Από τη Δέσποινα Παυλάκη
φωτογραφίες: Αλκηστις Τσιτούρη
Μια βέρα Ελληνίδα, ένας Κύπριος κι ένας Ελληνοκολομβιανός έβγαλαν τη χώρα μας ασπροπρόσωπη στις φετινές Κάννες, αν και οι κινηματογραφικοί δεσμοί τους με τη μαμά πατρίδα αποδείχτηκαν στην καλύτερη περίπτωση μακρινοί!
Εξ ημίσειας, εξ αγχιστείας ή εξ αποστάσεως, εμάς πάντως μας φάνηκαν αρκετά Ελληνες για να καμαρώνουμε και αρκετά πρόθυμοι, ώστε να τους καταδικάσουμε σε καταναγκαστική φωτογράφηση εθνικής υπερηφάνειας. Τα 102,5 λεπτά ελληνικής εκπροσώπησης στο επετειακό 60ο φεστιβάλ, συνίστανται σε τρεις όχι και τόσο εγχώριες παραγωγές: Η Αλκηστις Τσιτούρη συμμετείχε εκτός συναγωνισμού στην Εβδομάδα Κριτικής με το μικρού μήκους ντοκιμαντέρ «Un Gros Cartier Pourri / 13» (σε συνσκηνοθεσία με τον Φώτη Μηλιώνη), προϊόν ενός πενταήμερου εργαστηρίου με τίτλο «20 Visions Of Ρaris». Η ταινία γυρίστηκε στο Παρίσι, όπου και μονταρίστηκε, ενώ αποτελεί παραγωγή του ευρωπαϊκού δικτύου νέων σκηνοθετών NISI MASA.
Ο Κύρος Παπαβασιλείου, γέννημα θρέμμα της Κύπρου, βρέθηκε στο Επίσημο Διαγωνιστικό Τμήμα Μικρού Μήκους με το «Για το Ονομα Του Σπουργιτιού». Η ταινία γυρίστηκε και μονταρίστηκε στην Αθήνα, αλλά αποτελεί βασικά παραγωγή της Συμβουλευτικής Επιτροπής Κινηματογράφου της Κύπρου με μικρή συμμετοχή της ελληνικής NETMED.
Ο Σπύρος Σταθουλόπουλος, κάτοικος Λος Αντζελες με πατέρα Ελληνα και μητέρα Κολομβιανή, συμμετείχε στο Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών με το «ΡCV-1». Η ταινία γυρίστηκε στην Κολομβία, δεν μονταρίστηκε πουθενά (είναι μονοπλάνο), και αποτελεί αμιγώς κολομβιανή παραγωγή. Η γνωριμία των τριών, με αφορμή τη φωτογράφηση του περιοδικού, αποδείχτηκε λίαν επεισοδιακή: κατόπιν σύντομης συνεύρεσης στην Κρουαζέτ, η Αλκηστις κατέληξε να μένει στο επιπλέον δωμάτιο που προσέφερε το φεστιβάλ στον Κύρο, μια και η ξενοδοχειακή κάλυψη της NISI MASA ήταν ένας καναπές σε ένα διαμέρισμα με 10 άλλα άτομα και μια φιλική προειδοποίηση: να φέρει μαζί της sleeping bag!
Την επόμενη μέρα ο Σπύρος άργησε στο ραντεβού, αλλά κανείς δεν του κράτησε κακία: με μπρίο πατροπαράδοτου αρσενικού, δεν τους άφησε να πληρώσουν το λογαριασμό, τους διηγήθηκε ιστορίες για τα γυρίσματα της ταινίας του και στάθηκε πολύ περιποιητικός απέναντι στους «συμπατριώτες» του – ακόμα κι όταν άρχισαν να τον καταδιώκουν αλύπητα οι παραγωγοί μετά την υπερ-επιτυχημένη προβολή της ταινίας του. Οσοι τον γνώρισαν μετά την αμείλικτη επίθεση σύσσωμης της δημοσιογραφικής κοινότητας των Καννών, ορκίζονται ότι τον άκουσαν να λέει ότι θα κάνει ταινίες για τον Κολοκοτρώνη, τον Σωκράτη, τον Πλάτωνα και τον Μεγαλέξαντρο. Μην τον παρεξηγείτε. Είναι επειδή μόλις είχε υπογράψει συμβόλαιο για την επόμενη ταινία του. Και οι τρεις υπόσχονται να μας απασχολήσουν. Ξανά.
