• ΝΕΑ
  • ΤΑΙΝΙΕΣ
  • ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ
  • ΠΡΟΣΕΧΩΣ
  • ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ
  • ATHENS OPEN AIR
  • ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ

  • ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
  • ΑΤΖΕΝΤΑ
NEWSLETTER
Να τα πούμε; Πέντε φορές που ακούσαμε τα «Χριστουγεννιάτικα Κάλαντα» στο σινεμά και δεν το μετανιώσαμε!

«Wild Horse Nine»: Ο Μάρτιν ΜακΝτόνα και οι πρωταγωνιστές του μιλούν στο ΣΙΝΕΜΑ

4 Νοέ 2026 | Συνεντεύξεις

Ο Μάρτιν ΜακΝτόνα, οι πρωταγωνιστές Τζον Μάλκοβιτς, Σαμ Ρόκγουελ και ο συνθέτης Κάρτερ Μπέργουελ αποκαλύπτουν τις σκέψεις και τις ιστορίες πίσω από μία από τις πιο πολυσυζητημένες κινηματογραφικές δημιουργίες της χρονιάς.
Συντάκτης: Πάνος Γκένας
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

Δύο πράκτορες της CIA, ένα απομονωμένο νησί στη μέση του Ειρηνικού, τα φαντάσματα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και μια φιλία που δοκιμάζεται από τα μυστικά, τις ενοχές και την αναπόφευκτη φθορά του χρόνου. Ο Μάρτιν ΜακΝτόνα επιστρέφει τέσσερα χρόνια μετά τα «Πνεύματα του Ινισέριν» με το «Wild Horse Nine», μια ταινία που διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά του ιδιαίτερου κινηματογραφικού του ιδιώματος, φαρμακερούς διαλόγους, ανατρεπτικό χιούμορ, ηθικά διλήμματα, απρόβλεπτες εκρήξεις βίας και, πάνω απ’ όλα, μια απροσδόκητη τρυφερότητα για τους βαθιά προβληματικούς ήρωές του.

Η ταινία μάς μεταφέρει στο 1973, λίγο πριν από το στρατιωτικό πραξικόπημα στη Χιλή και την ανατροπή του δημοκρατικά εκλεγμένου Σαλβαδόρ Αλιέντε. Ο Κρις (Τζον Μάλκοβιτς) και ο Λι (Σαμ Ρόκγουελ), δύο βετεράνοι πράκτορες της CIA, αποστέλλονται από τον προϊστάμενό τους (Στιβ Μπουσέμι) στο Νησί του Πάσχα, το απομονωμένο Ράπα Νούι, όπου το ειδυλλιακό τοπίο και τα επιβλητικά αγάλματα Μοάι γίνονται το σκηνικό μιας ολοένα πιο σκοτεινής αναμέτρησης με το παρελθόν.

Το «Wild Horse Nine» πραγματοποίησε την πανελλήνια πρώτη προβολή του στις 32ες Νύχτες Πρεμιέρας ως Ταινία Λήξης τον προηγούμενο μήνα. Είχε προηγηθεί το βραβείο Καλύτερης Ερμηνείας στον Τζον Μάλκοβιτς από το Φεστιβάλ Βενετίας, γεγονός που τον τοποθέτησε αυτομάτως στη λίστα των φαβορί για το Όσκαρ Α’ Ανδρικού ρόλου. Η ενθουσιώδης υποδοχή της ταινίας επιβεβαίωσε ότι ο ΜακΝτόνα εξακολουθεί να γνωρίζει πώς να κάνει το κοινό να γελά, να προβληματίζεται και να συγκινείται. Συχνά στην ίδια σκηνή.

Μάρτιν ΜακΝτόνα: «Στην πρώτη σελίδα είχα γράψει δύο λέξεις: ενοχή και μεταμέλεια»

Για τον δημιουργό των «Αποστολή στην Μπριζ» και «Τρεις Πινακίδες Έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι», το «Wild Horse Nine» υπήρξε ένα ιδιαίτερα προσωπικό σχέδιο που χρειάστηκε περίπου δεκαπέντε χρόνια για να αποκτήσει την τελική του μορφή.

Όπως αποκάλυψε στη διάρκεια της συνέντευξης, η ιδέα γεννήθηκε όταν επισκέφθηκε για πρώτη φορά το Ράπα Νούι και γοητεύτηκε από τη φυσική ομορφιά και τη σχεδόν μεταφυσική ατμόσφαιρά του. Οι αρχικές εκδοχές του σεναρίου περιστρέφονταν γύρω από τη σχέση ενός πατέρα με τον γιο του ή δύο αντρών, με τον έναν να βρίσκεται κοντά στο τέλος της ζωής του. Μόνο όταν ο ΜακΝτόνα συνέδεσε αυτή την ιστορία με το πραξικόπημα της Χιλής και τις μυστικές επιχειρήσεις της CIA ένιωσε ότι είχε βρει τον πραγματικό πυρήνα της ταινίας.

«Νομίζω ότι στην κορυφή της πρώτης σελίδας είχα γράψει τις λέξεις “ενοχή” και “μεταμέλεια”. Ήξερα από την αρχή πως, όσο αστεία κι αν γινόταν η ταινία, αυτό θα παρέμενε το κέντρο της», εξηγεί.

Η πολιτική διάσταση της ιστορίας δεν είναι καθόλου συμπτωματική. Ο ΜακΝτόνα παραδέχεται ότι από την εφηβεία του τον συγκλόνιζε η αμερικανική ανάμειξη στα γεγονότα της Χιλής, μια ιστορική πραγματικότητα που θεωρεί σημαντικό να μην ξεχαστεί. Ωστόσο, ο ίδιος αρνείται να μετατρέψει το σινεμά του σε πολιτική διάλεξη. «Πιστεύω ότι μπορείς να μάθεις στους ανθρώπους περισσότερα για την Ιστορία και την πολιτική μέσα από την κωμωδία και μια συναρπαστική αφήγηση, παρά μέσα από κάτι διδακτικό», επισημαίνει, εξηγώντας γιατί επέλεξε για άλλη μία φορά το μαύρο χιούμορ ως όχημα μιας τόσο σκοτεινής ιστορίας.

Εξίσου σημαντικός είναι και ο τόπος όπου διαδραματίζεται η ταινία. Για τον ΜακΝτόνα, τα μοάι λειτουργούν σαν σιωπηλοί κριτές των ανθρώπινων πράξεων, ενώ τα άγρια άλογα που περιφέρονται ελεύθερα στο νησί παραπέμπουν στην αθωότητα της φύσης απέναντι στην ανθρώπινη βαρβαρότητα. Η συγγένεια με τα «Πνεύματα του Ινισέριν» είναι εμφανής, όμως υπάρχει και μια ουσιαστική διαφορά. «Τα “Πνεύματα” αφορούσαν το τέλος μιας αντρικής σχέσης. Εδώ βρισκόμαστε ακόμη μέσα σε αυτήν», παρατηρεί ο σκηνοθέτης.

Τζον Μάλκοβιτς: Ένας άνθρωπος αντιμέτωπος με όσα έχει κάνει

Στα 72 του χρόνια, ο Τζον Μάλκοβιτς παραδίδει μια συγκλονιστική ερμηνεία. Πικρόχολος και μετανιωμένος, ειλικρινής και παιχνιδιάρης, η ισορροπία που βρίσκει είναι εκπληκτική. Μετα από δυο υποψηφιότητες για Όσκαρ, φαίνεται πως η τρίτη θα είναι η καλύτερη. Ο Κρις που υποδύεται είναι ένας άντρας ο οποίος έχει περάσει τη ζωή του υπηρετώντας έναν μηχανισμό εξουσίας, συμμετέχοντας σε επιχειρήσεις που άφησαν πίσω τους πραγματικές ανθρώπινες τραγωδίες. Τώρα, αντιμέτωπος με τη θνητότητά του, αρχίζει να επανεξετάζει το νόημα των επιλογών του.

Ο Μάλκοβιτς, ωστόσο, αρνείται να προσεγγίσει τον χαρακτήρα του ως έναν άνθρωπο που αναζητά εύκολες δικαιολογίες. «Δεν νομίζω ότι ο Κρις έχει αυταπάτες για τον εαυτό του ή για όσα έχει κάνει. Δεν πιστεύω ότι προσπαθεί να δικαιολογηθεί. Αυτό που κάνει είναι να αναστοχάζεται τη ζωή του. Ίσως θα μπορούσε να είχε αρχίσει νωρίτερα, αλλά μερικές φορές έτσι συμβαίνει», αναφέρει.

Για τον ίδιο, η ταινία αποτυπώνει με ιδιαίτερη οξυδέρκεια τις αντιφάσεις της αντρικής φιλίας. Ο Κρις και ο Λι αλληλοϋποστηρίζονται, αλληλοεκνευρίζονται και διαφωνούν σχεδόν για τα πάντα, ενώ συνδέονται από μια μακρά κοινή ιστορία. «Νομίζω ότι πρόκειται για μια αρκετά χαρακτηριστική αντρική φιλία. Έχω φίλους με τους οποίους δεν διαφωνούμε σχεδόν ποτέ και άλλους με τους οποίους τσακωνόμαστε συνεχώς», λέει γελώντας.

Πίσω από το χιούμορ, ωστόσο, διακρίνεται μια βαθύτερη μελαγχολία. Ο Μάλκοβιτς μιλά για την απώλεια παλιών φίλων και συναδέλφων του, καθώς και για το πώς η ηλικία αλλάζει αναπόφευκτα την αντίληψή μας για τον χρόνο. Για το αν φοβάται τον θάνατο απαντώ ήρεμα πως «Όχι. Είχα μια απίστευτη ζωή, σχεδόν παράλογα καλή. Δεν βιάζομαι να φύγω, αλλά δεν φοβάμαι».

Ο ίδιος πιστεύει επίσης πως η πραγματική δύναμη της τέχνης δεν βρίσκεται απαραίτητα στην ικανότητά της να αλλάζει τον κόσμο, αλλά στο να προκαλεί σκέψη. «Ένα καλό έργο, ένα καλό βιβλίο ή μια καλή ταινία σε κάνει να αναλογιστείς τη δική σου ζωή», υποστηρίζει.

Σαμ Ρόκγουελ: «Ο Μάρτιν μάς υπενθύμιζε πάντα να παίζουμε την αγάπη»

Αν ο Μάλκοβιτς αποτελεί τη μελαγχολική ψυχή του «Wild Horse Nine», ο Σαμ Ρόκγουελ είναι ο ιδανικός του παρτενέρ. Ο βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός επιστρέφει στο κινηματογραφικό σύμπαν του ΜακΝτόνα, μετά τις εξαιρετικές συνεργασίες τους στους «Επτά Ψυχοπαθείς» και τις «Τρεις Πινακίδες Έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι», για το οποίο κέρδισε το Όσκαρ Β’ Ανδρικού.

Στον ρόλο του Λι, ενός πράκτορα που εξακολουθεί να υπακούει στους κανόνες της υπηρεσίας του, ο Ρόκγουελ καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην επαγγελματική πίστη, την προσωπική αφοσίωση και μια ολοένα πιο επώδυνη ηθική σύγκρουση. Στη συνέντευξή του, ο ηθοποιός στάθηκε επανειλημμένα στη συναισθηματική αλήθεια που κρύβεται πίσω από το βιτριολικό χιούμορ της ταινίας. «Ο Μάρτιν ήταν πάντα εκεί για να μου υπενθυμίζει ότι πρέπει να παίζω την αγάπη. Η αγάπη πρέπει να υπάρχει διαρκώς ανάμεσα στους χαρακτήρες, ακόμη κι όταν τσακώνονται σαν ηλικιωμένο παντρεμένο ζευγάρι», εξηγεί.

Η χημεία με τον Μάλκοβιτς υπήρξε καθοριστική. Ο Ρόκγουελ θυμάται ότι οι δυο τους αστειεύονταν συνεχώς στα γυρίσματα, ακόμη και λίγο πριν από τις πιο δραματικές σκηνές. Αυτή η εναλλαγή ανάμεσα στο κωμικό και το τραγικό αποτελεί, άλλωστε, τη μεγαλύτερη πρόκληση του κινηματογράφου του ΜακΝτόνα. «Ο βασικός κανόνας είναι να παίζεις τα πάντα με αλήθεια. Αν το κάνεις αυτό, είτε πρόκειται για κωμωδία είτε για δράμα, ο τόνος βρίσκει μόνος του τον δρόμο του», σημειώνει.

Παράλληλα, ο Ρόκγουελ μιλά με θαυμασμό για τον σκηνοθέτη, ο οποίος, όπως λέει, γνωρίζει πώς να δημιουργεί ηθικά διλήμματα που αποφεύγουν τις εύκολες απαντήσεις. Και μπορεί το πολιτικό υπόβαθρο να είναι βαρύ, όμως για τον ηθοποιό λειτουργεί πρωτίστως ως το πεδίο πάνω στο οποίο αναπτύσσεται μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία.

Κάρτερ Μπέργουελ: Όταν η σιωπή λέει περισσότερα από τη μουσική

Ένας ακόμη καθοριστικός συνεργάτης του ΜακΝτόνα είναι ο Κάρτερ Μπέργουελ, ο συνθέτης που έχει υπογράψει τη μουσική όλων των μεγάλου μήκους ταινιών του, αλλά και μερικών από τις σημαντικότερες δημιουργίες των αδελφών Κοέν. Στο «Wild Horse Nine» ο Μπέργουελ είχε να αντιμετωπίσει μια ιδιαίτερη πρόκληση. Πώς μπορεί η μουσική να εκφράσει τρυφερότητα για δύο ανθρώπους που έχουν διαπράξει ή συμμετάσχει σε αποτρόπαιες πράξεις;

Η απάντηση ήρθε μέσα από μια μελωδία που παραπέμπει στα κλασικά γουέστερν της δεκαετίας του 1950. Ένα μουσικό θέμα το οποίο, όπως εξηγεί, επιχειρεί να αποτυπώσει την αγάπη ανάμεσα στους δύο πρωταγωνιστές, χωρίς να αγνοεί το σκοτεινό τους παρελθόν. Ο συνθέτης χρησιμοποίησε, μεταξύ άλλων, παραδοσιακά έγχορδα των Άνδεων, όπως το τσαράνγκο και το ρονρόκο, δημιουργώντας έναν ήπιο, ζεστό ηχητικό κόσμο που έρχεται σε αντίθεση με τη βία της ιστορίας. «Η μουσική μπορεί να σε κάνει να συμπαθήσεις ανθρώπους που, αν βρισκόσουν μαζί τους στο ίδιο δωμάτιο, πιθανότατα δεν θα ήθελες να είσαι εκεί», εξηγεί.

Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η προσέγγισή του απέναντι στη σιωπή. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ο Μπέργουελ υπογράμμισε ότι συχνά προτιμά να αφήνει τις σκηνές χωρίς μουσική. «Η μουσική κάνει πάντοτε ένα συναισθηματικό σχόλιο, απλώς και μόνο επειδή υπάρχει. Πολλές φορές είναι πιο ενδιαφέρον να μη λες τίποτα και να αφήνεις το κοινό να αναρωτιέται πώς πρέπει να αισθανθεί», σημειώνει.

Αυτή η επιλογή αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια ταινία όπου οι χαρακτήρες λένε ψέματα, αποκρύπτουν πληροφορίες και αδυνατούν να αντιμετωπίσουν τις προσωπικές τους αλήθειες. Ο Μπέργουελ επιλέγει να μη χειραγωγήσει τον θεατή. Όπως ακριβώς και ο ΜακΝτόνα, προτιμά να του αφήσει την ελευθερία να ανακαλύψει μόνος του όσα κρύβονται κάτω από την επιφάνεια.

Η ταινία «Wild Horse Nine» κυκλοφορεί στις αίθουσες την Πέμπτη 5 Νοεμβρίου από την Feelgood Entertainment.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ