1. Man with a movie camera – Τζίγκα Βερτόφ (1929)
O Βερτόφ ανακαλύπτει τις δυνατότητες του νέου μέσου, καταγράφοντας την καθημερινότητα των ανθρώπων στην Οδησσό και το Κίεβο. Η αγαπημένη μου ταινία, η πρώτη προσωπική πηγή έμπνευσης και η δουλειά που πήγε πολύ μπροστά την κινηματογραφική γλώσσα. Γέννησε το σινεμά βεριτέ, την γκονταρική πρωτοπορία και καταφέρνει να ξεφεύγει εντελώς από τα στενά όρια αυτού που συνήθως ορίζουμε ως 'ταινία τεκμηρίωσης'.
2. The Cruise – Μπένετ Μίλερ (1998)
Η προσωπικότητα και η κοσμοθεωρία του Timothy "Speed" Levitch ενός ξεναγού στα τουριστικά λεωφορεία της Νέας Υόρκης. Ένας απόγονος της "γενιάς των μπίτνικ" μας κάνει μια ξενάγηση όχι στο "Μεγάλο Μήλο" αλλά στον κόσμο του. Η ταινία είναι ασπρόμαυρη, ο πρωταγωνιστής θυμίζει τον Γούντι Άλεν στα νιάτα του, η κάμερα μένει στο πρόσωπο και όχι στα αξιοθέατα και το τελικό αποτέλεσμα μοιάζει με ντανταιστικό μανιφέστο. Ο σκηνοθέτης του αργότερα γύρισε το Capote, αλλά το The Cruise είναι πολύ καλύτερο.
3. Grey Gardens – Αλμπερτ Μέισλς, Ντέιβιντ Μέισλς, Ελεν Χόιντ και Μάφι Μέγιερ (1975)
Μια από τις πραγματικά μεγάλες στιγμές του σύγχρονου ντοκιμαντέρ, βασισμένο πάνω στο βεριτέ στιλ των Μέισλς και στη σημασία του να αφήνεις την κάμερα σου να καταγράφει την ανθρώπινη κατάσταση ακριβώς όπως αυτή ξεδιπλώνεται αποκαλυπτική και σε όλο της το επώδυνο μεγαλείο μπροστά στα μάτια σου. H καθημερινότητα δύο γυναικών, μητέρας και κόρης, ξαδέλφης και θείας της Τζάκι Κένεντι, που απομονωμένες στην παρηκμασμένη κατοικία τους στα προάστια της Νέας Υόρκης συνεχίζουν να ζουν με τα φαντάσματα μιας ζωής που χάθηκε για πάντα.
4. Hoop Dreams – Στιβ Τζέιμς (1994)
Η ιστορία δύο αφροαμερικάνων μαθητών που ονειρεύονται να γίνουν επαγγελματίες μπασκετμπολίστες, σε ένα ντοκιμαντέρ που πάλλεται από την απομυθοποίηση του αμερικανικού ονείρου, χαρτογραφώντας με πολιτική ακρίβεια μια χώρα που συνεχίζει να αρνείται τις ευκαιρίες σε όσους δεν είναι λευκοί, υπάκουοι και «συνηθισμένοι». Επιδραστικό ήδη από την πρώτη στιγμή της εμφάνισής του και ένα από τα πιο επιτυχημένα εμπορικά ντοκιμαντέρ των τελευταίων δεκαετιών.
5. Darwin's Nightmare – Χιούμπερτ Σόπερ (2005)
Συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ που μέσα από το εμπόριο πέρκας της λίμνης Βικτόρια στην Τανζανία, μας μιλά για την οικολογία, την εκμετάλλευση της Αφρικής και την πολιτική, αποκαλύπτοντας μας το αληθινό πρόσωπο αυτού που αποκαλούμε παγκοσμιοποίηση. Ο Χιούμπερτ Σόπερ, συνομιλεί με ψαράδες, εργάτες, πόρνες, ορφανά, «αδέσποτα» παιδιά, ακόμη και με τους πιλότους που μεταφέρουν το ψάρια σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να επιστρέψουν με όπλα που χρησιμοποιούνται στους εμφυλίους πολέμους που ρημάζουν την Αφρική.
H «Αρχαιολόγος» του Κίμωνα Τσακίρη, προβάλλεται ήδη στις αίθουσες από τη Feelgood Entertainment
