Σε αφήνει να ζητάς κι άλλο το πρώτο μέρος του επιλόγου των «Αγώνων Πείνας», βασισμένο στο… ήμισυ του τρίτου και τελευταίου βιβλίου της λογοτεχνικής σειράς της Σούζαν Κόλινς. Όχι γιατί συμβαίνουν πολλά που σου ανοίγουν την όρεξη για παραπάνω, αλλά επειδή… δεν συμβαίνει σχεδόν τίποτα.
Πασπαλισμένο με αναπάντεχα λιγοστή -κι αυτή επιεικώς ανιαρή- δράση, το δίωρο φιλμ ξετυλίγεται σαν ψυχόδραμα μάλλον παρά σαν μελλοντολογική περιπέτεια, με την Κάτνις Eβερντιν (σταθερά πειστική η Τζένιφερ Λόρενς) να δοκιμάζεται ηθικά και συναισθηματικά καθώς δέχεται, μετά από δισταγμούς, να ηγηθεί της επανάστασης ενάντια στο ολοκληρωτικό καθεστώς του Κάπιτολ, με τον όρο, όμως, να διασωθούν οι δήθεν αποστάτες των έκπτωτων αγώνων, και δη ο αγαπημένος της Πίτα που έχει τώρα υποστεί πλύση εγκεφάλου από τον ραδιούργο πρόεδρο Σνόου.
Οι σκηνές που τη θέλουν να καθοδηγείται από τους κατασκευαστές ειδώλων για να προβληθεί ως το σύμβολο της επανάστασης «Κοτσιφόκισσα» μπορεί να αναβιώνουν πικάντικα τις μιντιακές αιχμές του ευρύτερα αλληγορικού μύθου, δεν αρκούν, πάντως, να δώσουν ώθηση σε ένα θέαμα στατικό, «κλεισμένο» στο μεγαλύτερο μέρος του σε πνιγηρούς θαλάμους και καταφύγια.
