Νεκρή βρέθηκε σε δωμάτιο ξενοδοχείου του Μπέβερλι Χιλς η Γουίτνεϊ Χιούστον, στην ηλικία των 48 ετών. Ένα αδιαμφισβήτητα τεράστιο μουσικό ταλέντο, που επιχείρησε διστακτικά και κινηματογραφική πορεία για ένα μικρό χρονικό διάστημα, η Χιούστον είδε την καριέρα της να εκτροχιάζεται λόγω της χρήσης ναρκωτικών και της άστατης προσωπικής της ζωής.
Παρόλο που η μουσική της καριέρα ξεκίνησε σχεδόν εν μία νυκτί (ο γνωστός μουσικός Κλάιβ Ντέιβις την ανακάλυψε σε νυχτερινό κλαμπ και υπέγραψε μαζί της επιτόπου), η κινηματογραφική της παρουσία ήταν καθαρά μια προσπάθεια του Χόλιγουντ να εκμεταλλευθεί την λάμψη της για δικά του πρότζεκτ, προσπάθεια που κατέληξε σε εισπρακτικές επιτυχίες αλλά όχι και ιδιαίτερους επαίνους για τις ταινίες ή την ίδια τη Χιούστον – ήταν προφανές ότι αισθανόταν πιο άνετα όταν τραγουδούσε παρά όταν ήταν μπροστά στην κάμερα ως ηθοποιός.
Ο πιο διάσημος (και ταιριαστός) ρόλος της – και το πιο χαρακτηριστικό τραγούδι της για ταινία φυσικά – ήταν ο πρωταγωνιστικός στον «Σωματοφύλακα» (1992), δίπλα στον Κέβιν Κόστνερ, και η εξαιρετική, αθάνατη ερμηνεία της στο «I Will Always Love You» που έγινε το σήμα κατατεθέν της και κέρδισε το Γκράμι για Δίσκο της Χρονιάς. Οι ρόλοι της στις ταινίες «Waiting to Exhale» (1995) του Φόρεστ Γουίτακερ και «The Preacher’s Wife» (1996) της Πένι Μάρσαλ ήταν σε γενικές γραμμές μη αξιοσημείωτοι αλλά συνοδεύτηκαν από επιτυχημένα σάουντρακ, που συντήρησαν την φήμη της ως τραγουδίστριας, όπως άλλωστε και το «When You Believe» της ταινίας «Ο Πρίγκιπας της Αιγύπτου» (1998) που ερμήνευσε με την Μαράια Κάρεϊ και κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερου Τραγουδιού.
Η εμφάνισή της ως νονάς της Σταχτοπούτας στην εκμοντερνισμένη, τηλεοπτική εκδοχή του παραμυθιού στο «Cinderella» (1997) ήταν και η πιο πρόσφατη για ένα διάστημα 15 χρόνων, αν και ο τελευταίος της ρόλος θα είναι αυτός στο «Sparkle» που αναμένεται να κυκλοφορήσει το 2012.
Χριστίνα Λιάπη
