Το box office του περασμένου τριημέρου είναι μια γλαφυρή απεικόνιση της εμπορικής κινηματογραφικής πραγματικότητας της Αμερικής. Έχουμε και λέμε. Ένα γουέστερν («Appaloosa»), ένα ρομαντικό δράμα με τα ονόματα των Ρίτσαρντ Γκιρ και Ντάιαν Λέιν να αχνοφαίνονται πίσω από τα δάκρυα που πέφτουν («Nights in Rodanthe»), μια punk-rock κωμωδία («Nick and Norah’s Infinite Playlist»), μια Σάγια Λα Μπεφ περιπέτεια («Eagle Eye») και μια ταινία της Disney, με Τσιουάουα και άλλες ράτσες σκύλων να τραγουδάνε και να χορεύουν.
Αυτό το ετερόκλητο κολάζ ταινιών που βρίσκονται στο Top-5 είναι εν πολλοίς η εικόνα της κινηματογραφικής βιομηχανίας των Η.Π.Α. Ξεκινώντας μια σκυλοσυζήτηση κινηματογραφικού επιπέδου θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα Τσιουάουα είναι με διαφορά τα πιο αντιπαθητικά πλάσματα του ζωικού βασιλείου. Και όμως, τα βραχύσωμα τερατόμορφα σκυλιά, με τα αμέτρητα κόμπλεξ κατωτερότητας και το εξωφρενικά πρίμο γάβγισμα, κατάφεραν να φτάσουν στην πρώτη θέση του αμερικάνικου Box Office αφήνοντας τους ποταπούς ανθρώπους, να τα κοιτάζουν από τα χαμηλότερα σκαλιά.
«Eagle Eye» το όνομα του και τα 54 εκ. δολάρια εισπράξεις που έχει κάνει μέχρι στιγμής δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητα. Το αετίσιο μάτι του κοινού γυαλίζει κάθε φορά που ο Σάγια Λα Μπεφ εμφανίζεται σε μια ταινία. Με το όνομα του να βρίσκεται σε διαρκή εμπορική άνοδο, ο Σάγια απολαμβάνει τα παχυλά συμβόλαια που γενναιόδωρα του προσφέρουν τα μεγάλα στούντιο.
Για επιδόρπιο σας έχουμε το «Nick & Norah’s Infinite Playlist», με την συμπαθέστατη φυσιογνωμία του Μάικλ Σέρα να φιγουράρει για ακόμη μια φορά σε μια νεανική κωμωδία. Μετά το «Juno» και το «Superbad», ο Σέρα εμφανίζεται και πάλι ως teenager αντιήρωας, που δεν συμβαδίζει με τα δημοφιλή macho πρότυπα της γενιάς του. Ο μόνος προβληματισμός είναι μήπως αυτή η μανιέρα, «κάψει» την εμπορική αξία του νεαρού ηθοποιού.
Γιάγκος Αντίοχος
