηκε μη αφήνοντάς την να παίξει στο «Διακοπές στη Ρώμη», την ταινία που έκανε σταρ την Οντρεϊ Χέπμπορν.
Ηθοποιός με σπάνια φινέτσα και υπόκωφη δύναμη, η Σίμονς δεν πτοήθηκε. Είχε ξεκινήσει με εξαιρετικές προδιαγραφές, συμμετέχοντας σε κλασικές ταινίες, πριν κλείσει τα 19: στις «Μεγάλες προσδοκίες» του Ντέιβιντ Λιν το 1946, στον «Μαύρο νάρκισσο» των Μάικλ Πάουελ και Εμεριχ Πρεσμπέργκερ το 1947 και κατόπιν στον «Αμλετ» (1948) του Λόρενς Ολίβιε ως Οφηλία. Η ερμηνεία της την έστειλε στα Οσκαρ ως υποψήφια για ένα χρυσό αγαλματίδιο β’ γυναικείου ρόλου. «Ούτε καν ήξερα τι ήταν το Οσκαρ εκείνη την εποχή», δήλωσε αργότερα η ηθοποιός, που στην πολύχρονη καριέρα της πήρε άλλη μία υποψηφιότητα για Οσκαρ α’ γυναικείου ρόλου για το δράμα «The happy ending» (1969) του Ρίτσαρντ Μπρουκς.
Στη φιλμογραφία της ξεχωρίζει και το «Αγγελικό πρόσωπο» του Οτο Πρέμινγκερ όπου υποδύθηκε μια σκοτεινή φυσιογνωμία, αλλά και τα επικά φιλμ «Ο χιτώνας», «The Egyptian», «Ντεζιρέ» και «Σπάρτακος» καθώς και το μιούζικαλ «Μάγκες και κούκλες». Από τη δεκαετία του ‘80 και έπειτα, η Σίμονς εδραιώθηκε ως μητρική φιγούρα στη συνείδηση του παγκόσμιου κοινού μέσα από επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές, όπως ήταν «Οι Βόρειοι και οι Νότιοι» και «Τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας».
