Οι επιτυχημένες προβολές της «Χαμένης Λεωφόρου του ελληνικού σινεμά» συνεχίζονται με την ιδιότυπη κινηματογραφική λέσχη της ΕΣΠΕΚ να παρουσιάζει την Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου, την ταινία «Ο Φόβος» του Κώστα Μανουσάκη, σε μεταμεσονύχτια προβολή.
Με αφορμή την ταινία που υπήρξε υποψήφια για Χρυσή Άρκτο στο Φεστιβάλ Βερολίνου 1966, ο Felizol (Γιάννης Βεσλεμές) μουσικός και σκηνοθέτης («Νορβηγία») ετοίμασε ένα μουσικό κάλεσμα και ταυτόχρονα επίκληση στην ταινία, λίγο πριν βρεθεί στα decks για ένα Vermuth & Soundtracks party στο φουαγέ του Κινηματογράφου Άστορ μετά την προβολή.
Σύμφωνα με τον ίδιο:
Ο ΦΟΒΟΣ // FELIZOL’S MIXTAPE
αψέντι μα και λάβδανο για σένα Έλλη Έλενα για σένα πάντα Μαίρη
στις καλαμιές χορεύεις τον Ρουμπέ χορεύεις τον Κορζύνσκι
τον Έννιο ο Βλάχος άγγιξε τα Γκόμπλιν τον γλεντάνε
και φως ο Ενρίκο του δώσε και ο Χέρμπι το μαχαίρι
ο φόβος τα μεσάνυχτα ο φόβος που σαλεύει
στη λεωφόρο οι οδηγοί σηκώνουνε το χέρι
στη λεωφόρο οι φτωχοί μας στήνουνε καρτέρι
και ο χορός μας ζάλισε και ακόμα μας παλεύει
Μουσικοσυνθέτης με ρετρό ευαισθησίες και γνώστης των soundtracks, ο Felizol εμφανίζεται θαρραλέος μέσα από τις επιλογές του που περιλαμβάνουν αναλυτικά:
Carlo Savina – Atmosfera Di Morte (La Cripta E L'Incubo, 1964)
Les Baxter – Sacrifice Of The Virgin (The Dunwich Horror, 1970)
François de Roubaix feat. Par Olivier & Louis de Funes – Les Poupons (L’ Homme Orchestre, 1970)
Enrico Simonetti with Goblin – Drug's theme (Gamma, 1975)
Alain Goraguer – La Longue Marche / Valse Des Statues (La Planète Sauvage. 1973)
Andrzej Korzynski – The Night The Screaming Stops (Opening Titles) (Possession. 1981)
Ennio Morricone – Il Trio Infernale (Il Trio Infernale, 1974)
Fiorenzo Carpi – L'Appuntamento (# 5) (Un Bianco Vestito Per Mariale’, 1975)
Bruno Nicolai – Seq. 22 (La Coda Dello Scorpione, 1971)
François de Roubaix feat. Nicoletta – Pour Qui, Pourquoi ? (Dernier Domicile Connu, 1970)
Herbie Hancock – Do A Thing (Death Wish, 1974)
Goblin – Snip Snap (Patrick, 1978)
Ennio Morricone – Canto Della Campana Stonata (Chi l'ha vista morire?, 1979)
Lalo Schifrin – Torture Sequence / Prison Talk Sequence (THX 1138, 1970)
Lubos Fiser – Brother And Sister (Valerie A Týden Divu, 1970)
François de Roubaix – Le Samouraï (Le Samouraï, 1967)
Andrzej Korzynski – Czesc III (Czlowiek z Marmuru, 1977)
Goblin – Suite 1 (Buio Omega, 1979)
Jan Krenz – Popiol i Diament (Popiol i Diament, 1958)
Goblin – The Living Dead's Voices! (Zombi, 1978)
Goblin – Zombi (Zombi, 1978)
Libra – Tranfert III (Schock, 1977)
Lalo Schifrin – Love Dream / The Awakening (THX 1138, 1970)
Fabio Frizzi – The Boat Can Leave Now (Zombi 2, 1979)
Felizol – Green Room (Ιστορία 52, 2008)
Στον «Φόβο» του Κώστα Μανουσάκη, ένας κοινωνικά απομονωμένος νέος επιτίθεται στην κωφάλαλη ψυχοκόρη της οικογένειάς του, την οποία κακοποιεί σεξουαλικά και στη συνέχεια σκοτώνει. Οι γονείς του, αν και ανακαλύπτουν το έγκλημά του και οργίζονται μαζί του, αποφασίζουν να κρύψουν την αλήθεια και να εξαφανίσουν το πτώμα στη λίμνη. Ο Ανέστης από ’δω και στο εξής ζει μέσα στο φόβο και όλες του οι πράξεις ορίζονται από το έγκλημα που διέπραξε, ώσπου το πτώμα ανακαλύπτεται και καταστρέφονται οι ζωές και άλλων ανθρώπων.
Φόβος του Κώστα Μανουσάκη
1966 | Παραγωγή: Δαμασκηνός – Μιχαηλίδης | Σενάριο: Κώστας Μανουσάκης | Διεύθυνση Φωτογραφίας: Νίκος Γαρδέλης | Παίζουν οι: Ανέστης Βλάχος, Έλλη Φωτίου, Αλέξης Δαμιανός, Σπύρος Φωκάς, Μαίρη Χρονοπούλου, Έλενα Ναθαναήλ κ.α.
Είπαν για την ταινία: «Ο σκηνοθέτης αναδείχνεται κυρίαρχος των μέσων του, εναλλάσσει μαεστρικά, βίαια, ρωμαλέα τα πλάνα, τις σκηνές, οικοδομεί την ατμόσφαιρα, συνυφαίνει την ψυχολογία με τη δράση. Το ντεκουπάζ είναι επιδέξιο· το μοντάζ εύστοχο, ευλύγιστο· η σκηνοθεσία ευρηματική, εμπνευσμένη.Ίσως θα διαφωνήσει κανείς με τον ωμό νατουραλισμό της (ιδιαίτερα στη σκηνή των ψαριών), αλλά δεν μπορεί να αρνηθεί τη δημιουργικότητά της.Ο Μανουσάκης κάνει κινηματογράφο. Με την τρίτη αυτή ταινία του, κατατάσσεται δικαιωματικά ανάμεσα στους μετρημένος στα δάχτυλα του ενός χεριού σκηνοθέτες-δημιουργούς του κινηματογράφου μας.» Αντώνης Μοσχοβάκης Αυγή, 1.3.66
Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου
Παρουσίαση: Σύλλας Τζουμέρκας
00:15 Φόβος του Κώστα Μανουσάκη
Vermuth & Soundtracks party (Christos Manson vs Felizol)
Η Χαμένη Λεωφόρος του Ελληνικού Σινεμά είναι μια πρωτοβουλία της Ένωσης Σκηνοθετών-Παραγωγών Ελληνικού Κινηματογράφου (ΕΣΠΕΚ). Μια Δευτέρα και μια Παρασκευή κάθε μήνα “Παράξενα, Παραγνωρισμένα, Παραμελημένα, Παραπονεμένα Ελληνικά Φιλμ” των δεκαετιών 1960 – 1980, επιλεγμένα από τους σκηνοθέτες Αλέξη Αλεξίου, Γιάννη Βεσλεμέ και Ελίνα Ψύκου και την ιστορικό κινηματογράφου Αφροδίτη Νικολαΐδου, θα προβάλλονται στον Κινηματογράφο Άστορ σε κόπιες 35mm.
Κινηματογράφος Άστορ | Σταδίου 28 (είσοδος εντός στοάς Κοραή) (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο)
Τιμές εισιτηρίων: 5 ευρώ ανά προβολή | 7 ευρώ ημερήσιο εισιτήριο
Με την υποστήριξη Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου | Ταινιοθήκη της Ελλάδος
