Διαβάστε ακόμη
Ανασκόπηση 2017: Ψηφίστε την καλύτερη ταινία της χρονιάς!
Ανασκόπηση 2017: Οι ατάκες της χρονιάς
Ανασκόπηση 2017: Οι αφίσες της χρονιάς
Ανασκόπηση 2017: Τα viral βίντεο της χρονιάς
Ανασκόπηση 2017: Οι σκηνές της χρονιάς
Οι γυναίκες που έσπασαν τη σιωπή
Χωρίς δεύτερη σκέψη, χρειάζεται απύθμενο θάρρος, εσωτερική δύναμη και διαρκή πάλη με το φόβο, τον κοινωνικό στιγματισμό και τις κατασταλτικές ενοχές, για να καταφέρει κάποιος να μιλήσει για περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης ή παρενόχλησης. Πόσο μάλλον όταν η απέναντι πλευρά συνιστά τον πιο ισχυρό, διάσημο και επιδραστικό παράγοντα της παγκόσμιας βιομηχανίας του θεάματος.
Πρόσωπα της χρονιάς αποτελούν όλες εκείνες οι γυναίκες που με τόλμη και αγωνιστικότητα, ξεπερνώντας η κάθε μια το δικό της προσωπικό άχθος, αποφάσισαν να βγουν μπροστά και να μιλήσουν, να στραφούν απέναντι στον ισχυρό και να αντιδράσουν ορθώνοντας ανάστημα, κατηγορώντας τον μεγαλοπαραγωγό και διανομέα Χάρβεϊ Γουάινστιν και δίνοντας παράλληλα ένα εκκωφαντικό χαστούκι στο ακλόνητα σεξιστικό και έντονα πατριαρχικό Χολιγουντιανό κατεστημένο. Π. Αχ.
Μπάρι Τζένκινς
Πρωταγωνίστησε άθελά του στη μεγαλύτερη γκάφα που σημειώθηκε στα χρονικά των Όσκαρ, έκλεψε το χρυσό αγαλματίδιο Καλύτερης Ταινίας από τον οδοστρωτήρα που ονομαζόταν «La La Land» και κατάφερε να γίνει, σχεδόν από το πουθενά, ο πιο πολυσυζητημένος δημιουργός της χρονιάς που φεύγει, μόλις με τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του. Τα κατορθώματά του δεν υπήρξαν ωστόσο αποτέλεσμα προσεκτικού μάρκετινγκ, στουντιακής καμπάνιας, κάποιας δημοφιλούς φιλμικής συνταγής ή μπλοκμπάστερ επιδόσεων στα ταμεία. Προέκυψαν από μια φτηνή και μικρή σε διαστάσεις ταινία, σεμνού βλέμματος και μετριόφρονος χαρακτήρα, με ήρωα έναν φτωχό γκέι μαύρο στην δύσκολη πορεία που βιώνει μέχρι την ενηλικίωση.
Το «Moonlight» δεν το περίμενε κανείς και δεν βρισκόταν σε καμιά λίστα με τις πλέον προσδοκώμενες ταινίες της σεζόν. Όταν ξεκίνησε η χαμηλόφωνη φεστιβαλική πορεία του, εντούτοις, ήταν ζήτημα χρόνου μέχρι να αγκαλιαστεί από ένα ανοιχτόμυαλο και πολυπληθές κοινό το οποίο εκτίμησε την ειλικρίνεια, την έλλειψη επιτήδευσης και τη μεγάλη καρδιά που κρυβόταν πίσω από την ταινία. Για όλα αυτά, και για την ελπίδα που έδωσε προς στιγμήν το φιλμ για ένα αμερικανικό σινεμά το οποίο να τολμά ξανά και να μην υποκύπτει στις στενόμυαλες μόδες της εποχής, μοναδικός υπεύθυνος και εμπνευστής είναι μόνο ο 38χρονος Τζένκινς: Σεναριογράφος, σκηνοθέτης και ψυχή του μαγικού ταξιδιού που πραγματοποιεί ένα μικρό παιδί από το μίσος των λιγότερο προνομιούχων συνοικιών της μεγαλούπολης κατευθείαν στην αποδοχή και την αγάπη. Λ.Κ.
Ριντ Χέιστινγκς
Ο CEO του Netflix συνέχισε με εμφατικό τρόπο φέτος τη διαρκώς αυξανόμενη επιθετική πολιτική της εταιρίας του. Η διαδικτυακή πλατφόρμα ανοίχτηκε σχεδόν σε όλο τον κόσμο και στο πλαίσιο της πολιτικής που δεν θέλει να δίνει ούτε ένα cent σε ανταγωνιστές, γέμισε με δικές της παραγωγές και αποκλειστικότητες, προσθέτοντας καινούριες σε εβδομαδιαία βάση.
«Σκούπισε» αμέτρητα ντοκιμαντέρ και ανεξάρτητα φιλμ στο Sundance, δίνοντας στους παραγωγούς τους ζεστό χρήμα με αντάλλαγμα να μην προβληθούν αλλού, τσακώθηκε με κόσμο στις Κάννες για τις 2 ταινίες του που έγιναν αποδεκτές γιατί δεν τον ενδιέφερε να τις βγάλει σε σινεμά και σήμερα πια μοιάζει ο μεγαλύτερος εφιάλτης της παραδοσιακής διανομής, ξοδεύοντας αμέτρητα χρήματα για να στρέψει τον κόσμο υπέρ του. Τ.Μ.
Τζόρνταν Πιλ
Και ξαφνικά μία ταινία έκανε τον κόσμο να «τρέξει» να τη δει, συζητήθηκε για την πρωτότυπη ιδέα της και έφτασε σε όλες σχεδόν τις λίστες ενώσεων, κριτικών και βραβείων διεκδικώντας την κορυφή. Ο ηθοποιός, σεναριογράφος Τζόρνταν Πιλ, γνωστός για τα κωμικά σκετς των τηλεοπτικών Mad TV και Comedy Central, κατάφερε το 2017 να παγώσει το χαμόγελο σε όλους όσους μπήκαν στην αίθουσα για να δουν το «Τρέξε!». Αντιμέτωπος με τις προκαταλήψεις ενός κινηματογραφικού είδους και τα ρατσιστικά στερεότυπα μιας φυλής, ο Πιλ μεταμόρφωσε τη μεγάλη οθόνη σε ανακλαστικό καθρέφτη, ξύπνησε από τη βαθιά ύπνωση το κοινό και σκηνοθέτησε ένα κοινωνικό θρίλερ σαν να είναι το καλύτερο επεισόδιο που είδαμε ποτέ στο «Twilight Zone». Η ταινία του κατάφερε σε μία απίστευτη πολιτική συγκυρία να μιλήσει άμεσα για την εφιαλτική πραγματικότητα και αποτύπωσε με όρους καλλιτεχνικούς την κοινωνία εκτός οθόνης. Α, και κάτι ακόμα. Το «Τρέξε!» είναι σκηνοθετικό ντεμπούτο. Π.Γ.
Χάρις Ντίκινσον
Περισσότερο ανακάλυψη της χρονιάς παρά πρόσωπο που απασχόλησε μαζικά την ετήσια κινηματογραφική επικαιρότητα, αυτός ο θαρραλέος νεαρός από τη Βρετανία, με το πανέμορφο παρουσιαστικό, το σχεδόν ανύπαρκτο βιογραφικό σε ταινίες και την φανερή διάθεση να πάρει ρίσκα, πρωταγωνίστησε στο βραβευμένο «Beach Rats», κουβαλώντας την τραχιά και βρώμικα ερωτική οδύσσεια ενός σεξουαλικά μπερδεμένου νεαρού στους 20χρονους ώμους του, χωρίς να φοβάται μήπως εκτεθεί.
Μπορεί η ταινία να έτυχε μόνο μίας προβολής στην Ελλάδα, χάρη στις Νύχτες Πρεμιέρας και το φετινό διεθνές διαγωνιστικό τους πρόγραμμα, η αγωνιώδης διαδρομή του νεαρού Φράνκι προς την αυτογνωσία και ο αφοπλιστικός τρόπος με τον οποίο την απέδωσε μπροστά στην κάμερα ο Ντίκινσον, φέρνοντας το αρρενωπό του περίβλημα σε σύγκρουση με μια κρυμμένη και επώδυνη υπαρξιακή αγωνία, θα άξιζαν (σε έναν ιδανικό κόσμο) όλα τα ερμηνευτικά βραβεία της χρονιάς. Γιατί αν κάτι αποτυπώνει στην οθόνη ο Χάρις Ντίκινσον, για λογαριασμό της ταινίας που σκηνοθέτησε η Ελίζα Χίτμαν, αυτό είναι η ψυχή και το σώμα του. Αδιαπραγμάτευτα και άφοβα. Λ.Κ.
Ντέιβιντ Λιντς
Η ανακοίνωση ότι ετοιμάζει την συνέχεια της θρυλικής τηλεοπτικής σειράς «Twin Peaks» σκόρπισε ρίγη συγκίνησης και ανυπομονησίας στους απανταχού φαν του, η οποία και έλαβε τέλος μόλις τον περασμένο Μάιο όταν και ο 71χρονος Λιντς πάτησε το κόκκινο χαλί των Καννών για την πρεμιέρα της νέας του δουλειάς. Τα σχόλια που ακολούθησαν την κυκλοφορία της σειράς υπήρξαν από διθυραμβικά έως και απαξιωτικά αλλά ο εμβληματικός Αμερικανός σκηνοθέτης δεν θα μπορούσε να λείπει από τη λίστα με τα σημαντικότερα πρόσωπα του 2017. Εξάλλου, είτε σου αρέσει είτε όχι, για έναν ολόκληρο χρόνο όλοι μιλούσαν και έγραφαν γι’ αυτόν. Κ.Θ.
Ρούμπεν Έστλουντ
Οι περισσότεροι τον είχαν μάθει τρία χρόνια πριν μέσα από την αριστουργηματική «Ανωτέρα Βία». Όμως με το εξίσου πανέξυπνο «Τετράγωνο», ο Σουηδός Ρούμπεν Έστλουντ πραγματοποίησε μια σαρωτική πορεία μέσα στο 2017, κερδίζοντας Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες, ό,τι βραβείο υπήρχε στην Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου, ενώ ήδη προαλείφεται για τα επερχόμενα Όσκαρ στην κατηγορία του Ξενόγλωσσου. Ν.Σ
Μ.Νάιτ Σιάμαλαν
Ακόμα και οι πιο πιστοί οπαδοί του δεν θα μπορούσαν να υπερασπιστούν μια ταινία όπως το «The Last Airbender». Nα όμως που ο ινδοαμερικανός σκηνοθέτης επανήλθε στο κινηματογραφικό προσκήνιο με το «Split», σημειώνοντας μεγάλη εισπρακτική επιτυχία και λαμβάνοντας τις καλύτερες κριτικές του εδώ και μια δεκαετία. Στο μεταμοντέρνο φινάλε της ταινίας ο Σιάμαλαν σχολιάζει τόσο τις προσδοκίες των θεατών να τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια τους, όσο και τα νέα ήθη που διαμορφώνονται στο κινηματογραφικό τοπίο, εντάσσοντας το σινεμά του στο τελευταίο. Ο τρόπος που το κάνει ίσως αδικεί την ταινία που προηγήθηκε, του αναγνωρίζουμε όμως πως κατάφερε και πάλι να μιλούν όλοι για αυτόν και μάλιστα με τους δικούς του όρους. Γ.Β.
Μπράιαν Κάλιναν
Ο άνθρωπος της PWC που κάθεται στα παρασκήνια της απονομής των Όσκαρ έχει κάθε χρόνο το προνόμιο να παρακολουθεί από περίοπτη θέση τα πάντα που συμβαίνουν μπροστά και πίσω από την κεντρική σκηνή, αλλά ξέρει ότι καμιά δημοσιογραφική ιστορία δεν θα αφορά ποτέ αυτόν. Μέχρι φέτος. Ο λάθος φάκελος στον Γουόρεν Μπίτι και η αδυναμία του τελευταίου να αντιληφθεί ότι πραγματικά μπορεί να έγινε κάτι τέτοιο, έφερε το μυθικό φινάλε με την αλλαγή του νικητή αφού ήδη οι συντελεστές του «La La Land» έβγαλαν το λόγο τους. Τις επόμενες μέρες ο Κάλιναν είδε κείμενα που έλεγαν ότι έπινε, έπαιζε το Twitter, έβγαζε selfies, ακόμη και ότι είχε ψυχολογικά προβλήματα στο παρελθόν. Αυτά έχει η δημοσιότητα. Τ.Μ.
Χάρι Ντιν Στάντον
Χαρίζοντας ένα μελαγχολικό και συγκινητικά γλυκό αντίο στο «Lucky» του Τζον Κάρολ Λίντς, ένας από τους σπουδαιότερους, πιο αντισυμβατικούς και καλλιτεχνικά γόνιμους Αμερικάνους ηθοποιούς αποχαιρέτησε (διακριτικά, όπως ήταν στο χαρακτήρα του εξάλλου) τα εγκόσμια, αφήνοντας ένα τεράστιο κενό που ακόμη και η ίδια η εξίσου τεράστια καριέρα του δεν μπορεί να αναπληρώσει. Ο ηθοποιός που ταξίδεψε από τις σκονισμένες, αχανείς εκτάσεις της αμερικανικής ενδοχώρας, ως τα παγωμένα βάθη του διαστήματος, μένοντας σκόπιμα πάντα στο περιθώριο της mainstream κινηματογραφικής βιομηχανίας, κατάφερε να παραμείνει αυθεντικός, ανεπιτήδευτος και βαθιά συναισθηματικός, παραχωρώντας κάτι από την ψυχή του σε όλες από τις περισσότερες από 200 κινηματογραφικές και τηλεοπτικές συμμετοχές του. Ο ρόλος του στο «Παρίσι Τέξας» του Βιμ Βέντερς αλλά και οι ερμηνείες του στις ταινίες του Ντέιβιντ Λίντς θα κρύβονται καλά στο υποσυνείδητο κάθε σινεφίλ, για μια ζωή. Π. Αχ.
Ελίζαμπεθ Μος
Μπορεί να την γνωρίσαμε μέσα από το εθιστικό «Mad Men», το οποίο σχεδόν μονοπώλησε το επαγγελματικό της ενδιαφέρον για μια δεκαετία, αλλά το 2017 ήταν τελικά η χρονιά που η ταλαντούχα Αμερικανίδα ηθοποιός έμελλε να γευτεί τους καρπούς των προσπάθειών της. Ας ξεκινήσουμε με το «The Handmaid’s Tale για το οποίο βραβεύτηκε με Emmy ‘Α Γυναικείου Ρόλου σε δραματική σειρά συμβάλλοντας τα μέγιστα στον γενικό θρίαμβο του πρότζεκτ στα φετινά βραβεία. Ας συνεχίσουμε με το «Top of the Lake» όπου σε συνεργασία με την Τζέιν Κάμπιον παρέδωσαν μια φανταστική σεζόν η οποία κατάφερε να ξεπεράσει και την πρώτη. Ενώ για το φινάλε ας κρατήσουμε τον Χρυσό Φοίνικα των φετινών Καννών, το «Τετράγωνο» του Ρούμπεν Έστλουντ, το οποίο δεν θα ήταν το ίδιο χωρίς την -προσεγμένη μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια- ερμηνεία της. Κ.Θ.
Ίλντικο Ενιέντι
Με το επιβλητικό σκηνοθετικό της comeback, το «Η Ψυχή και το Σώμα», θριάμβευσε στο 67ο Φεστιβάλ Βερολίνου κερδίζοντας απολύτως δίκαια τη Χρυσή Άρκτο. Μας χάρισε έτσι μία από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς, γεμίζοντάς μας ταυτόχρονα με την προσδοκία ότι δε θα στερηθούμε ξανά – τουλάχιστον όχι για τόσο μεγάλο διάστημα – μία από τις καλύτερες και πιο ιδιαίτερες δημιουργούς που υπάρχουν εκεί έξω. Ν.Σ
Νικόλ Κίντμαν
Πόσες φορές πρέπει η Νικόλ Κίντμαν να αποδείξει τον εαυτό της; Το 2017 υπήρξε υποψήφια για Όσκαρ Β’ Γυναικείου ρόλου με το «Lion», σιωπηρό θύμα ενδοοικογενειακής βίας στο «Big Little Lies», μεγαλοαστή σύζυγος που βλέπει τα παιδιά της να θυσιάζονται στο «Ιερό Ελάφι», εξωγήινη πανκ για τη διασκευή του μυθιστορήματος του Νιλ Γκέιμαν «How to Talk to Girls at Parties», εγκλωβισμένη σε «θέλω» και «πρέπει» διευθύντρια οικοτροφείου στην «Αποπλάνηση» και ομοφυλόφιλη μητέρα που νιώθει το μίσος της θετής κόρης της, στη δεύτερη σεζόν του «Top of the Lake». Συνεπής σε μία καριέρα που προτείνει σκηνοθέτες, δημιουργούς και είδη, η Νικόλ Κίντμαν βγήκε ξανά σε ερμηνευτικά μονοπάτια που δεν ορίζονται από «ζώνες ασφαλείας», άφησε πίσω την παραφιλολογία του μπότοξ και το 2017 αποδείχθηκε το ερμηνευτικό «πρόσωπο» της χρονιάς. Π.Γκ.
Από τους Πάνο Αχτσιόγλου, Γιάννη Βασιλείου, Πάνο Γκένα, Κωστή Θεοδοσόπουλο, Λουκά Κατσίκα, Τάσο Μελεμενίδη και Νεκτάριο Σάκκα
