Οι ήρωές του δεν χαρίζονται και ο ίδιος δεν μασά τα λόγια του. Ο Κωνσταντίνος Γιάνναρης τολμά, αμφισβητεί, ενίοτε προκαλεί, όχι για να προκαλέσει, αλλά για να προσκαλέσει το κοινό σε μια άλλη θέαση του κόσμου. Το 52ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (4-13 Νοεμβρίου) διοργανώνει ένα πλήρες αφιέρωμα στο έργο του προβάλλοντας, μεταξύ άλλων, τα άγνωστα στην Ελλάδα μικρού μήκους φιλμ του, αλλά και την πολυαναμενόμενη, τελευταία του μεγάλου μήκους ταινία με τίτλο "Man at Sea".
Από τους πλέον διακεκριμένους Ελληνες σκηνοθέτες, με διεθνή παρουσία και διακρίσεις σε παγκόσμια φεστιβάλ, ο Κ. Γιάνναρης γεννήθηκε στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας και ήρθε στην πατρίδα σε ηλικία επτά ετών.
Πραγματοποίησε σπουδές Οικονομικών, Ιστορίας και Φιλοσοφίας στην Αγγλία, όπου και ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στο σινεμά κάνοντας ανεξάρτητες ταινίες μικρού μήκους, αλλά και ταινίες για το Channel 4 και το BBC.
Η ταινία του "Man at Sea", η οποία συμμετείχε στο τελευταίο Φεστιβάλ Βερολίνου, θα προβληθεί στη Θεσσαλονίκη, με νέο μοντάζ, που έχει επιμεληθεί ο ίδιος ο σκηνοθέτης.
Η δράση της τοποθετείται πάνω σε ένα πετρελαιοφόρο, ο καπετάνιος του οποίου διασώζει μαζί με τη γυναίκα του μια ομάδα λαθρομεταναστών. Λαθρομετανάστευση και οικογένεια -δύο μικρόκοσμοι εγκλωβισμένοι ο καθένας στον εαυτό του- οδηγούν σε αβέβαιη εκτόνωση της εσωτερικής τους έντασης. Από το αφιέρωμα δεν μπορούν να λείψουν και οι μεγάλου μήκους ταινίες: "Κοντά στον παράδεισο" (1995), "Από την άκρη της πόλης" (1998), "Δεκαπενταύγουστος" (2001), "Ομηρος" (2005).
Οι ταινίες του αφιερώματος
Τα φιλμ μικρού μήκους, ο Καβάφης και ο Παζολίνι
Για πρώτη φορά στην Ελλάδα θα προβληθούν χαρακτηριστικές μικρού μήκους ταινίες του Γιάνναρη.
Πολλές είναι επιφορτισμένες με ιδιαίτερα προσωπικό τόνο, καθώς ο ίδιος ο σκηνοθέτης δεν διστάζει να "εκτεθεί" μπροστά στην κάμερα, καταγράφοντας ή αποδομώντας στιγμές, όπως ένα παθιασμένο φιλί ("The kiss"), τη στρατιωτική του θητεία ("Me as soldier I & II"), αλλά και μια οικογενειακή τραγωδία ("Eleni's funeral day").
Παιχνίδια με τη σκιά και το φως και ελλειπτικά νοήματα ερεθίζουν το μάτι του θεατή, καλύπτοντας θεματικές όπως η φύση, το αστικό τοπίο, η σεξουαλικότητα ή άλλοτε σκιαγραφώντας ανδρικά πορτρέτα ("Black Derek boy", "Maurizio Siziliano"). Ανάμεσα στις μικρού μήκους ταινίες του Κ. Γιάνναρη ξεχωρίζουν επίσης δύο ντοκιμαντέρ αφιερωμένα σε προσωπικότητες: στο "Α Desperate Vitality" (1992) εξερευνά τις ταινίες του Πιερ-Πάολο Παζολίνι, ενώ στο "Τρώες" υμνεί τον Κ. Π. Καβάφη (1991).
