Από τη μια πλευρά η ερεθιστική ιστορία ενός παριζιάνικου οίκου ανοχής στην αυγή του 20ου αιώνα και από την άλλη το σύγχρονο «καλυμμένο» πρόσωπο της πορνείας. Δυο πολύ διαφορετικές γαλλικές παραγωγές που έκαναν πρεμιέρα στο πρόσφατο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου και έρχονται με διαφορά λίγων ημερών στις αίθουσες (δείτε τα τρέιλερ).
Στον «Οίκο Ανοχής» (L Apollonide, από 19/4), που εντάχθηκε και στο πρόγραμμα των περασμένων Νυχτών Πρεμιέρας Conn-X, ο προκλητικός Μπερτράν Μπονελό τραβά τα παραπετάσματα του παρισινού μπορντέλου και φέρνει την κάμερα στα άδυτα της ζωής των εκδιδόμενων κοριτσιών της παλιάς Γαλλίας: τη ρουτίνα τους, τα απρόοπτα, τους κινδύνους, αλλά και τον αισθησιασμό μιας εποχής που υπάρχει πια μόνο στα σουβενίρ: Βελούδινοι καναπέδες, κρυστάλλινα ποτήρια σαμπάνιας, υψηλή ραπτική και έργα τέχνης που κοσμούν τους τοίχους, συνθέτουν το ροκοκό σκηνικό της μυστικιστικής παράστασης που στήνουν κάθε βράδυ οι γυναίκες του "σπιτιού" για τους πλούσιους επισκέπτες – πελάτες τους. Μία παράσταση για εκείνους που μπορούν να διατηρούν το καλό τους όνομα στα αριστοκρατικά σαλόνια, προστατεύοντας τις κρυφές τους σχέσεις με την εξουσία και τα χρήματά τους. Ένα σκοτεινό ονειρικό πάρτι που κάτω από τα ακριβά σατέν και τη ζωηρή μουσική, μπορεί κάποιες φορές να κρύβει έρωτες, αρρώστιες, ακόμα και διαστροφές.
Στον αντίποδα το «Elles». H ταινία της Πολωνής Μαλγκορζάτα Σουμόσκα (από 26/4 στις αίθουσες) είναι μια εντελώς διαφορετική, σύγχρονη ματιά επάνω στην πορνεία. Ηρωίδα του φιλμ η Αν (Ζιλιέτ Μπινός), μια Παριζιάνα μητέρα δύο παιδιών και δημοσιογράφος του περιοδικού ELLE, γράφει ένα άρθρο για το φαινόμενο της πορνείας στους φοιτητές. Οι επαναλαμβανόμενες συναντήσεις της στα πλαίσια της έρευνάς της με δυο νεαρές φοιτήτριες, την Αλίσια και την Σαρλότ (Αναϊς Ντεμουστιέρ, Τζοάνα Κούλινγκ), που εργάζονται σαν πόρνες πολυτελείας για να χρηματοδοτήσουν τις σπουδές τους και να ανελιχθούν κοινωνικά, την κάνουν να αναθεωρήσει τα στερεότυπα που ακολουθούν το σεξ, το κυνήγι του χρήματος, αλλά και τις αξίες σε μια κοινωνία υποκρισίας. "Une pute est une pute" μέχρι – το λιγότερο- να ακούσεις την ιστορία της.
A.N
