Εδώ και αρκετούς μήνες είχε γίνει γνωστό ότι ο βραβευμένος σκηνοθέτης Φατίχ Ακίν ήταν έτοιμος να συνεχίσει την τριλογία του «αγάπη, θάνατος και διάβολος» που ξεκίνησε με το «Head –On», συνέχισε με το «The Edge of Heaven» και μετά από ένα διάλειμμα που περιλάμβανε την κομεντί «Soul Kitchen» και μερικά ντοκιμαντέρ, είναι έτοιμος να επιστρέψει στο πρότζεκτ με το «The Cut».
Βασικός πρωταγωνιστής του θα είναι ο πολύ καλός Ταχάρ Ραχίμ του «Προφήτη» του Οντιάρ και της τελευταίας ταινίας του Φαραντί, «Το Παρελθόν» και παρόλο που σχεδόν καμία λεπτομέρεια της πλοκής δεν έχει γίνει γνωστή, ο σκηνοθέτης ανακοίνωσε μιλώντας στο Cineuropa ότι τα γυρίσματα έχουν ολοκληρωθεί και το «The Cut» είναι ήδη στο μοντάζ.
Η πιο ενδιαφέρουσα αποκάλυψη ήταν όμως ότι ο κεντρικός ήρωας δεν είναι παρά ένας βουβός ρόλος, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό: «Ο Ταχάρ δε λέει ούτε μια λέξη σε όλη την ταινία και είναι κάτι ανάμεσα σε Τσάρλι Τσάπλιν, αλλά την ίδια στιγμή ένας χαρακτηριστικός τύπος γουέστερν όπως ο Σέρτζιο Λεόνε» λέει ο Ακίν, ανεβάζοντας τον πήχη των προσδοκιών χωρίς πάντως να ρίχνει πολύ φως στο περιεχόμενο του φιλμ, που δεν αποκλείεται να δίνει αγώνα δρόμου στο στάδιο του post-production για να προλάβει τις Κάννες.
Χωρίς να προδώσει κανένα στοιχείο της πλοκής, ο σκηνοθέτης ανέπτυξε τις σκέψεις του επάνω στη θεματική της ταινίας και τη σύνδεσή της με τα προηγούμενα μέρη της άτυπης τριλογίας του. «Νομίζω ότι το κακό κατοικεί μέσα μας από τη στιγμή της γέννησής μας. Αυτό που θεώρησα συναρπαστικό ήταν να εξερευνήσω τη μετάβαση από την καλοσύνη στην πονηρία και το κακό ως διαδικασία και να δείξω ότι και το αντίθετο φαινόμενο είναι υπαρκτό. Τα πιο όμορφα σώματα για παράδειγμα μπορούν να κουβαλούν μέσα τους την αρρώστια και με τον ίδιο τρόπο ένας άνθρωπος είναι ικανός για τις μεγαλύτερες πράξεις καλοσύνης και για τα πιο αποκρουστικά εγκλήματα. Πάντα είχα την αντίληψη ότι οι όλοι άνθρωποι βρίσκονται σε αυτήν την ενδιάμεση φάση της εξελικτικής διαδικασίας. Απομένει να δούμε αν θα σταματήσουμε ποτέ να ζούμε διχασμένοι από σύνορα όπως οι διαφορετικές θρησκείες, τα σύνορα, οι εθνικότητες…»
Μυστηριώδη και γοητευτικά λόγια που θα περιμένουμε να δούμε πώς «περνούν» στην οθόνη, ακόμα κι αν ο πρωταγωνιστής δεν αρθρώνει λέξη.
