Η Τζένι Μπίβαν, έχοντας συγκεντρώσει συνολικά 10 οσκαρικές υποψηφιότητες για τη δουλειά της και δεύτερη φορά νικήτρια στη συγκεκριμένη κατηγορία (η πρώτη της νίκη ήταν για μια από τις ομορφότερες ταινίες του Τζέιμς Αϊβορι, το «Δωμάτιο με Θέα»), την περασμένη Κυριακή διέσχισε τον διάδρομο του Dolby Theater για να παραλάβει το χρυσό αγαλματάκι της από την Κέιτ Μπλάνσετ, φορώντας δερμάτινο τζάκετ μηχανόβιου, λυμένο φουλάρι, παντελόνι και μπότες.
Η ποικιλία των αντιδράσεων ή η απουσία αυτών, κατεγράφη σε ένα βίντεο που έγινε αμέσως viral (με 37 εκατομμύρια προβολές!) και δείχνει μεταξύ άλλων, τον σκηνοθέτη της «Επιστροφής», Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιάριτου να κάθεται με σταυρωμένα χέρια. Υπήρξαν κι άλλοι που δεν χειροκρότησαν.
Η στάση του βραβευμένου σκηνοθέτη, βέβαια, δεν ήταν εσκεμμένη ούτε υποδήλωνε κάτι αρνητικό. Ήταν απλώς αφηρημένος και χειροκρότησε αργοπορημένα απλά η κάμερα δεν ήταν εκεί για να το καταγράψει. Προς υπεράσπιση του δήλωσε ότι έμαθε πολλά κατά τη διάρκεια αυτής της οσκαρικής περιόδου, όπως για παράδειγμα ότι δεν πρέπει ποτέ να κάθεται με σταυρωμένα χέρια.
Η Μπίβαν πάντως, που μαζί με το Όσκαρ και το BAFTA απέσπασε και το βραβείο Fantasy από τους συναδέλφους της, σχεδιαστές κουστουμιών, δεν δείχνει να έχει κανένα απολύτως πρόβλημα με τις αντιδράσεις αυτές, εκούσιες ή ακούσιες, και εξηγεί στο Hollywood Reporter τις ενδυματολογικές επιλογές της, χωρίς καμιά διάθεση απολογίας, εκφράζοντας μάλιστα την ελπίδα ότι η στάση της θα έχει θετικό αντίκτυπο στον τρόπο που αισθάνονται οι γυναίκες για τον εαυτό τους.
«Είμαι, στην πραγματικότητα, άτομο των τζιν. Έχω ρούχα για να ντυθώ αλλά αυτό που έκανα στα Όσκαρ ήταν εντελώς συνειδητό. Είμαι Βρετανίδα με έναν ελαφρώς επαναστατικό χαρακτήρα. Πάντα ήμουν. Αλλά, ας είμαστε ειλικρινείς, με έχετε δει. Είμαι κοντή, είμαι χοντρή. Θα έδειχνα γελοία μέσα σε ένα φόρεμα. Αυτό που φόρεσα στα Όσκαρ, ήταν κατά κάποιον τρόπο ένας φόρος τιμής στο “Mad Max”, ένα είδος εξάρτησης μοτοσικλετιστή. Σκέφτηκα, “αν δεν μπορώ να τους νικήσω ή, υπό μία έννοια, να συμμαχήσω μαζί τους, γιατί να μην δοκιμάσω κάτι διασκεδαστικό;”. Και ο Τζορτζ (Μίλερ) το λάτρεψε. Το (οικολογικό) δερμάτινο μπουφάν είχε το σύμβολο του Immorten Joe στην πλάτη κι έτσι έκλεινα το μάτι στο “Mad Max”», δήλωσε η Μπίβαν.
Και συνέχισε λέγοντας: «Η Ακαδημία δεν είπε κάτι για κάποιον αυστηρό κώδικα ντυσίματος. Νομίζω ότι μπορεί να μου είπαν να φορέσω μαύρη γραβάτα αλλά δεν ξέρεις τίποτα για το αν πρέπει να φορέσεις ψηλοτάκουνα, όχι όπως στις Κάνες που προφανώς κάθε γυναίκα που διασχίζει το κόκκινο χαλί πρέπει να φοράει ψηλοτάκουνα. Είχα εξοργιστεί με αυτό! Δηλαδή, ελάτε τώρα, είναι τρελό! Όταν είχα προταθεί για τον “Λόγο του Βασιλιά”, φόρεσα απλά ένα μαύρο κινέζικο σακάκι και ασορτί παντελόνι που φτιάχτηκε για μένα από την Τζέιν Λο, η οποία έκανε το κουστούμι της Λίλι Τζέιμς για την “Σταχτοπούτα”. H Τζέιν μου έκανε εκείνο το κουστούμι και ήμουν μια χαρά. Αλλά φέτος προσπάθησα να κάνω κάτι ακόμα πιο διασκεδαστικό. Μόνο καλά σχόλια άκουσα όταν αποχωρούσα και, προφανώς, σε κάποιους ανθρώπους άρεσε πολύ. Η κόρη μου κι ο γαμπρός μου, μου είπαν ότι οι αντιδράσεις ήταν απολύτως φανταστικές στην αίθουσα, ότι όλοι ήταν πολύ ένθερμοι.»
Σε ό,τι αφορά εκείνους που δεν χειροκρότησαν, η σχεδιάστρια κουστουμιών είπε: « Κι εγώ, ειλικρινά, δεν χειροκροτούσα καθ’ όλη τη διάρκεια της τελετής –κουράζονται τα χέρια σου! Είχαμε χειροκροτήσει πάρα πολύ μέχρι εκείνη την ώρα. Δεν ήταν υποχρεωμένοι! Δεν με νοιάζει στο ελάχιστο αν δεν χειροκρότησαν. Εγώ ένιωσα πολύ όμορφα, ένιωσα τη ζεστασιά, ήμουν τόσο περήφανη που συνεργάστηκα με τον Τζορτζ γι’ αυτό το φιλμ, και δεν είχε καμιά σημασία τι μπορεί να σκέφτηκε οποιοσδήποτε άλλος, αλήθεια.»
Όταν οι συνάδελφοί της, της έδωσαν το δικό τους βραβείο, δεν ήταν έτσι τα πράγματα:
«Νομίζω ότι η αντίδραση ήταν διαφορετική όταν κέρδισα το βραβείο της Ένωσης Σχεδιαστών Κουστουμιών γιατί ήταν ένας χώρος γεμάτος με ομότεχνούς μου. Πιστεύω ότι αυτό που τους ικανοποίησε περισσότερο ήταν το γεγονός ότι το «Mad Max» ήταν τόσο διαφορετικό από τις κανονικές δουλειές μου στις ταινίες εποχής. Και όντως είναι. Γι’ αυτό και ενθουσιάστηκα τόσο που έλαβα αυτή την αναγνώριση, γιατί πραγματοποίησα ένα ξέσπασμα σε αυτή τη φάση της καριέρας μου, και κατά κάποιον τρόπο ήταν κάτι που πάντα ήθελα να κάνω. Και τι υπέροχο project για να το κάνω εκεί! Μου δόθηκε η καταπληκτική ευκαιρία να δώσω ζωή σ’ αυτό που υπήρχε στο μυαλό του Τζορτζ, που ήταν οπτικά εντυπωσιακό. Νομίζω ότι αυτό αναγνωρίστηκε – ότι επιτύχαμε κάτι αληθινά ιδιαίτερο και ξεχωριστό. Και να ‘μια, μια ηλικιωμένη κυρία από το Λονδίνο, που κάνει κάτι εντελώς διαφορετικό. Και έχω την εντύπωση ότι το οσκαρικό μου ντύσιμο, πέτυχε σε ένα βαθμό επειδή η φάνηκε να αρέσει στην πλειοψηφία του κοινού. Κι αν τύχει να είμαι ξανά υποψήφια για Όσκαρ, πιθανότατα θα φορέσω κάτι λίγο-πολύ ευθυγραμμισμένο με το αντίστοιχο φιλμ. Αλλά πάντα με παντελόνι, γιατί δεν υπάρχει καμιά απολύτως περίπτωση να τρομάξω τους κατοίκους του Λος Άντζελες με τα πόδια μου.»
Τώρα σε ό,τι αφορά τις αντιδράσεις στα κοινωνικά δίκτυα, η Μπίβαν δήλωσε πως την βρήκε ελαφρώς τρομακτική αλλά ότι ευτυχώς απέχει απ’ αυτά, και εξέφρασε την ελπίδα ότι μέχρι να γυρίσει στο Λονδίνο θα καταλαγιάσει ο θόρυβος και θα επιστρέψει στους κανονικούς της ρυθμούς:
«Πρέπει να πω ότι από τη στιγμή που η μανία για τα BAFTA τελείωσε, έχω μόνο να ευχαριστήσω τον Στίβεν Φράι. Μου έχει στείλει τα πιο υπέροχα emails και αυτό είναι πολύ καλό. Είχα πάρει την συνειδητή απόφασή μου να κάνω στα Όσκαρ, το ίδιο πράγμα που είχα κάνει και στα BAFTA με το ντύσιμό μου. Το έκανα σαν φόρο τιμής στο φιλμ και δεν έχω την αίσθηση ότι υπήρξε οποιοσδήποτε στην Ακαδημία που δεν το εκτίμησε. Πραγματικά πιστεύω ότι τα πράγματα θα ηρεμήσουν αλλά το μόνο πράγμα που επιθυμώ είναι η ενδυματολογική μου επιλογή να έχει θετικό αντίκτυπο σε ό,τι αισθάνονται οι γυναίκες για τον εαυτό τους. Δεν χρειάζεται να δείχνεις σαν σούπερ μόντελ για να είσαι επιτυχημένη. Αν αφαιρεθεί αυτή η ιδέα, νομίζω ότι θα είναι καλό. Είναι πραγματικά ωραίο να έχεις μια θετική αίσθηση για τον εαυτό σου γιατί τότε μπορείς να κάνεις τα πάντα. Δεν είναι ανάγκη να σε χειροκροτούν οι άνθρωποι. Δεν είναι καν ανάγκη να τους αρέσει η δουλειά σου.»
