Αιφνίδιος θάνατος του Νίκου Αντωνάκου

Φτωχότερη η εγχώρια κινηματογραφική κριτική εδώ και δύο ημέρες, μετά τον αιφνίδιο θάνατο του Νίκου Αντωνάκου. Ο 67χονος συνεργάτης του Ριζοσπάστη και ακατάβλητος χιουμορίστας των δημοσιογραφικών προβολών – τις οποίες παρακολουθούσε ανελλιπώς, προς ντροπή όλων μας – αισθάνθηκε ξαφνική αδιαθεσία κατά τη διάρκεια ομιλίας του στην Ένωση Ελλήνων Σκηνοθετών την Παρασκευή το βράδυ.

Μέλος του ΔΣ και Γραμματέας της Ένωσης για περισσότερο από 10 χρόνια, είχε προσκληθεί για να τιμήσει τη μνήμη του Γιάννη Ρίτσου. Κατά τη διάρκεια της μεταφοράς του στο νοσοκομείο Αλεξάνδρα, η κατάσταση χειροτέρεψε και ο Νίκος Αντωνάκος εξέπνευσε. Ο θάνατος του, από ανακοπή καρδιάς όπως αποδείχθηκε, ήταν περισσότερο από απρόσμενος και έχει συνταράξει φίλους και συναδέλφους που θα τον ξεπροβοδίσουν με πολιτική κηδεία τη Δεύτερα στις 4 το απόγευμα στο Ά Νεκροταφείο.

Ο Νίκος Αντωνάκος, πολυγραφότατος πολιτικός και κινηματογραφικός συντάκτης, είχε στο ενεργητικό του μια ποιητική συλλογή, «Τ΄ αστέρια δεν φάνηκαν» και δύο μυθιστορήματα, «Δεξιότερα της δεξιάς» και «Για Πιάνο και Ορχήστρα», το δεύτερο μάλιστα ακόμη υπό έκδοση.

Έχοντας ήδη σκηνοθετήσει τόσο για τον κινηματογράφο («Το Ράλι του Θανάτου», «Δεξιότερα της δεξιάς»), όσο για το θέατρο («Η ζωή, ο Έρωτας, ο Θάνατος», «Θεατρικός Λόγος και εικαστική παρέμβαση») και την τηλεόραση («Η ΕΡΤ στη Βόρεια Ελλάδα», «Η Έρευνα», «Πορτρέτα Ασήμων Ανθρώπων», «Άνθρωποι και Επαγγέλματα», τα σίριαλ «Ντόκτορ τικ», «Ο Δεύτερος άνθρωπος», κ.ά.), βρισκόταν στη διαδικασία αναζήτησης πόρων για μια τρίτη κινηματογραφική παραγωγή, που όμως ακόμη δεν είχε γίνει πραγματικότητα.

Ο Νίκος Αντωνάκος είχε γεννηθεί στο Αγρίνιο, στις 25 Μαΐου 1942. Από όλα όσα τον θυμίζουν κρατάμε τη χαρακτηριστική ατάκα που είχε μοιραστεί με το περιοδικό Σινεμά σε παλαιότερη συνέντευξη σχετικά με τον εγχώριο κινηματογράφο: «Όταν αυτά που συμβαίνουν στην κοινωνία δεν αντανακλώνται μέσα στην τέχνη, έχει δίκιο μετά ο άλλος να θέλει να σηκωθεί και να δαγκώσει την οθόνη!»

Δέσποινα Παυλάκη