Άγιος Παΐσιος

Η ιστορία ξεκινά από τη γέννηση του Αγίου Παϊσίου, κατά κόσμον Αρσενίου Εζνεπίδη, στα Φάρασα της Καππαδοκίας. Μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης, η οικογένεια του μικρού Αρσενίου ξεριζώνεται και παίρνει τον δρόμο της προσφυγιάς για την Ελλάδα. Ο μικρός Αρσένιος μεγαλώνει στην Κόνιτσα της Ηπείρου με τη γιαγιά του και τη μητέρα του, οι οποίες του μεταδίδουν τη βαθιά τους πίστη στον Χριστό και την αγάπη για τον συνάνθρωπο. Μεγαλώνει με τις ιστορίες για τον Άγιο Αρσένιο και μέσα του φουντώνει η επιθυμία από μικρή ηλικία να ακολουθήσει τη μοναχική ζωή.

Το 1945 κατατάσσεται στον στρατό όπου υπηρετεί ως ασυρματιστής. Με την αποστράτευσή του επισκέπτεται το Άγιον Όρος. Σύντομα, όμως, επιστρέφει στην Κόνιτσα για οικογενειακούς λόγους και παραμένει εκεί για τρία χρόνια. Αναχωρεί οριστικά για το Άγιον Όρος τον Μάρτιο του 1953 και καταλήγει στη Μονή Εσφιγμένου. Έπειτα από τρία χρόνια βρίσκεται στη Μονή Φιλοθέου, όπου γίνεται μοναχός και παίρνει το όνομα Παΐσιος.

Στέλνει μια φωτογραφία του στη μητέρα του με την οποία την αποχαιρετά και της λέει ότι για μάνα του πια θα έχει την Παναγία.... Ακολουθεί η επιστροφή του Αγίου Παϊσίου στην Κόνιτσα και η εκπλήρωση του τάματός του στην Παναγία να ανακαινίσει το καμένο από τους Γερμανούς μοναστήρι της. Οι δυσκολίες και οι πειρασμοί που αντιμετωπίζει εκεί. H μετάβασή του στο Όρος Σινά και οι μεγάλοι ασκητικοί του αγώνες μέσα στην Έρημο. Η επάνοδός του στο Άγιον Όρος. Η βοήθεια και καθοδήγηση που προσφέρει στις μοναχές στο ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή. Η επιθυμία του να αποτραβηχτεί και να ζήσει μία ασκητική ζωή, έρχεται σε αντίθεση με την ανάγκη των ανθρώπων να τον συναντούν και να ωφελούνται πνευματικά από τον ίδιο. Θα δεχθεί τον κόσμο, θα παρηγορήσει, θα συμβουλεύσει, θα καθοδηγήσει προσευχόμενος νύχτα και μέρα.

Αμέτρητες θα είναι οι μαρτυρίες των πιστών για τα θαύματα που θα συντελεστούν στο ταπεινό κελί του. Απολύτως συνεπής με την πνευματικότητά του είναι και ο τρόπος που θα αντιμετωπίσει την επώδυνη ασθένειά του από τη νοσηλεία του στη Θεσσαλονίκη μέχρι και την ταφή του στο ησυχαστήριο της Σουρωτής το 1994. Η οσιακή του κοίμηση έρχεται να επισφραγίσει την όλη του πορεία. Η αγιοκατάταξή του και τα θαύματα που επιτελούνται και μετά τον θάνατό του είναι το επιστέγασμα όλης αυτής της θαυμαστής πνευματικής πορείας.