Τρίτη μέρα της 66ης Μπερλινάλε και ενώ περιμένουμε αυτή την ώρα τον Αντρέ Τεσινέ και το «Being 17» του, επτά από τις συνολικά 18 ταινίες του διαγωνιστικού προγράμματος έχουν αποκαλυφθεί. Και με λαμπρή εξαίρεση το «Fuocoammare» του Ρόσι για το οποίο γράψαμε χθες, όλα δείχνουν μέχρι στιγμής μία ανεπαίσθητα βελτιωμένη έκδοση της περυσινής, πραγματικά αδύναμης Βερολινέζικης σοδιάς.
«Fuocoammare» του Τζιανφράνκο Ρόσι
Μπορεί για την ώρα να μην έχουμε τέρατα τύπου «Η Βασίλισσα της Ερήμου», ή ανοικονόμητα, χαμένα στο μυαλό του δημιουργού τους φιλμ σαν το «Knight of Cups» του Μάλικ, όμως πέραν του προαναφερθέντος ντοκιμαντέρ που έκανε αίσθηση και δικαιολόγησε και με το παραπάνω τη θέση του στη διοργάνωση, όλα τα υπόλοιπα κινήθηκαν στην καλύτερη περίπτωση σε μέτρια ή κάτω του μετρίου αποτελέσματα. Ο Νίκολς παρότι έκανε μία καλή με τη συμβατική έννοια του όρου ταινία πρόδωσε τις προσδοκίες που είχαν δικαιολογημένα γεννήσει οι προηγούμενες δουλειές του.
Ο Ντενίς Κοτέ και το εξόφθαλμα επιτηδευμένο «Boris Sans Beatrice» από τον Καναδά εκτέθηκαν στα μάτια της κριτικής. Το «L'Avenir» από την άλλη σε σκηνοθεσία της Μία Χάνσεν-Λαβ («The Father of My Children»), που περιστρέφεται γύρω από τον επαναπροσδιορισμό της ελευθερίας μίας μεσήλικης όταν την παρατά ο άνδρας της, έχει μόνο την Ιζαμπέλ Ιπέρ να ξεχωρίζει από μία απολύτως συμβατική αφήγηση. Ας σημειωθεί βέβαια εδώ πως ο Λουκάς Κατσίκας έχει εκ διαμέτρου αντίθετη άποψη για το φιλμ.
«Cartas da Guerra» του Άιβο Φερέιρα
Συμπαθητική ήταν βέβαια η υποδοχή που επιφυλάχθηκε στο ενθαρρυντικό σκηνοθετικό ντεμπούτο του Τυνίσιου Μοχάμεντ Μπεν Άττια με τίτλο «Hedi», όμως δεν έτυχε ίδιας αντιμετώπισης νωρίτερα σήμερα το πορτογαλικό «Cartas da Guerra» του Άιβο Φερέιρα, το οποίο αναπαριστά με υπέρμετρα καλογυαλισμένη ασπρόμαυρη φωτογραφία και ανακυκλούμενη φλυαρία τις εμπειρίες ενός γιατρού στον αποικιοκρατικό πόλεμο της Πορτογαλίας στην Ανγκόλα το 1971, μέσα από τις παθιασμένες επιστολές που έγραφε στη γυναίκα του.
«24 Weeks» της Αν Ζόχρα Μπερασέντ
Αντιθέτως ιδιάζουσα μπορεί να χαρακτηριστεί η περίπτωση της μοναδικής αμιγώς γερμανικής συμμετοχής στο φετινό διαγωνιστικό. Το «24 Weeks» της Αν Ζόχρα Μπερασέντ (την οποία γνωρίσαμε στις Νύχτες Πρεμιέρας το 2013 μέσα από τις «Δύο Μητέρες»), μπορεί να μοιάζει μέχρι στιγμής το πιο feel-bad φιλμ του τμήματος (και αυτό είναι όσο να πει κανείς επίτευγμα όταν έχει προηγηθεί ένα καθηλωτικό ντοκιμαντέρ για τους πρόσφυγες της Λαμπεντούζα) όντας ταυτόχρονα και σχετικά πληθωρικό στους χρόνους του (που θα μπορούσαν να μειωθούν αισθητα), παραμένει ωστόσο μία δημιουργία που φέρνει το κοινό του σε αδιάκοπη αντιπαλότητα με την ηθική και την αίσθηση καθήκοντος.
Η ιστορία της Άστριντ και του συζύγου της, που βυθίζεται στο ανυπόφορο δίλημμα να κρατήσουν το 24 εβδομάδων έμβρυο ή να προχωρήσουν σε έκτρωση εξαιτίας των γενετικών προβλημάτων που παρουσιάζει, εντάσσεται στην κατηγορία ταινιών που δυσκολεύεται να αποβάλει κανείς για ώρες μετά την προβολή, τόσο εξαιτίας της σκηνοθετικής αμεσότητας με την οποία καδράρει τους χαρακτήρες της η Μπερασέντ, όσο και λόγω της ίδιας της εξέλιξης της πλοκής.
«Midnight Special» του Τζεφ Νίκολς
Πάντως, καθώς απομένουν ακόμα 11 ταινίες να γνωρίσουμε από το φετινό διαγωνιστικό, το «Fuocoammare» είναι αυτό που για την ώρα ξεχωρίζει στην κούρσα για τη Χρυσή Άρκτο, ενώ από πλευράς ερμηνειών ο Μάικλ Σάνον του «Midnight Special» και η Ιζαμπέλ Ιπέρ («L'Avenir») με την Τζούλια Γιεντς («24 Weeks») μοιάζουν να έχουν καλές πιθανότητες για διάκριση.
Διαβάστε ακόμη:
Berlinale 2016: Η Τίλντα Σουίντον, σκηνοθέτις
Berlinale 2016: Με την «Αγανάκτηση» του Τζέιμς Σέιμους, o Φίλιπ Ροθ μεταφέρεται για πρώτη φορά αξιοπρεπώς στη μεγάλη οθόνη
Berlinale 2016: ένα διαγωνιστικό γεμάτο (για την ώρα) ναι-μεν-αλλά…
Berlinale 2016: «Το Μέλλον» της Μία Χάνσεν Λαβ είναι μια υποδειγματική ενήλικη ταινία
Berlinale 2016: «Fuocoammare», η προσφυγική τραγωδία στο επίκεντρο της 66ης Μπερλινάλε
Berlinale 2016: O Κλούνει μίλησε με τη Μέρκελ για τους πρόσφυγες
Berlinale 2016: Δυναμικό, αλλά απρόσμενα συνηθισμένο το «Midnight Special»
Berlinale 2016: «Είμαστε όλοι Αφρικανοί!» Μέριλ Στριπ και Τζορτζ Κλούνεϊ ταρακουνούν το Βερολίνο
Berlinale 2016: To Βερολίνο αναφωνεί Χαίρε Κοέν!
Η Μέριλ και η παρέα της! Ανακοινώθηκε η κριτική επιτροπή της φετινής Μπερλινάλε
