Κορίτσια, αγόρια, trans,gay ετοιμάζονται να βγουν στη νύχτα, να κάνουν show, να συναντηθούν, να ανταλλάξουν βλέμματα, να παίξουν.Η έκθεση των Κωνσταντίνου Ρήγου και του Τάσου Βρεττού “It’s not about sex” ξεκινά την Παρασκευή 23 Απριλίου στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος στα πλαίσια του πολύ ενδιαφέροντος φεστιβάλ outview. Και όπως δηλώνουν οι δύο καλλιτέχνες αυτοί η έκθεση δεν είναι για το sex.
Πολλοί θεωρητικοί θα διαφωνούσαν μαζί τους, καθώς η τέχνη και συγκεκριμένα η μοντέρνα τέχνη είναι sex. Σύμφωνα με τον cult σκηνοθέτη John Waters και τον τεχνοκριτικό και επιμελητή Bruce Hainley, Η σύγχρονη τέχνη είναι sex. Οι καλλιτέχνες, τα χαριτωμένα παιδιά στις γκαλερί, η γραφική δουλειά, το πακετάρισμα και η αποστολή των έργων, όλοι αυτοί οι νέοι που συχνάζουν στα εγκαίνια – είναι εντελώς για το sex. …Το sex είναι πρωταρχικό κίνητρο για να κάνει κανείς σύγχρονη τέχνη, ακόμη και όταν η τέχνη δεν έχει τίποτα να κάνει με το sex ή το γυμνό. Το να κάνει κανείς τέχνη – ειδικά αν είναι ενδιαφέρουσα τέχνη – είναι μια σέξυ ασχολία» (Art – A Sex Book, by John Waters and Bruce Hainley, Thames & Hudson, London, 2003).
Αν ούτως ή άλλως, το sex, είναι πάντα περισσότερο στο μυαλό από ότι στο σώμα, φαίνεται ότι το δεύτερο κοινό σημείο που έχει με την τέχνη είναι η (πιθανώς ανεκπλήρωτη) επιθυμία. Ομοφυλοφιλία μπορεί να είναι μια άλλη λέξη για την σφοδρή επιθυμία (longing) … ξελόγιασματα και πράγματα παρατεταμένα, χρονίζοντα. Ϊσως αυτά να είναι και ετεροφυλοφιλικά, σημειώνει ο John Waters.
Στις φωτογραφίες του από το work in progress με τίτλο Backstage, ο Τάσος Βρεττός, συγκροτεί, μέσα από δουλειά χρόνων στα πίσω δωμάτια της αθηναϊκής νύχτας, ένα παράδοξο αρχείο αυτής εναλλακτικής, επίμονης και συχνά επίπονης επιθυμίας. Κορίτσια, αγόρια, trans και pansexuals, κάνουν show, ετοιμάζονται για την νύχτα, βλέπουν και βλέπονται, ξεκουράζονται, παίζουν, αψηφούν και υπερβάλουν με ένα τρόπο που αγνοεί επιδεικτικά την λεξικογραφική τουλάχιστον απόδοση του sex και δείχνει προς τον Μπαταγικό αφορισμό που θέλει τον ερωτισμό να είναι η μέχρι θανάτου επιδοκιμασία της ζωής.
Η σειρά αποχρωματισμένων φωτογραφιών ενός και μόνο αγοριού, του Thomas, από τον Κωνσταντίνο Ρήγο, θα μπορούσε να είναι το story board για μια ταινία ή ένα video clip με θέμα την ηδονοβλεψία.Όπως και στις χορογραφίες του Ρήγου, και στην σειρά αυτή, πρόκειται περισσότερο για την οργανωμένη εκδήλωση μιας εμμονής σχετικά με το αλλοπρόσαλο της ζωής και το εφήμερο του έρωτα, παρά για μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος. Τα αντικείμενα των πόθων μας δεν είναι ούτε σκοτεινά, ούτε διαρκή, φαίνεται να λέει η δουλειά αυτή του Ρήγου, αλλά αυτό σε τίποτα δεν εμποδίζει το μεταφυσικό και παράδοξο της ίδιας της επιθυμίας.
Οπότε δεν έχετε παρά να πάτε και να αποφασίσετε για τον εαυτό σας: It’s about sex or not?
K.E
