Τι μας κρατάει σε καθεστώς ομηρίας σε μια κινηματογραφική προβολή; Οι τέσσερις τοίχοι και τα σταθερά καθίσματα της αίθουσας που καθηλώνουν το σώμα μας σε ένα μαύρο κουτί; Η μηχανή προβολής και η οθόνη που τραβάνε την προσοχή μας σε μια κατεύθυνση; Το νήμα της αφήγησης που μας δένει στο άγνωστο; Ή ίσως τα πρόσωπα που συνεχίζουν να μας στοιχειώνουν μετά το τέλος της ταινίας;
Το σινεμά του Γιώργου Ζώη μάς προσκαλεί σε κάποιους διαφορετικούς χώρους αναμονής: Στις άδειες διαφημιστικές πινακίδες στην ταινία Τίτλοι τέλους (2012), που περιμένουν, διάσπαρτες στο ελληνικό τοπίο της κρίσης, να τις γεμίσουμε με κάποιο μήνυμα. Σε μια εγκαταλειμμένη χωματερή στη Λέσβο, μια Όγδοη ήπειρο (2017) πλημμυρισμένη από χιλιάδες πορτοκαλί σωσίβια και προσδοκίες για μια άλλη ζωή. Σε μια ατέλειωτη ουρά αναμονής που τρυπάει τους πιο πολυσύχναστους μη-τόπους της σύγχρονης ζωής –το σούπερ μάρκετ, το κλαμπ, την εκκλησία, την γκαλερί, την τράπεζα– για να καταλήξει σε ένα συσσίτιο αστέγων και να εκτροχιαστεί στο Casus Belli (2010). Ή στο παλιό αεροδρόμιο του Ελληνικού, προσωρινό στρατόπεδο προσφύγων, ένα πεδίο ανασκαφής μιας ομάδας αρχαιολόγων του μέλλοντος που ερευνά πως το ανθρώπινο είδος εγκατέλειψε τη Γη στο Third Kind (2018). Περιβάλλοντα φαινομενικά άδεια, αλλά πυκνά σε εγγραφές, γεμάτα διαστρωματώσεις της ιστορίας και ανθρώπινα ίχνη, μας κρατούν σε ένα άλλο είδος ομηρίας – εκεί που μπαίνουμε με τη δική μας θέληση και απ’ όπου βγαίνουμε με διευρυμένη συνείδηση.
Ένα πρόγραμμα ταινιών μικρού μήκους ανοίγει ένα νέο περιβάλλον συνύπαρξης κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ One & Only Athens του Flux Laboratory, στην καρδιά του κτιρίου του Ελβετικού Κέντρου για τον Πολιτισμό, την Έρευνα και τη Διπλωματία – ενός μνημείου βιομηχανικής αρχαιολογίας που λειτουργεί ως αναπροσμένος, πειραματικός χώρος για την έρευνα και τη δημιουργία. Καθώς εκτυλίσσεται ο κινηματογραφικός χρόνος, το κοινό συγκεντρώνεται σε μια σκηνή σχεδιασμένη για παραστατικές τέχνες και καλεί τα δικά του φαντάσματά με τρόπο που μόνο η κινούμενη εικόνα μπορεί να ενεργοποιήσει: Be my hostage!
Μετά το τέλος της προβολής θα ακολουθήσει συζήτηση με τον κινηματογραφιστή Γιώργο Ζώη και τον αρχιτέκτονα Ανδρέα Κούρκουλα.
Συντονίζει η Γκέλυ Μαδεμλή (ερευνήτρια/προγραμματίστρια κινηματογράφου).
Είσοδος ελεύθερη με προκράτηση θέσης εδώ.
