&00
Στη δεκαετία του 80 που οι δημοφιλείς συμμαθήτριές μας είχαν ξανθιές ανταύγειες και ντύνονταν στα παστέλ, το να δεις την κοπέλα-φαντασίωση του Αταίριαστου με μαύρα εσώρουχα, καστανή χαίτη και σοκολατένιο βλέμμα ήταν κάτι σαν μικρός θρίαμβος. . .
Στη μετά-Τζούλια Ρόμπερτς/Μόνικα Μπελούτσι εποχή μας το να ταυτίσει ένας έφηβος την κινηματογραφική ομορφιά με σκούρα χρωματοσώματα είναι αναμενόμενο. Μεγαλώνοντας στη δεκαετία του 80, όμως, έβλεπες τη μεγάλη οθόνη να βομβαρδίζεται με πρότυπα γλυκιάς, ξανθιάς, φραουλέ μαζορέτας (Ελίζαμπεθ Σου και Τζάνετ Τζόουνς στα Καράτε και Φλαμίνγκο Κιντ αντιστοίχως) ντυμένη σε Benetton διχρωμίες κι έτοιμη ανά πάσα στιγμή για ένα παιχνίδι τένις, όπως υποδείκνυε το ασορτί κουφετί λαστιχάκι φορεμένο ως κόσμημα στο δεξί χέρι. Το στερεότυπο αυτό κατέρριπτε ο Φράνσις Φορντ Κόπολα όταν καδράριζε το πρώτο πλάνο της δεκαεφτάχρονης Ντάιαν Λέιν στον Αταίριαστο. Ο σκηνοθέτης, κατά τις φήμες τρελά αλλά ανεκπλήρωτα ερωτευμένος με την προστατευόμενή του, τη χρησιμοποίησε άλλες δύο φορές, στους Outsiders -ανάμεσα στην αφρόκρεμα των μετέπειτα σταρ- και στο Cotton Club, δίπλα στον “χωρίς ανάσα” Ρίτσαρντ Γκιρ.
Όμως, η κόρη δασκάλου υποκριτικής και μίας πρώην playmate δεν ήταν ανακάλυψη του Κόπολα. Ξεκίνησε να περιοδεύει στα έξι της χρόνια με θεατρικό θίασο ονόματι Cafe La Mama, χωρίς την παρουσία κηδεμόνα, καθώς οι γονείς της ήταν πολύ απασχολημένοι με το διαζύγιό τους. Οι παραστάσεις την ταξίδεψαν μέχρι τις μεγαλουπόλεις της Δυτικής Ευρώπης με ρεπερτόριο-έκπληξη: “Μήδεια”, “Τρωάδες”, “Βυσσινόκηπος”. Το 1978 αποσπά διθυράμβους για την off Broadway εμφάνισή της στους “Φυγάδες” και την επόμενη χρονιά, στα δεκατρία της, κάνει το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στο A Little Romance . Συμπρωταγωνιστής της ο Σερ Λόρενς Ολίβιε, που την αποκαλεί “καινούργια Γκρέις Κέλι”. Το ταμπεραμέντο της, μείγμα αθωότητας και ερωτισμού, την αναγάγει σε λολίτα της δεκαετίας και το άγουρο πρόσωπό της βρίσκεται να κοσμεί το εξώφυλλο του Time.
“Εγιναν πολλά και πολύ γρήγορα” θυμάται σήμερα η 37χρονη ηθοποιός. “Τότε ήμουν πολύ μικρή για να το καταλάβω. “Είναι σχεδόν απάνθρωπο να επιβάλεις σ ένα παιδί την ημίτρελη ζωή του ηθοποιού. Ως ηθοποιός παλεύεις να αφήσεις έξω από το ρόλο τη δική σου προσωπικότητα για να αφομοιωθείς σ’ αυτή που απαιτεί ο χαρακτήρας σου. Ως παιδί δεν έχεις προσωπικότητα, αλλά ασχημάτιστο χαρακτήρα. Ως παιδί-ηθοποιός. . . μπορείτε να φανταστείτε το μπέρδεμα. . .”.
Η συνειδητοποίηση ότι η προσωπική σταθερότητα της έλειπε περισσότερο από τη λάμψη των προβολέων την έκανε να κόψει ταχύτητα. “Αν δεν εξαφανιζόμουν για λίγο, θα εξαφανιζόμουν για πάντα” ομολογεί. “Το πλήρωσα βέβαια. . .”. Αναφέρεται στην αναμενόμενη τακτική της βιομηχανίας που προσπερνάει χωρίς δεύτερη σκέψη όποιον δεν αντέχει το σοκ της επιτυχίας. Η Λέιν βρέθηκε να παίζει δεύτερους ρόλους δίπλα στον τότε σύζυγό της Κριστόφ -Χαϊλάντερ- Λαμπέρ και να συμμετέχει σε τηλεοπτικά σίριαλ.
Τότε όμως έκανε την έξυπνη κίνηση: αν το Χόλιγουντ την έστειλε στο περιθώριο ίσως το περιθώριο την ξαναέστελνε στο Χόλιγουντ. Συμμετοχές σε μικρές ανεξάρτητες ταινίες, όπως το A Walk in the Clouds, της έδωσαν το εισιτήριο και βρέθηκε να προκαλεί Καταιγίδα στο πλευρό των Τζορτζ Κλούνεϊ και Μαρκ Γουόλμπεργκ. Η θριαμβευτική της επάνοδος, όμως, ολοκληρώνεται φέτος με το αισθησιακό θρίλερ που την κάνει. . . Απιστηστον Ρίτσαρντ Γκιρ, 18 χρόνια μετά από την πρώτη τους συνεργασία. Η ιστορία θέλει μία παντρεμένη Νεοϋορκέζα αστή να διατηρεί εξωσυζυγικές σχέσεις με Γάλλο βιβλιοπώλη του Σόχο και τον απατημένο επιχειρηματία σύζυγο να αντιδρά εξίσου. . . παθιασμένα. “Με εξάπτει ιδιαίτερα το τρίγωνο πάθους-ψέματος-ενοχών που δημιουργείται σ αυτές τις καταστάσεις” εξηγεί. Βλέποντας τη σκηνοθετική υπογραφή του Αντριαν Λάιν (Ολέθρια Σχέση, 9 ½ Βδομάδες) και την αφίσα της ταινίας, μπορούμε μόνο να φανταστούμε τι άλλο θα εξάψει η αποκαλυπτική επανεμφάνιση της σαραντάρας στους σημερινούς πρωτάρηδες. . .
Πόλυ Λυκούργου
