Το Αριστερό μου Χέρι

Όταν μια μητέρα (Τζάνελ Τσάι) και οι δύο κόρες της (Σιχ – Γιούαν Μα, Νίνα Γε) μετακομίζουν μαζί στην Ταϊπέι, προσπαθούν να προσαρμοστούν στον νέο τρόπο ζωής της πόλης, ενώ παράλληλα παλεύουν να διατηρήσουν την ενότητά τους ως οικογένεια. Την ίδια στιγμή η μικρή κόρη μαθαίνει ότι το αριστερό της χέρι είναι «διαβολικό».

Το «Left-Handed Girl» μπορεί να μην υπογράφεται σκηνοθετικά από τον Σον Μπέικερ, σκηνοθέτη του περυσινού οσκαρικού θριαμβευτή «Anora», ωστόσο το άγγιγμα του σημαντικού αυτού δημιουργού του σύγχρονου ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά είναι ευδιάκριτο. Από τον ταχύτατο, περιστασιακά υστερικό ρυθμό της δραματουργίας μέχρι την οπτική ταυτότητα της, γυρισμένης με i-phone όπως το «Tangerine» (2015), ταινίας κι από την κατάθεση μιας εξαιρετικής παιδικής ερμηνείας που φέρνει στο νου το «The Florida Project» (2017) μέχρι την τελική ανατροπή που θυμίζει Δόγμα 95 (βασική επιρροή του Μπέικερ) και οδηγεί το φιλμ προς την ουσία του (που επίσης φωνάζει «Σον Μπέικερ»).

Το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Σιχ – Τσινγκ Τσου είναι μια ταινία για τις δυσλειτουργικές οικογένειες και τους αναπάντεχους δεσμούς που δημιουργούνται ανάμεσα στα μέλη τους κάτω από αντίξοες συνθήκες. Είναι, επίσης, μια ταινία για τα οικογενειακά μυστικά που όλοι μας κρύβουμε, μέχρι που αυτά έρχονται στην επιφάνεια διαταράσσοντας τις δυναμικές της οικογενειακής καθημερινότητας. Ακόμη, είναι μια ταινία για την πολύβουη Ταϊπέι, πόλη που τις τελευταίες δεκαετίες έχει στεγάσει τις ιστορίες πολλών ταινιών του σε πλήρη άνθιση ταϊβανέζικου κινηματογράφου, κι η οποία εδώ αποκτά ρόλο συμπρωταγωνιστή. Τέλος, είναι ένα φιλμ ενηλικίωσης, που τοποθετεί στο επίκεντρό του ένα ανήλικο κορίτσι το οποίο έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με τον σκληρό κόσμο των ενηλίκων και τα σκοτεινά μυστικά του.

Η αλήθεια είναι πως, μέχρι η ταινία να φτάσει στην ανατροπή που προαναφέρθηκε και, κατόπιν, να δώσει τον επίλογο στις ιστορίες των γυναικών που αφηγείται, υπάρχουν ορισμένα σημεία όπου πλατειάζει. Η σκηνοθέτρια δεν αποφεύγει πάντα την κοινοτοπία και αυτό που σώζει σε μεγάλο βαθμό την ταινία είναι ο αψεγάδιαστος ρυθμός, ο οποίος δε σε αφήνει να πάρεις ανάσα. Κατά τα λοιπά, για το μεγαλύτερο μέρος του το «Left- Handed Girl» δεν είναι κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί ή κάτι που ο ίδιος ο Μπέικερ δεν έχει κάνει καλύτερα στο παρελθόν.

Ωστόσο, είναι ακριβώς αυτά τα τελευταία λεπτά της ταινίας που την απογειώνουν από το επίπεδο του «απλά οκ» σε εκείνο της «καλής ταινίας». Γιατί το φιλμ αποδεικνύεται αναπάντεχα τρυφερό, ανακαλύπτοντας την αγάπη και τη στοργή εκεί που κανείς θα περίμενε την πικρία και την οργή. Υποσχόμενο ως σκηνοθετικό ντεμπούτο, με την πολύτιμη συμβολή ενός σκηνοθέτη – σεναριογράφου που έχει ήδη αφήσει το δικό του στίγμα στο χώρο του ανεξάρτητου κινηματογράφου, το «Left-Handed Girl» βαδίζει στα χνάρια της ένδοξης ταϊβανέζικης σχολής και οπωσδήποτε στρέφει το βλέμμα στο καλλιτεχνικό μέλλον της Σιχ – Τσινγκ Τσου.