Κωμωδία, σάτιρα ή/και απλά…ντοκιμαντέρ για την κατάσταση των ανθρώπινων πραγμάτων, η γεμάτη σταρ (βλέπε: καλούς ηθοποιούς) ταινία του Άνταμ ΜακΚέι εγείρει λογιών κριτικές ενστάσεις από την κριτική, που δεν το δέχεται με ανοιχτές αγκάλες, όμως στην πράξη αποδεινύεται η ταινία που πιστοποιεί και την λαϊκή απήχηση του μέσου και την άβυσσο κοινού και κριτικής. Σημαντικότερα, είναι η ταινία που κρατά τον καθρέφτη μπροστά μας και, παραδόξως, οι περισσότεροι δεν φαίνεται να δυσανασχετούν που δεν μας δείχνει και πολύ όμορφους. (Ίσως βέβαια και αυτό να συμβαίνει επειδή οι πιο πολλοί να αισθάνονται ότι δεν μιλά -και- γι' αυτούς η ταινία).
Όπως και να έχουν τα πράγματα, που δεν έχουμε και το αλάθητο στην κατανόησή τους, η ταινία του ΜακΚέι είναι το event του 2021, πολύ περισσότερο απ' όσο είναι το τελευταίο «Spider-Man» ας πούμε και αυτό, εκτός των άλλων, λέει ότι η έννοια του κινηματογραφικού event, όπως το εννοούμε εμείς οι κολλημένοι με την αίθουσα, έχει αλλάξει δραστικά.
Στην εβδομάδα λοιπόν από τις 27 Δεκεμβρίου μέχρις τις 2 Ιανουαρίου, το έργο αρίθμησε 152.290.000 ώρες παρακολούθησης, ποσό που την τοποθετεί στο Νο 1 των αγγλόφωνων προβολών του διαύλου, ενώ στις δύο πρώτες μέρες της μόνο είχε κάτι παραπάνω από 111 εκατομμύρια ώρες! Το νούμερο είναι εντυπωσιακό αν το συγκρίνεις με τον δεύτερο και τον τρίτο, που είναι το «Unforgivable» και η «Χαμένη Κόρη» αντίστοιχα, τα οποία είχαν 21.3 και 18.3 εκατομμύρια ωρών στο σακούλι τους κατά την ίδια εβδομάδα.
I’m straight up flabbergasted by this.#DontLookUp https://t.co/gIjxtS6LXS
— Adam McKay (@GhostPanther) January 5, 2022
Το αποτέλεσμα άρεσε βέβαια στον δημιουργό και μένει να δούμε τι «πόδια» θα έχει η ταινία – αν θα καταφέρει ας πούμε το κράτημα της ταινίας της Μπούλοκ, που έχει ήδη πλασαριστεί στην 10άδα όλων των εποχών του Netflix. Για τον υπογράφοντα είναι τόση η «ντοκιμαντερίστικα» σατιρική σημασία του έργου, τόσο ευθύβολη και -αναλογικά- απελευθερωμένη από στενή κομματική σκοπιμότητα η ματιά της, που καταντά απολύτως κοντόθωρη η καταδίκη της για ολίγες -υπαρκτές- κινηματογραφικές αδυναμίες. Το σινεμά οφείλει και να καταγράφει συνειδητά την πολιτισμική του στιγμή, άμεσα και επειγόντως, και το «Μην Κοιτάτε Πάνω» το κάνει περίπου εντυπωσιακά.
