Έχοντας παραδώσει τα σκήπτρα της επικής του ιστορίας στον Τζ.Τζ.Έιμπραμς, ο Τζορτζ Λούκας, ο οποίος υποτίθεται θα επικεντρωθεί τώρα στις «μικρές» ταινίες που πάντα ήθελε να κάνει, μίλησε στην USC School of Cinematic Arts για την κινηματογραφική βιομηχανία σήμερα και τους κινδύνους που φέρνει η υπερβολική χρήση των νέων τεχνολογιών.
«Μην ξεχνάτε τα βασικά. Μην αφήσετε να σας ξελογιάσει η νέα τεχνολογία, γιατί δεν είναι νέα. Απλώς το μέσο στο οποίο δουλεύουμε, είναι νέο, αλλά αυτό δεν αλλάζει κάτι. Η τέχνη σε αυτό που κάνουμε, είναι ακριβώς η ίδια. Είναι πέρα από την τεχνολογία. Είναι η τέχνη του σινεμά.»
Ναι, αυτές οι δηλώσεις ανήκουν στον άνθρωπο που συνήθως μοιάζει να ενδιαφέρεται περισσότερο για τον (ψηφιακό) αντικατοπτρισμό των (ψηφιακών) δορυφόρων στο γυάλινο περίβλημα των εντυπωσιακών (ψηφιακών) κτιρίων στους (πλέον, σχεδόν εξ ολοκλήρου ψηφιακών) πλανήτες του κόσμου που έχει φτιάξει, παρά για τους ξύλινους διαλόγους ή τους εντελώς παραμελημένους και συνήθως άκαμπτους ηθοποιούς του.
Ο Λούκας είναι, εξάλλου, ένας πρώιμος Τζέιμς Κάμερον: έσπρωξε όσο κανείς άλλος της γενιάς του την ψηφιακή τεχνολογία και τα ειδικά εφέ, τις περισσότερες φορές έτσι ώστε αυτά να μπορέσουν να συλλάβουν τα όσα είχε στη φαντασία του, αλλά ταυτόχρονα δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι έχει τηρήσει τη συμβουλή του.
