Οι σκηνοθέτες μικρού μήκους είναι δημιουργοί που δεν φοβούνται να πάρουν ρίσκο και αυτό το ξέρουν καλά ο Φίλιπ Ιλσον (Καλλιτεχνικός Διευθυντής) και η Τζο Ντάνκομπ (Υπεύθυνη Προγράμματος) του Φεστιβάλ ταινιών Μικρού Μήκους του Λονδίνου. Με βασικό μότο «δεν είμαστε εδώ για να σας διασκεδάσουμε, αλλά για να σας κάνουμε να αισθανθείτε άβολα», το Φεστιβάλ στη 13η του χρονιά έφερε στο προσκήνιο το ήθος των ανεξάρτητων παραγωγών που συμπυκνώνουν δημιουργικό οίστρο και αφηγηματικό ταλέντο μέσα σε λίγα λεπτά και ζωντανεύουν στο μεγάλο πανί μικρές ιστορίες, μεγάλων συγκινήσεων.
LSFF2016 Festival Trailer from London Short Film Festival on Vimeo.
Με την υποστήριξη του Βρετανικού Συμβουλίου, εννιά προγραμματιστές από ευρωπαϊκά φεστιβάλ Κινηματογράφου, που έχουν αγκαλιάσει τόσο την παραγωγή όσο και την προβολή ταινιών μικρού μήκους (μέσα σ’ αυτά και το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας – Νύχτες Πρεμιέρας), βρέθηκαν στο Λονδίνο με σκοπό να κοινωνήσουν τη βρετανική παραγωγή σε ένα πανόραμα που περιλάμβανε περισσότερους από 400 τίτλους και έλαβε χώρα στην πιο ανήσυχα δημιουργική περιοχή του Λονδίνου, το βορειοανατολικό Χάκνεϊ, αλλά και στο Ινστιτούτο Σύγχρονης Τέχνης (ICA).
Με χαρακτηριστικό χιούμορ, καλλιτεχνική εξωστρέφεια και διάθεση πειραματισμού, το Φεστιβάλ ταινιών Μικρού Μήκους του Λονδίνου διάρθρωσε ένα κατα βάση νεανικό πρόγραμμα. Ανάμεσα σε ενδιαφέρουσες πρεμιέρες (και τμήματα με ευφάνταστους τίτλους όπως «Fucked Up Love», «Little Stabs of Happiness»!), ντοκιμαντέρ κοινωνικών καταβολών, τη ρετροσπεκτίβα στο έργο του σεναριογράφου του «Kids» Χάρμονι Κορίν («Gummo», «Spring Breakers»), προσβάσιμες προβολές για άτομα με αυτισμό και ειδικές εκδηλώσεις που συνδύαζαν μικρού μήκους με ζωντανό stand-up σόου, το Φεστιβάλ επικοινώνησε το σύνολο της βρετανικής παραγωγής και το κοινό ανταποκρίθηκε γεμίζοντας τις αίθουσες.
«Manoman» του Σάιμον Κάρτραϊτ
Το «Stutterer» των Μπέντζαμιν Κλίρι και Σερίνα Αρμιτατζ που λίγες μέρες αργότερα βρέθηκε στις φετινές οσκαρικές υποψηφιότητες, το «Love is Blind» του Νταν Χότζσον που προβλήθηκε στις 21ες Νύχτες Πρεμιέρας, το «End of Summer» του υποψήφιου για όσκαρ συνθέτη Γιόχαν Γιόχανσον («Η Θεωρία των Πάντων», «Sicario: Ο Εκτελεστής»), το γοτθικό «The Muse» του Τιμ Γουόκερ με τον Μπεν Γουίσο («Ο Αστακός». «Το Αρωμα»), αλλά και το σπαρταριστό, άναρχο «Manoman» του Σάιμον Κάρτραϊτ, ήταν μερικά από τα highlights του φεστιβάλ που παράλληλα φιλοξένησε πληθώρα εκδηλώσεων και σεμιναρίων που αφορούσαν τη βιομηχανία.
«The Muse» του Τιμ Γουόκερ
Τιμώντας το ψηφιακό παρόν, αλλά και το σελιλόιντ παρελθόν, το Φεστιβάλ συγκέντρωσε μία πινακοθήκη ταινιών που δήλωναν παρουσία καλλιτεχνικά και κοινωνικά στο σήμερα. Η θεματική των οικογενειακών συγκρούσεων, το προσφυγικό πρόβλημα, η μοναξιά της παγκοσμιοποίησης, η μουσική, το animation, τα χαμηλού προϋπολογισμού διαμάντια αποτέλεσαν αφορμή για ένα συναρπαστικό δεκαήμερο που ανοίγει ένα ελπιδοφόρο παράθυρο στο μέλλον και μαρκάρει το συγκεκριμένο Φεστιβάλ σαν ένα αξιοσημείωτο κινηματογραφικό ραντεβού στην ετήσια ατζέντα. Στο ηλιόλουστο (αν και κρύο) Λονδίνο, η καρδιά των ταινιών μικρού μήκους χτύπησε δυνατά και με θέρμη.
