Υποψήφιος για Όσκαρ με τον εκπληκτικό «Μαύρο Κύκνο», δεν δυσκολεύτηκε να νιώσει βαριές τις κριτικές πένες για τον «Νώε». Κάπως έτσι εγκατέλειψε ότι «ρομποτικό» και μελλοντολογικό σχέδιο είχε πέσει στα χέρια του, και σιώπησε για σχεδόν δυο χρόνια -με ένα διάλειμμα ως προεδρεύων της κριτικής επιτροπής του φεστιβάλ κινηματογράφου του Βερολίνου που έδωσε την Χρυσή Άρκτο στο «Ταξί» του Τζαφάρ Παναχί.
Και τώρα επιστρέφει με μια βιογραφική ιστορία, την πρώτη του στην φιλμογραφική του καριέρα. Ο λόγος για τον Ντάρεν Αρονόφσκι, τον ανεξάρτητο σκηνοθέτη του «π» και του σκληρού «Ρέκβιεμ για Ένα Όνειρο», αλλά και ο δημιοιυργός που ουσιαστικά ανέστησε τον Μίκι Ρουρκ και τον έφτασε μέχρι τα Όσκαρ με τον «Παλαιστή» μετά από πολύχρονη απουσία, και δίχασε κοινό και κριτικούς με την (κατα τα άλλα πανέμορφη) «Πηγή της Ζωής».
Προτείνοντας τον Τσάνινγκ Τέιτουμ για τον πρωταγωνιστικό ρόλο, ο Αρονόφσκι μελετά ένα σενάριο για τη ζωή κα το έργο του Ίβιλ Κνίβελ που πραγματοποίησε με τη μηχανή του περισσότερα από 75 ριψοκίνδυνα άλματα μεταξύ του 1965 και του 1980, ένα εκ των οποίων υπήρξε άκρως αποτυχημένο όταν δεν κατάφερε να «πηδήξει» ένα άνοιγμα του Γκραν Κάνιον.
Τα καταγεγραμμένα ιατρικώς 433 σπασμένα του κόκκαλα, του χάρισαν μια περίοπτη θέση στο βιβλίο των Ρεκόκ Γκίνες, χαρακτηρίζοντάς τον ως «τον άνθρωπο με τα περισσότερα κόκκαλα που έχει ζήσει ποτέ».
Ο Κνίβελ πέθανε το 2007 σε ηλικία 69 ετών από πνευμονία, ενώ η φυσική του κατάσταση χαρακτηριζόνταν πολύ καλή.
Εν αναμονή των αλμάτων μέχρι το 2017 όταν και η ταινία θα καταφέρει να κάνει την πρεμιέρα της.
