Είναι κάποιες «πληγές» που δεν κλείνουν εύκολα. Οι κακόπιστοι θα πουν για οικονομικούς λόγους. Άλλοι θα αδιαφορήσουν, η «υπόθεση Άλιεν» είναι χρονολογικά μακριά, τα πρίκουελ του Σκοτ ήταν κατώτερα των περιστάσεων. Κι είμαστε και μερικοί άλλοι που βλέπουμε τη σειρά σαν ένα από τα ωραιότερα κινηματογραφικά franchise, σαν μια ιστορία που είχε πράγματα να πει και, επίσης, υπήρξε μια θαυμάσια κινηματογραφική πλατφόρμα για τέσσερεις διαφορετικούς μεταξύ τους δημιουργούς που έφεραν το δικό τους βλέμμα στην ιστορία.
Τους ένωσε η Σιγκούρνι Γουίβερ, η ανέλπιστη action star, η γυναίκα που έπαιξε το παιχνίδι του ανδρικού Χόλιγουντ και πέρασε το δικό της βλέμμα στην ιστορία. Η Ρίπλεϊ δεν μοιάζει να θέλει να συνεχίσει το ταξίδι της Ρίπλεϊ. «Αξίζει ξεκούραση», λέει, ίσως και απηχώντας την δική της διάθεση. Όμως ο Γουόλτερ Χιλ, παραγωγός σε όλα τα έργα της σειράς και υπεύθυνος για την ιστορία στο δεύτερο (Κάμερον) και το τρίτο (Φίντσερ), έκατσε μαζί με τον Ντέιβιντ Τζίλερ (επίσης παραγωγός από την αρχή), δούλεψαν μια κατεύθυνση για μια πέμπτη ταινία (τα δύο τελευταία κάνουμε ότι δεν υπάρχουν) και τελείωσαν ένα 50σέλιδο draft τον περασμένο Μάρτιο, που έστειλαν στην «Ρίπλεϊ»!
Κατά τον Χιλ «η Σιγκούρνι είναι από την αρχή πολύ μετριοπαθής για την αποδεδειγμένη της δυνατότητα στη σειρά και στο να κινήσει τα νήματα». «Θέλουμε μια ιστορία τρομακτική, μια ιστορία ενός ακόμη πλάσματος αλλά και μια περισυλλογή πάνω στο σύμπαν της σειράς και του χαρακτήρα της Ρίπλεϊ». Το tagline γίνεται «in space no one can hear you dream», υπάρχουν εδάφια από Έντγκαρ Άλαν Πόου (όλο και καλύτερο), υπάρχει και η πάγια εμπιστοσύνη ημών στον Γουόλτερ Χιλ, που έχει υπογράψει και ως σκηνοθέτης κάμποσες αγαπημένες ταινίες μας.
Αντικειμενικά πάντως το πράγμα παραμένει ομιχλώδες, η Ντίσνεϊ δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται για τις σκοτεινές περιουσίες της Φοξ (άσε που της έκοψε και το Fox από το 20th Century), η τελευταία ταινία δεν εντυπωσίασε εισπρακτικά και η Γουίβερ είναι αποκλεισμένη τον καιρό αυτό στο σύμπαν των «Άβαταρ». Δύσκολοι καιροί για αναβιώσεις παλιομοδίτη φίλε Γουόλτερ…
